ይህ ጥያቄ የእግዚአብሔርን ባሕርይና የቃሉን አገላለጽ በጥልቀት እንድንመረምር የሚያደርግ፣ እጅግ ግሩም የሆነ የሥነ-መለኮት ጥያቄ ነው። በዘፍጥረት 6፡6 ላይ “እግዚአብሔርም ሰውን በምድር ላይ በመፍጠሩ ተጸጸተ፥ በልቡም አዘነ” የሚለውን ቃል ስናነብ፣ እግዚአብሔር ስህተት እንደሠራ ወይም የወደፊቱን እንደማያውቅ አድርገን ልንረዳ አይገባም።
ይህንን መንፈሳዊ እውነት በሚከተሉት መሠረታዊ ነጥቦች እንመልከት፡-
1. እግዚአብሔር ሁሉን አዋቂ (Omniscient) ነው
እግዚአብሔር ጊዜን፣ ታሪክንና የወደፊቱን ሁሉ በሙላት የሚያውቅ አምላክ ነው። የሰው ልጅ ኃጢአት እንደሚሠራና እንደሚወድቅ እግዚአብሔር አስቀድሞ ያውቅ ነበር። ቃሉ ስለዚህ እውቀቱ ሲናገር፣ እኔ መጨረሻውን ከመጀመሪያ፥ ያልተደረገውንም ከጥንት እነግራለሁ ይላል (ኢሳ 46:10)። እግዚአብሔር አውቆ ብቻ ዝም አላለም፤ የሰው ልጅ ከመውደቁና ዓለም ሳይፈጠር በፊት የመዳኛውን መንገድ በክርስቶስ ኢየሱስ አዘጋጅቶ ነበር። ዓለም ሳይፈጠር በፊቱ ቅዱሳንና ነውር የሌለን እንሆን ዘንድ በክርስቶስ መረጠን (ኤፌ 1:4)። ስለዚህ እግዚአብሔር በሰው ልጅ ድርጊት አልተደነቀም ወይም ሐሳቡ አልተበላሸበትም።
2. የሰውኛ አገላለጽ (Anthropopathism)
መጽሐፍ ቅዱስ የእግዚአብሔርን መለኮታዊና ረቂቅ ስሜት ለሰው ልጅ ውስን አእምሮ ለማስረዳት፣ የሰዎችን ቋንቋና ስሜት (እንደ ማዘን፣ መጸጸት፣ መቆጣት) ይጠቀማል። “ተጸጸተ” የሚለው ቃል በዕብራይስጡ “ናካም” (Nacham) ሲሆን፣ ትርጉሙም በጥልቅ ማዘን፣ በሐዘን መቃተት እና መራራት ማለት ነው። እዚህ ላይ “ተጸጸተ” የሚለው ቃል እግዚአብሔር “አጥፍቻለሁ” ብሎ ስህተቱን ማመኑ ሳይሆን፣ የሰው ልጅ በኃጢአት በመውደቁ የተሰማውን ጥልቅ የልብ ስብራትና ሐዘን የሚገልጽ ነው።
3. የእግዚአብሔር የቅድስና ሐዘን
ቃሉ “ተጸጸተ” ካለ በኋላ በቀጥታ “ልቡም አዘነ” ማለቱ ይህንን እውነት ያረጋግጥልናል። እግዚአብሔር አፍቃሪ አባት በመሆኑ፣ የፈጠረውና የባረከው የሰው ልጅ በክፋትና በዓመጽ ሲሞላ ልቡ እጅግ አዘነ። ይህ የሐዘን መግለጫ እግዚአብሔር ሕያው፣ ስሜት ያለውና ከፍጥረቱ ጋር ግላዊ ግንኙነት ያለው አምላክ መሆኑን ያሳያል። እግዚአብሔር በኃጢአት ምክንያት ይቆጣል፣ በሰው ልጅ ጥፋትም ያዝናል እንጂ እንደ ግዑዝ ጣዖት ስሜት አልባ አይደለም።
4. የማይለወጠው የእግዚአብሔር ባሕርይ
መጽሐፍ ቅዱስ ስለ እግዚአብሔር ፍጹምነት ሲናገር፣ እግዚአብሔር ይዋሽ ዘንድ ሰው አይደለም፥ ይጸጸትም ዘንድ የሰው ልጅ አይደለም በማለት በግልጽ ያስተምረናል (ዘኁ 23:19)። ይህ የሚያሳየው የእግዚአብሔር ዘላለማዊ ዓላማ፣ ባሕርይውና ተስፋው ፈጽሞ የማይለወጥ መሆኑን ነው። ነገር ግን የሰው ልጅ ከጽድቅ ወደ ኃጢአት (ወይም ከኃጢአት ወደ ንስሐ) ሲለወጥ፣ እግዚአብሔር ለሰው ልጅ የሚሰጠው ምላሽ ይለወጣል (ከበረከት ወደ ፍርድ፣ ወይም ከፍርድ ወደ ምሕረት)። የኖኅ ዘመን ሰዎች በኃጢአት ሲሞሉ እግዚአብሔር የፍርድን ምላሽ ሰጠ፤ ይህ ምላሽ ነው በሰውኛ ቋንቋ “ተጸጸተ” የተባለው።
ማጠቃለያ
በዘፍጥረት 6፡6 ላይ “ተጸጸተ” የሚለው ቃል የእግዚአብሔርን የእውቀት ማነስ ወይም ስህተት ሠርቶ መጸጸትን አያሳይም። ይልቁንም፣ ፍጹም ቅዱስ የሆነው እግዚአብሔር በሰው ልጅ ኃጢአት፣ አመጽና ክፋት ምክንያት የተሰማውን እጅግ ጥልቅ የሆነ የልብ ሐዘንና ስብራት የሚያሳይ ቃል ነው። አምላካችን ሁሉን የሚያውቅ፣ የተበላሸውን በጸጋው የሚያድስና ኃጢአትን የሚጸየፍ ቅዱስ አምላክ ነው! እኛም ዛሬ ራሳችንን ከኃጢአት ጠብቀን የመንፈስ ቅዱስን ልብ ደስ እያሰኘን ልንመላለስ ይገባናል!