በእግዚአብሔር በናሆም መጽሐፍ ውስጥ ነነዌን በዚያን ያህል ጽኑ ቁጣና ፍርድ ለምን ቀጣት?

የናሆም መጽሐፍ በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ከተጻፉት የፍርድ መጻሕፍት ሁሉ እጅግ ጥብቅና አስፈሪ የሆነውን የፍርድ አዋጅ የያዘ ሲሆን፣ ነቢዩ የነነዌን ኃጢአት ሲገልጽ “የደም ከተማ ሆይ፣ ወዮላት! እርስዋ ሁለንተናዋ ሐሰትና ቅሚያ ሞልቶባታል፤ ንጥቂያም አያልቅባትም” (ናሆም 3፥1) በማለት ይጀምራል። ነነዌ በዚያን ያህል ከባድና ጽኑ ቁጣ እንድትቀጣ የሆነችበት ዋነኛው ምክንያት፣ በሌሎች ሕዝቦች ላይ ታደርስ የነበረው ወደር የሌለው ጭካኔ፣ ደም አፍሳሽነትና እጅግ የከፋ ትዕቢቷ ነው። እግዚአብሔር የዓለም ፈራጅ እንደመሆኑ፣ ይህን ያህል ግፍ ዝም ብሎ ማለፍ ከቅድስናው ጋር የሚቃረን ነበር።

ከታሪካዊና ባህላዊ አውድ ስንመለከተው፣ አሦራውያን (ዋና ከተማቸው ነነዌ) በጥንቱ ዓለም እጅግ አሰቃቂ የጦርነት ወንጀል ፈጻሚዎች ነበሩ። ታሪካዊ መዛግብትና በገዛ እጃቸው የቀረጹት የድንጋይ ላይ ጽሑፎች እንደሚያረጋግጡት፣ ምርኮኞቻቸውን በሕይወት እያሉ ቆዳቸውን ይገፉ፣ ዓይናቸውን ያወጡ፣ እንዲሁም የሰዎችን ራስ ቆርጠው እንደ ክምር ይከምሩ ነበር። የሌሎችን አገራት ሀብት በመዝረፍና ሕዝቦችን በማረድ የገነቡት ግዛት ነበር። ይህ ከልክ ያለፈ አረመኔያዊ ድርጊት የነነዌን የኃጢአት ጽዋ በእግዚአብሔር ፊት ሞልቶት አፈሰሰው።

በሥነ መለኮታዊ እይታ፣ የእግዚአብሔር ጽኑ ቁጣ የመነጨው ከተነቀው ምሕረት ነው። ከዚህ መጽሐፍ መጻፍ ከመቶ ዓመታት በፊት፣ እግዚአብሔር ነቢዩን ዮናስን ልኮ ነነዌ ንስሐ እንድትገባ አድርጎ፣ ከጥፋት አድኗት ነበር። ሆኖም የነነዌ ሰዎች ያገኙትን መለኮታዊ ጸጋ ረስተው፣ ወደ ቀድሞ ክፋታቸው ከመመለስም አልፈው እጅግ የከፉ ሆኑ። እግዚአብሔር ምሕረትን አውቀው ለተመለሱና፣ ነገር ግን ዳግመኛ ጸጋውን ለረገጡ ሕዝቦች የሚያሳየው ፍርድ እጅግ የከፋ መሆኑን ይህ ታሪክ ያረጋግጣል። የናሆም ፍርድ የረገዘው ጸጋን ማቃለል የሚያመጣውን መዘዝ ነው።

በመጽሐፉ መግቢያ ላይ እንደተጻፈው “እግዚአብሔር ቀናተኛና ተበቃይ አምላክ ነው” (ናሆም 1፥2)። እግዚአብሔር ፍትሕን የሚያዛባና ደካሞችን የሚያስጨንቅ ኃይል ሲነሣ፣ ለስሙ ክብር ሲል በቅንዓት ይነሣል። የነነዌ መጥፋት የእግዚአብሔር ጭካኔ ሳይሆን፣ ለተጨቆኑት ሕዝቦች (ለይሁዳም ጭምር) የተደረገ ፍጹም መለኮታዊ ፍትሕ ነው። የጽድቅ ሚዛን ሲጓደል እግዚአብሔር ጣልቃ ገብቶ ሚዛኑን ማስተካከሉ የባሕርዩ መገለጫ ነው።

ይህ ትምህርት በዘመናችን ላለን የእምነት ሰዎች ስለ እግዚአብሔር ጸጋና ፍትሕ ታላቅ ማስጠንቀቂያ ያስተላልፋል። እኛም የተደረገልንን ምሕረት አቅልለን ዳግመኛ ወደ ኃጢአትና ወደ ዓመፅ የምንመለስ ከሆነ፣ የእግዚአብሔር የትዕግሥት ልክ ሊያበቃ እንደሚችል መገንዘብ አለብን። በተጨማሪም፣ በሕይወታችን ላይ ግፍና በደል ሲደርስብን ብቀላን ለራሳችን ማድረግ እንደሌለብን፣ እግዚአብሔር በራሱ ጊዜ ፍጹም የሆነውን ፍትሕ እንደሚያመጣ ማመን ይኖርብናል። አምላካችን የተጨቆኑትን የሚታደግ ጻድቅ ፈራጅ ነው።

በማጠቃለያም፣ የነነዌ ጽኑ ፍርድ የፍትሕ ያለህ ለሚሉ የዓለም ሕዝቦች የተሰጠ መለኮታዊ መልስ ነበር። "ምሕረትን የናቀ ትዕቢት፣ የጽድቅን መዶሻ በራሱ ላይ ይጠራል" እንደሚባለው፣ እግዚአብሔር ለጸጋው ታማኝ ያልሆነችን ከተማ የፍትሕ ሰይፉን በማውረድ ዘላለማዊ ትምህርት አድርጓታል።