ፍጹም በሆነ የእምነት መረዳት (እርግጠኝነት) ማለት ምን ማለት ነው (ዕብራውያን 10፡22)?

የዕብራውያን ጸሐፊ አማኞች ወደ እግዚአብሔር እንዴት መቅረብ እንዳለባቸው ሲያስተምር "ከክፉ ሕሊና ለመንጻት ልባችንን ተረጭተን ሰውነታችንንም በጥሩ ውኃ ታጥበን በተረዳንበት እምነት በቅን ልብ እንቅረብ" ይላል (ዕብራውያን 10፡22)። "በተረዳንበት እምነት" ወይም ፍጹም በሆነ የእምነት እርግጠኝነት (በግሪክኛው \’ፕሌሮፎርያ\’) ማለት ማመንታት፣ መጠራጠር ወይም ፍርሃት በሌለበት ሙሉ የመተማመን ስሜት በእግዚአብሔር ፊት መቆም ማለት ነው። ይህ እርግጠኝነት በራሳችን ብቃት ሳይሆን በክርስቶስ ኢየሱስ በተከፈለው የደም ዋጋ ላይ የተመሠረተ ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ በብሉይ ኪዳን ወደ ቅድስተ ቅዱሳን (ወደ እግዚአብሔር ሕልውና) መቅረብ እጅግ የሚያስፈራና በዓመት አንድ ጊዜ ለሊቀ ካህናቱ ብቻ የተፈቀደ ነበር። ሕዝቡ ወደ እግዚአብሔር ቀርቦ የመጸለይና የመነጋገር መብት አልነበረውም። ነገር ግን የክርስቶስ ሥጋ ሲቆረስ የቤተ መቅደሱ መጋረጃ ከላይ እስከ ታች ስለተቀደደ፥ ጸሐፊው አሁን ይህ ፍርሃት እንደተወገደና ማንኛውም አማኝ በአዲሱና በሕያው መንገድ ወደ እግዚአብሔር መቅረብ እንደሚችል አብራርቷል።

ከሕጋዊና ከመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት አንጻር ወደ እግዚአብሔር ለመቅረብ ሁለት ሕጋዊ ቅድመ ሁኔታዎች አሉ፤ ልብን በደም መረጨትና ሰውነትን በጥሩ ውኃ መታጠብ። ይህ የብሉይ ኪዳን ካህናት አገልግሎት ሲጀምሩ የሚያደርጉት የመንጻት ሥርዓት ነበር (ዘጸአት 29)። በአዲስ ኪዳን ደግሞ ልባችን በክርስቶስ ደም ከክፉ ሕሊና ይነጻል፥ ሰውነታችንም በመንፈስ ቅዱስ አሠራርና በእግዚአብሔር ቃል ውኃ ይታጠባል። ይህ ሕጋዊ ንጽሕና ነው ያለ ፍርሃት ወደ አብ እንድንቀርብ ያደረገን።

በሥነ መለኮታዊ አውድ የዚህ እርግጠኝነት ውጥረት የሚገኘው በሰብዓዊ የጥፋተኝነት ስሜትና በመለኮታዊ የይቅርታ አዋጅ መካከል ነው። ብዙ ክርስቲያኖች ኃጢአት በሠሩ ቁጥር እግዚአብሔር አይቀበለኝም ብለው ይርቃሉ። ነገር ግን "የተረዳንበት እምነት" የሚያሳየው መዳናችን በስሜታችን ሳይሆን በእግዚአብሔር ቃል ላይ የተመሠረተ መሆኑን ነው። ምንም እንኳ ደካማ ብንሆንም የክርስቶስ ደም ስለሚያነጻን፥ በጥርጣሬ ሳይሆን በሙሉ ልብ ወደ ጸጋው ዙፋን መቅረብ እንችላለን።

የሰው ልጅ በተፈጥሮው ኃጢአት ሲሠራ እንደ አዳም መደበቅን ይመርጣል። የክፉ ሕሊና ወቀሳ ወደ እግዚአብሔር እንዳንቀርብ ግድግዳ ይሆናል። ነገር ግን ይህ ጥቅስ የሚያበረታታን የሕሊናችንን ወቀሳ ይዘን ከእግዚአብሔር እንድንሸሽ ሳይሆን፥ ያንን ክፉ ሕሊና እንዲያነጻልን ወደ እግዚአብሔር እንድንቀርብ ነው። እግዚአብሔርን የምንቀርበው ቅን በሆነ (ባልተከፋፈለ) ልብና በክርስቶስ ሥራ ሙሉ በሙሉ በመታመን ነው።

ቃሉ ለእኛም በጸሎት ሕይወታችን ውስጥ ታላቅ ድፍረትን ይሰጠናል። ዛሬ ወደ አባታችን ፊት ስንቀርብ የማንበቃ ሆነን ሳይሆን ልጆቹ በመሆናችን እርግጠኞች ሆነን መጸለይ አለብን። "እውነተኛ የእምነት እርግጠኝነት በራሳችን ብቃት ሳይሆን በክርስቶስ ፍጹም ሥራ ላይ መደገፍ ነው" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም ጥርጣሬን አስወግደን በክርስቶስ ደም ሕያው መንገድ ወደ አምላካችን በድፍረት ልንቀርብ ይገባል።