ተስፋ የሰጠው የታመነ ነው ሲባል ምን ማለት ነው (ዕብራውያን 10፡23)?

የዕብራውያን ጸሐፊ አማኞች እምነታቸውን አጥብቀው እንዲይዙ ሲመክር "ተስፋ የሰጠው የታመነ ነውና እንዳይነቃነቅ የሃይማኖታችንን ምስክርነት እንጠብቅ" በማለት ታላቅ ማበረታቻ ይሰጣል (ዕብራውያን 10፡23)። "ተስፋ የሰጠው የታመነ ነው" የሚለው ቃል እግዚአብሔር ቃል ኪዳኑን አክባሪ፣ የተናገረውን ፈጻሚና በጭራሽ የማይዋሽ አምላክ መሆኑን የሚያረጋግጥ ነው። እኛ እምነታችንን የምንጠብቀው በራሳችን ጥንካሬ ሳይሆን፣ ኪዳኑን ባደረገው አምላክ ፍጹም ታማኝነት ላይ በመደገፍ ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ የዕብራውያን አማኞች በስደት፣ በንብረት መነጠቅና በማኅበራዊ ጫና ውስጥ ስለነበሩ፥ አንዳንዶቹ ክርስትናን ትተው ወደ ኋላ ለመመለስ ይፈተኑ ነበር። ጸሐፊው ይህንን የሰዎችን ተለዋዋጭ ሁኔታ በመረዳት፥ እምነታቸውን የጣሉበት አምላክ እንደ ሰው ዛሬ ቃል ገብቶ ነገ የሚክድ አለመሆኑን ያስታውሳቸዋል። አውሎ ነፋስ ሲነሳ ዛፉ ይነቃነቃል እንጂ መሬቱ አይነቃነቅም፤ እግዚአብሔርም ቃል ኪዳኑ ፈጽሞ የማይነቃነቅ ጽኑ መሠረት መሆኑን አሳይቷቸዋል።

ከሕጋዊና ከመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት አንጻር መጽሐፍ ቅዱስ "እግዚአብሔር ይዋሽ ዘንድ ሰው አይደለም… የተናገረውን አያደርገውምን?" በማለት የእግዚአብሔርን ሕጋዊ ታማኝነት ያረጋግጣል (ዘኍልቍ 23፡19)። እግዚአብሔር ለአብርሃም፣ ለዳዊትና ለነቢያት የሰጠውን ተስፋ በክርስቶስ ኢየሱስ አማካይነት ፈጽሟል። ይህ ታሪካዊ ማስረጃ አሁን የሰጠንን የዘላለም ሕይወት፣ ትንሣኤና ክብር ተስፋ በእርግጠኝነት እንደሚፈጽመው ጠንካራ ሕጋዊ ዋስትና ይሰጠናል።

በሥነ መለኮታዊ አውድ የዚህ ሐሳብ ውጥረት በእኛ ተለዋዋጭ ስሜትና በእግዚአብሔር የማይለወጥ ባሕርይ መካከል ነው። እኛ ብዙ ጊዜ ታማኝነት ይጎድለናል፤ በችግር ጊዜ እንጠራጠራለን። ሐዋርያው ጳውሎስ ግን "ባናምነው፥ እርሱ የታመነ ሆኖ ይኖራል፤ ራሱን ሊክድ አይችልምና" በማለት ያስተምራል (2 ጢሞቴዎስ 2፡13)። የእምነታችን ምስክርነት እንዳይነቃነቅ የምንጠብቀው እግዚአብሔር ተስፋውን ስለማያጥፍ ነው። የደኅንነታችን መልሕቅ ታማኝ በሆነው አምላክ ላይ ታስሯል።

የሰው ልጅ በተፈጥሮው ቃል በገቡለት ሰዎች ብዙ ጊዜ ይከዳል። ጓደኛ ይከዳል፣ ዘመድ ይረሳል፣ መሪዎች ቃላቸውን ያጥፋሉ። ይህ ሰብዓዊ ተሞክሮ እግዚአብሔርንም እንድንጠራጠር ያደርገናል። ነገር ግን የዕብራውያን ጸሐፊ አምላካችን እንደ ሰው አለመሆኑን በልባችን እንድንጽፍ ይመክረናል። መከራ ሲረዝምና ጸሎት የዘገየ ሲመስል፣ እኛ መመልከት ያለብን ወደ ሁኔታዎች ሳይሆን "ተስፋ የሰጠው ታማኝ ነው" ወደሚለው የእግዚአብሔር ባሕርይ ነው።

ቃሉ ለእኛም በተስፋ መቁረጥ ውስጥ ስናልፍ ታላቅ ብርታት ይሰጠናል። ዛሬ የምንጠብቀው ነገር የዘገየ ቢመስልም እግዚአብሔር በጊዜው ማድረጉ አይቀርም። "የተስፋችን ጽናት የሚለካው በእኛ ጉልበት ሳይሆን ተስፋ በሰጠው አምላክ ታማኝነት ነው" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም በማይለወጠው አምላካችን ላይ ታምነን የእምነታችንን ምስክርነት ሳንነቃነቅ አጥብቀን ልንይዝ ይገባል።