ሐዋርያው ስለ ተፈጥሮ ጠቅላላ ሁኔታ ሲገልጽ "የፍጥረት ናፍቆት የእግዚአብሔርን ልጆች መገለጥ ይጠባበቃልና" ይላል (ሮሜ 8:19)። "የፍጥረት ናፍቆት" የሚለው ሐረግ አንገትን አውጥቶ፣ ዐይንን አቅንቶና ጉጉት በተሞላበት ሁኔታ የነገሩን መፈጸም በከፍተኛ ዝግጅትና ትኩረት መጠበቅን የሚያሳይ ሥዕላዊ መግለጫ ነው።
በነገረ መለኮታዊና ታሪካዊ አውድ፣ የሰው ልጅ በአዳም በኩል ኃጢአትን ሲሰራ፣ እርግማኑ በሰው ላይ ብቻ ሳይሆን በምድርና በተፈጥሮም ላይ ወድቆ ነበር። ምድር እሾህንና አሜከላን እንድታበቅል ተፈርዶባታል። ስለዚህ ግዑዙ ፍጥረት እንኳ ከዚህ ከወደቀበት የእርግማንና የብልሹነት አገዛዝ ነጻ የሚወጣበትን ቀን በጉጉት እንደሚጠብቅ ጳውሎስ በግልጽ ያሳያል።
ይህንን የፍጥረት መታደስ መጽሐፍ ቅዱስ በሌሎች ክፍሎችም በተስፋ ይናገረዋል። እኛ ግን ጽድቅ የሚኖርበትን አዲስ ሰማይና አዲስ ምድር እንደ ተስፋ ቃሉ እንጠብቃለን በማለት ቃሉ ይነግረናል (2 ጴጥሮስ 3:13)። የእግዚአብሔር ልጆች በክብር ሲገለጡ፣ ፍጥረትም አብሮ ወደ ቀድሞው የክብርና የሰላም ስፍራው ይመለሳል።
የዚህ ጉዳይ ውጥረት ፍጥረት አሁን ካለበት የተበላሸና ለከንቱነት ከተገዛበት ሁኔታ ጋር የሚያደርገው ትግል ነው። አውሎ ንፋስ፣ የመሬት መንቀጥቀጥ፣ ድርቅና የተፈጥሮ መዛባት ሁሉ የዚህ ፍጥረት መቃተት ምልክቶች ናቸው። ፍጥረት በራሱ ፈቃድ ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር የፍርድ ውሳኔ ከንቱ ሆኖ የተገዛ በመሆኑ፣ የነጻነትን ቀን አጥብቆ ይናፍቃል።
ቃሉ ለእኛም በተፈጥሮ ላይ የሚደርሰውን ጥፋትና መዛባት በመጽሐፍ ቅዱሳዊ ዕይታ እንድንረዳ ያደርገናል። ምድር የደረሰባትን የእርግማን ሸክም ማራገፍ የምትችለው የእግዚአብሔር ልጆች በክብር ሲገለጡ ብቻ መሆኑን አውቀን፣ የክርስቶስን ዳግም ምጽዓት ይበልጥ እንድንናፍቅ ያሳስበናል።
በማጠቃለያው፣ የፍጥረት ናፍቆት የተስፋችን ማረጋገጫ ነው። "ተፈጥሮ ራሱ የነጻነቱን ቀን አንገቱን አውጥቶ የሚጠብቅ ከሆነ፣ እኛ የእግዚአብሔር ልጆችማ ያን የክብር ቀን ምንኛ አጥብቀን ልንናፍቀው ይገባል" በሚለው አነቃቂ ሀሳብ ልባችንን ወደ ሰማይ አቅንተን ልንጠብቅ ይገባናል።