ስለ ፍቅር ሥርዓትና አክብሮት ቃሉ ሲያስተምር "ፍቅር የማይገባውን አያደርግም" በማለት ማኅበራዊውን የቅድስና ገጽታ ያሳየናል (1 ቆሮንቶስ 13:5)። "የማይገባውን አያደርግም" የሚለው ሐረግ ሥነ ሥርዓት ማጣትን፣ ባለጌነትን፣ የሰዎችን ክብር የሚነካ ጸያፍ ድርጊትንና ማኅበራዊ ደንብን መጣስን አለማድረግን ያመለክታል። ፍቅር ሁልጊዜ ለሰዎች አክብሮትን ይሰጣል እንጂ አያሳፍርም።
በታሪካዊው አውድ፣ የቆሮንቶስ አማኞች በቤተ ክርስቲያን አምልኮ ውስጥ ሥርዓት አልበኝነትን ያሳዩ ነበር። በጌታ እራት ጊዜ አንዳንዶች ሲሰክሩ ሌሎች ይራቡ ነበር፤ በጸሎት ጊዜም በየተራ ከመናገር ይልቅ ሁከት ይፈጥሩ ነበር። ጳውሎስ ይህንን ሁኔታ ሲያርም፣ ፍቅር በሌሎች ሰዎች ፊት ሥርዓት የጎደለውና አሳፋሪ ድርጊት ፈጽሞ እንደማያደርግ፣ ይልቁንም አክብሮት የተሞላበት ሕይወት መሆኑን አስተማረ።
ይህንን የሥርዓትና የአክብሮት ሕግ መጽሐፍ ቅዱስ በሌላ ቦታም አጠናክሮ ያቀርበዋል። ነገር ግን ሁሉ በአገባብና በሥርዓት ይሁን ብሎ ቃሉ ይነግረናል (1 ቆሮንቶስ 14:40)። እንዲሁም አንዳች በወገንተኝነት ወይም በከንቱ ውዳሴ አታድርጉ፣ ነገር ግን እያንዳንዳችሁ ባልንጀራችሁ ከራሳችሁ ይልቅ እንዲሻል በትሕትና ቁጠሩ በማለት ያረጋግጣል (ፊልጵስዩስ 2:3)።
የዚህ ጉዳይ ክብደትና ውጥረት ሰዎች "ነጻነት አለኝ" በሚል ሽፋን የሌሎችን ክብርና ስሜት ወደ መጋፋት በሚያመሩበት ጊዜ ላይ ይታያል። እውነተኛ ነጻነት ባለጌነት አይደለም። ፍቅር የራስን ምቾት ለማሟላት ሲል ሌላውን ሰው አያሳፍርም። በማኅበረሰብ ውስጥ የሚኖረንን አካሄድ، ንግግርና አለባበስ እንኳ የሌላውን ሕሊና በማይጎዳ መልኩ መምራት የፍቅር ግዴታ ነው።
ቃሉ ለእኛም በማኅበራዊ ግንኙነታችን ውስጥ ሥነ ምግባርንና አክብሮትን እንድንጠብቅ ያሳስበናል። በንግግራችን ጸያፍ ቃላትን ከመጠቀም، በባህሪያችን ሰዎችን ከማስከፋትና ሥርዓት አልበኛ ከመሆን ተቆጥበን، የክርስቶስን ክብር በሚያንጸባርቅ መልካም ጠባይ እንድንመላለስ መመሪያ ይሰጠናል።
በማጠቃለያው፣ ፍቅር የክብር ልብስ ነው። "የማይገባውን የሚያደርግ ነጻነት የሥጋ ልቅነት ነው፤ ነገር ግን ፍቅር የሰዎችን ክብር ጠብቆ በሥርዓትና በውበት የሚራመድ የሰማይ መንገድ ነው" በሚለው እውነት ጸንተን፣ ዘወትር ሌሎችን በማክበር ልንኖር ይገባናል።