ሐዋርያው ጳውሎስ የፍቅርን የቅድስና ሚዛን ሲያጠቃልል "ፍቅር ከእውነት ጋር ደስ ይለዋል እንጂ በዓመፃ ደስ አይለውም" በማለት ጥልቅ መለኮታዊ እውነትን ያስተምረናል (1 ቆሮንቶስ 13:6)። ይህ ማለት ፍቅር ዕውር አይደለም፤ ሰዎች ኃጢአት ሲሠሩ ወይም ሲሳሳቱ አይሸፍንም፣ ወይም በክፋት አይተባበርም። ይልቁንም የእግዚአብሔር ቃል (እውነት) ሲከበርና ጽድቅ ሲደረግ ብቻ ደስታን ያገኛል።
በታሪካዊው አውድ፣ አንዳንድ የቆሮንቶስ ክርስቲያኖች "ፍቅር አለን" በሚል ሰበብ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የሚፈጸመውን ከባድ ዝሙትና ኃጢአት በዝምታ ያልፉ፣ አልፎ ተርፎም ይታገሡ ነበር። ጳውሎስ ይህ ፍቅር ሳይሆን ዓመፃን ማበረታታት መሆኑን አጋለጠ። እውነተኛ ፍቅር ሰውን የሚወድ ቢሆንም፣ የሰውን ኃጢአት ግን አጥብቆ ይጠላል። ፍቅር እውነትን በመናገር ሰውን ከጥፋት ይመልሳል እንጂ በክፋት አያጨበጭብም።
ይህንን የእውነትና የፍቅር ውህደት መጽሐፍ ቅዱስ በሌሎች ክፍሎችም አበክሮ ይገልጸዋል። ፍቅራችሁ ያለ ግብዝነት ይሁን፤ ክፉውን ነገር ተጸየፉ፣ ከበጎ ነገር ጋር ተባበሩ ብሎ ቃሉ ይነግረናል (ሮሜ 12:9)። ይህ የሚያሳየው ፍቅር ከእግዚአብሔር ቅድስና ጋር የተቆራኘ መሆኑንና፣ ኃጢአትን እያየ በዝምታ እንደማያልፍ ነው።
የዚህ ጉዳይ ክብደትና ውጥረት ዛሬ ዓለም "መፋቀር ማለት የሰውን ኃጢአት ሁሉ መቀበል ነው" ብላ በምታስተምረው የተሳሳተ ፍልስፍና ላይ ይታያል። የሰውን ስሕተት መደገፍ ፍቅር ሳይሆን በሞት መንገድ ላይ መተባበር ነው። እውነተኛ ፍቅር ወንድሙ ሲስት ገሥጾ ወደ እውነት ይመልሰዋል፤ ምክንያቱም የፍቅር የመጨረሻ ግብ የሰውየው ዘላለማዊ ድነት እንጂ ጊዜያዊ ደስታ አይደለምና።
ቃሉ ለእኛም ሰዎችን እንወዳለን ስንል ኃጢአታቸውን አብረን እንዳንወድ ጥብቅ ማስጠንቀቂያ ይሰጠናል። ጓደኞቻችን ወይም ቤተሰባችን ከእግዚአብሔር ቃል ሲወጡ፣ ዝም ከማለት ይልቅ በፍቅር እውነትን እንድንነግራቸውና በጽድቅ መንገድ ላይ ብቻ አብረናቸው እንድንደሰት ያሳስበናል።
በማጠቃለያው፣ እውነት የፍቅር ዐይን ነው። "በዓመፃ ደስ የሚለው ፍቅር የሐሰት ጭምብል ነው፤ ነገር ግን ከእውነት ጋር ደስ የሚለው ፍቅር የሰዎችን ነፍስ ከሞት የሚያድን የእግዚአብሔር ብርሃን ነው" በሚለው የሕይወት መርህ ጸንተን፣ ዘወትር በእውነትና በቅድስና ልንመላለስ ይገባናል።