ጳውሎስ መንፈሳዊ ስጦታዎችን ከፍቅር ጋር ሲያነጻጽር “ፍቅር ከቶ አይወድቅም” በማለት የፍቅርን ዘላለማዊነት ያውጃል (1 ቆሮንቶስ 13፡8)። “አይወድቅም” የሚለው ቃል እንደ አበባ መድረቅን፣ ማለቅን፣ ጊዜው አልፎበት ከጥቅም ውጭ መሆንን ወይም መውደቅን የሚቃወም ሲሆን፤ ፍቅር ማለቂያ የሌለው፣ የማይሻር እና በማንኛውም ዘመን ህልውናው የማይቋረጥ መለኮታዊ ባሕርይ መሆኑን ያመለክታል።
የቆሮንቶስ አማኞች ትኩረታቸውን በሙሉ ልሳን በመናገር፣ ትንቢት በማውራት እና በተአምራት ላይ አድርገው ነበር። እነዚህ ስጦታዎች በራሳቸው መልካም ቢሆኑም የቤተ ክርስቲያን መመኪያ ሆነው ስለነበር፣ ጳውሎስ እነዚህ ሁሉ ስጦታዎች አንድ ቀን እንደሚያልፉና አላፊ እንደሆኑ ነገር ግን ፍቅር ብቻ ከምድር እስከ ሰማይ ዘልቆ የሚኖር ዘላለማዊ ኃይል መሆኑን አስረዳቸው።
ከሥነ መለኮት አንጻር ፍቅር የማይወድቅበት ዋናው ምክንያት እግዚአብሔር ራሱ ፍቅር ስለሆነ ነው (1 ዮሐንስ 4፡8)። ትንቢት እውቀትን ለማስተላለፍ ይሰጣል፣ ልሳን ለመንፈሳዊ መታነጽ ያገለግላል፤ እነዚህ ግባቸውን ሲመቱ ያበቃሉ። እግዚአብሔር ግን ዘላለማዊ በመሆኑ የእርሱ ባሕርይ የሆነው ፍቅርም መቼም ቢሆን አያበቃም። ፍቅር የመንፈሳዊ ሕይወት መሠረት እንጂ ጊዜያዊ መሣሪያ አይደለም።
ውጥረቱ ያለው አማኞች ዘላለማዊ የሆነውን ፍቅር ትተው ጊዜያዊ በሆኑት ስጦታዎች ላይ በመኩራራታቸው ላይ ነው። መንፈሳዊ ስጦታዎች ቤተ ክርስቲያንን ለመገንባት የተሰጡ መሣሪያዎች እንጂ የመጨረሻው ግብ አይደሉም። ነገር ግን የሰው ልጅ ብዙውን ጊዜ ወደ ሚያልፈው ክብር ስለሚያዘነብል፣ ጳውሎስ ትኩረታችንን ከቶ ወደማይወድቀው የፍቅር መንገድ እንድናዞር በጥብቅ ያስጠነቅቀናል።
ቃሉ ለእኛም በመንፈሳዊ ስጦታዎቻችን ከመታበይ ይልቅ በሕይወታችን ውስጥ የፍቅርን ፍሬ እንድናሳድግ ትልቅ መመሪያ ይሰጠናል። ተአምራት ማድረግ ወይም ዕውቀት ማካበት ከፍቅር ከተለየ ዋጋ ቢስ መሆኑን አውቀን፣ ዘላለማዊ በሆነው በክርስቶስ ፍቅር ላይ ሕይወታችንን ልንመሠርት ይገባል።
ፍቅር የዘላለም ሕይወት እስትንፋስ ነው። “ስጦታዎች ሁሉ በሰማይ ደጃፍ ላይ ሲያበቁ፣ ፍቅር ግን አብሮን ወደ ዘላለም መንግሥት የሚገባ ብቸኛው ሀብታችን ነው” የሚለውን እውነት ዘወትር ልናስብ ይገባል።