ሐዋርያው ጳውሎስ የፍቅርን ተግባራዊ ገጽታ ሲያብራራ "ፍቅር ቸር ነው" በማለት ሁለተኛውን ባሕርይ ይነግረናል (1 ቆሮንቶስ 13:4)። "ቸር ነው" የሚለው ቃል ደግነትን፣ ርኅራኄን፣ ለሌሎች ሰዎችን ጠቃሚ ሆኖ መገኘትንና መልካምነትን በተግባር ማሳየትን ያመለክታል። ትዕግሥት መጥፎ ነገርን ከመመለስ መቆጠብ ሲሆን፣ ቸርነት ደግሞ ንቁ ሆኖ ለሰዎች በጎ ነገርን የማድረግ መለኮታዊ ተግባር ነው።
በግሪካውያንና በሮማውያን ባህል፣ ቸርነትና ደግነት ብዙውን ጊዜ እንደ ድክመት ይቆጠሩ ነበር። ማኅበረሰቡ ኃይልንና የበላይነትን ያከብር ስለነበር፣ ለደካሞች ቸር መሆን የተለመደ አልነበረም። ነገር ግን ክርስትና ይህንን አመለካከት በመገልበጥ፣ እውነተኛ ኃይል የሚገለጠው ሰዎችን በመርዳት፣ በመንከባከብና ለሌሎች ጥቅም ራስን አሳልፎ በመስጠት መሆኑን አስተማረ። ቸርነት የፍቅር እጅ ነው።
ይህንን የቸርነት ተግባር መጽሐፍ ቅዱስ በሌሎች ክፍሎችም አበክሮ ያስተምረዋል። እርስ በርሳችሁም ቸሮችና ርኅሩኆች ሁኑ፣ እግዚአብሔርም ደግሞ በክርስቶስ ይቅር እንዳላችሁ ይቅር ተባባሉ ብሎ ቃሉ ይነግረናል (ኤፌሶን 4:32)። የእግዚአብሔር ቸርነት እኛን ለማዳን እንደመጣ ሁሉ፣ የእኛም ቸርነት የሰዎችን ቁስል ለመጠገንና ፍላጎታቸውን ለማሟላት መዘርጋት አለበት።
የዚህ ጉዳይ ክብደትና ውጥረት ሰዎች ለምናሳያቸው ቸርነት ክፉ ምላሽ በሚሰጡበት ጊዜ ላይ ይታያል። ለሚወዱን ቸር መሆን ቀላል ነው፤ ነገር ግን ለሚጠሉንና ለሚያሳድዱን ደግ መሆን ከባድ የሥጋ ፈተና ነው። ፍቅር ግን ሁኔታዎችን ሳይመዝን፣ የሌላውን ሰው ክፋት በበጎነት ለማሸነፍ ሁልጊዜ ቸርነትን እንደ መሣሪያ ይጠቀማል።
ቃሉ ለእኛም ክርስትና በቃል ብቻ ሳይሆን በተግባር የሚገለጽ ሕይወት መሆኑን ያሳስበናል። በተጨነቁ፣ በታመሙና ድጋፍ በሚፈልጉ ሰዎች ዙሪያ ስንሆን፣ የክርስቶስን ደግነት በተግባር በማሳየት የፍቅርን ቸርነት ለዓለም እንድናካፍል ጥብቅ ኃላፊነት ይጥልብናል።
በማጠቃለያው፣ ቸርነት የፍቅር ቋንቋ ነው። "ጆሮ የሌለው ሊሰማው፣ ዐይን የሌለው ደግሞ ሊያየው የሚችለው ብቸኛ ቋንቋ ቸርነት ነው" በሚለው እውነት ጸንተን፣ ዘወትር በደግነትና በርኅራኄ ልንመላለስ ይገባናል።