መጽሐፍ ቅዱስ ስለ ታማኝነት ጉድለት ሲናገር፡ "በእስያ ያሉቱ ሁሉ ከእኔ ዘወር እንዳሉ ታውቃለህ፥ ከእነርሱም ፊጌሎስና ሄርሞጌኔስ ናቸው" በማለት ሐዋርያው ጳውሎስ ያዝናል (2ኛ ጢሞቴዎስ 1:15)። እነዚህ ሁለት ሰዎች በእስያ አውራጃ በኤፌሶን አካባቢ የነበሩ ክርስቲያኖች ናቸው።
ጳውሎስ በሮም እስር ቤት በወንጀለኝነት ተፈርዶበት በሰንሰለት በታሰረ ጊዜ፣ እነዚህ ሰዎች ሊጠይቁትና ሊያፅናኑት አልፈቀዱም። ከታሰረና ከተጠላ ሰው ጋር መተባበር የራሳቸውን ሕይወትና ደህንነት አደጋ ላይ ሊጥል ስለሚችል ፈርተው ትተውት ሄዱ።
ፊጌሎስና ሄርሞጌኔስ በመልካም ጊዜ ከሐዋርያው ጋር የነበሩና የእግዚአብሔርን ቃል የተማሩ ነበሩ። ነገር ግን እውነተኛ ፈተና ሲመጣና መስቀልን የመሸከም ዋጋ ሲጠየቅ፣ ከክርስቶስ ወንጌልና ከእስረኛው አገልጋይ ራሳቸውን አገለሉ።
ስሟቸው በታሪክ መዝገብ ላይ የሰፈረው ለክፉ አብነትና ለክህደት ምሳሌ ሆኖ ነው። መንፈሳዊ አባታቸውን በከባድ የችግር ሰዓት መተዋቸው በጳውሎስ ልብ ላይ ጥልቅ ሀዘንና ስብራትን አምጥቶ ነበር። የቅርብ ወዳጅ መክዳት ከጠላት ውጊያ ይበልጥ ያቆስላል።
ቃሉ ለእኛም በእምነት ጉዟችን ወንድሞቻችንንና እህቶቻችንን በመከራቸው ጊዜ እንዳንተዋቸውና በፍርሃት ወደ ኋላ እንዳንል አጥብቆ ያስጠነቅቀናል። እውነተኛ ወዳጅነት የሚፈተነው በችግር ሰዓት ነው።
እኛ ግን መከራን ለሚቀበሉና ለታሰሩት ልንራራና አብረናቸው ልንቆም ይገባል። ወንድም በመከራ ጊዜ ሊረዳ ይወለዳልና እርስ በርሳችን በእውነተኛ ፍቅር ልንተሳሰር የእግዚአብሔር ቃል ያዘናል (ምሳሌ 17:17)።