"ጴጥሮስም መልሶ ኢየሱስን፡— ጌታ ሆይ፥ በዚህ መሆን ለእኛ መልካም ነው፤ ብትወድስ፥ በዚህ ሦስት ዳስ አንዱን ለአንተ አንዱንም ለሙሴ አንዱንም ለኤልያስ እንሥራ አለ" (ማቴ 17:4)። ይህ ቅዱስ ቃል በደብረ ታቦር ተራራ ላይ የተገለጠውን ታላቅ መለኮታዊ ክብርና የሐዋርያውን የጴጥሮስን ምላሽ የሚያሳይ ነው። በዚህ ስፍራ የተጠቀሰው "ዳስ" የሚለው ቃል በጥሬ ትርጉሙ ማረፊያ ድንኳንን ወይም የጊዜያዊ መጠለያ ስፍራን ሲያመለክት፣ በመንፈሳዊ አውድ ግን የእግዚአብሔርን ክብርና ማደሪያ በምድር ላይ ለማቆየት የተደረገን ሰብዓዊ ሙከራ ይገልጻል። የጴጥሮስ ሐሳብ ከክፋት የመነጨ ባይሆንም፣ የክርስቶስን ፍጹም የበላይነትና ከፊቱ ያለውን የመስቀል ጉዞ ካለማስተዋል የመነጨ ከባድ ሥነ-መለኮታዊ ስሕተት ነበር።
በታሪካዊና በባሕላዊ አውድ ስንመለከተው፣ አይሁዶች በየዓመቱ የዳስ በዓል የተሰኘ ታላቅ ሃይማኖታዊ ሥርዓት ያከብሩ ነበር። ይህ በዓል እግዚአብሔር እስራኤላውያንን በምድረ በዳ እንደመራቸውና መሲሑ ሲመጣም ይህ ታላቅ ክብር ዳግም እንደሚመለስ የሚያስታውስ ነው። ጴጥሮስ በብርሃን ያሸበረቁትን ሙሴንና ኤልያስን ሲያይ፣ የመሲሑ የመንግሥት ዘመንና የዳስ በዓል ፍጻሜ አሁን ደረሰ ብሎ አስቦ ሊሆን ይችላል። ሙሴ የሕግጋት ሁሉ ወኪል ሲሆን፣ ኤልያስ ደግሞ የነቢያት ሁሉ ተወካይ ነው፤ ሆኖም ጴጥሮስ እነዚህን ታላላቅ የብሉይ ኪዳን አባቶች ከጌታችን ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር እኩል አድርጎ ለማስቀመጥ መሞከሩ፣ በአሮጌውና በአዲሱ ኪዳን መካከል ከፍተኛ መንፈሳዊ ውጥረት ፈጥሮ ነበር።
ከሥነ-መለኮትና ከሕጋዊ አንጻር ሲታይ፣ የጴጥሮስ ጥያቄ የክርስቶስን መለኮታዊ ክብር ዝቅ የሚያደርግ ስሕተት ነበረው። ሙሴና ኤልያስ የእግዚአብሔር አገልጋዮች ሲሆኑ፣ ኢየሱስ ግን የባሕርይ አምላክና የሁሉ ጌታ ነው። ሦስት እኩል ዳሶችን መሥራት ማለት ሦስቱንም በአንድ ማዕረግ ማስቀመጥ ማለት ነው። ለዚህም ነው ጴጥሮስ ገና ሲናገር ብሩህ ደመና ጋርዶአቸው፣ "በእርሱ ደስ የሚለኝ የምወደው ልጄ ይህ ነው፤ እርሱን ስሙት" የሚል ድምፅ ከሰማይ የመጣው (ማቴ 17:5)። ይህ የእግዚአብሔር አብ ድምፅ፣ የሕግና የነቢያት ዘመን ሕጋዊ በሆነ መንገድ ማብቃቱንና አዲሱ ኪዳን በልጁ በክርስቶስ ኢየሱስ ብቻ መመስረቱን የሚያረጋግጥ የማያወላውል መለኮታዊ ፍርድ ነው።
የዚህ ክስተት ሌላኛው መንፈሳዊ ጥልቀት የሚያተኩረው ጴጥሮስ በመስቀል ላይ ካለው መከራ ለመሸሽ ባደረገው ሙከራ ላይ ነው። በሌላው ወንጌል ላይ እንደተገለጸው፣ ሙሴና ኤልያስ ከኢየሱስ ጋር ይነጋገሩ የነበረው በኢየሩሳሌም ስለሚያልፈው መውጣት ወይም ስለ ሞቱ ነበር (ሉቃ 9:31)። ነገር ግን ጴጥሮስና አብረውት የነበሩት ሐዋርያት እጅግ ስለ ፈሩና የሚሉትን ስላላወቁ (ማር 9:6)፣ ከከባድ ኃላፊነትና ከመከራው ይልቅ በተራራው ላይ ባለው ጊዜያዊ ክብር ውስጥ መቆየትን መረጡ። የእግዚአብሔር የማዳን ዕቅድ ግን በተራራ ላይ ዳስ በመሥራት ሳይሆን፣ ክርስቶስ ወደ ዓለም ወርዶ በመስቀል ላይ መከራን በመቀበል ነፍሱን እንዲሰጥ የሚጠይቅ ታላቅ መስዋዕትነት ነበር።
ቃሉ ለእኛም እጅግ ጥልቅ የሆነ መንፈሳዊ ንቃትንና ራስን የመመርመር ግዴታን የሚያስገነዝብ ነው። ብዙ ጊዜ መንፈሳዊ ደስታና መለኮታዊ ክብር በሞላበት ስፍራ ዳስ ሠርተን መቆየት እንፈልጋለን፤ ነገር ግን እውነተኛው ክርስትና የሚፈተነው ከተራራው ወርደን በዕለታዊ የሕይወት ፈተና ውስጥ በምናደርገው አገልግሎት ነው። የእግዚአብሔርን ቃል፣ ሕግጋትን ወይም መንፈሳዊ መሪዎችን ከክርስቶስ ጋር እኩል አድርገን በመሾም በልባችን የጣዖት ዳስ እንዳንሠራ ልንጠነቀቅ ይገባል። አብ እርሱን ስሙት እንዳለ፣ እኛም ድምጻችንን አጥፍተን የክርስቶስን ፈቃድ ብቻ በመታዘዝና እርሱንም ብቻ ከሁሉ በላይ በማክበር ልንመላለስ ይገባናል።
በማጠቃለል፣ ጴጥሮስ ሦስት ዳስ ልሥራ ማለቱ ከክፉ ልብ የመነጨ ባይሆንም፣ የክርስቶስን ብቸኛ አዳኝነትና መለኮታዊ ክብር ካለመገንዘብ የመጣ ሥነ-መለኮታዊ ስሕተት ነበር። ሕግና ነቢያት የክርስቶስን መምጣት ጠቁመው አልፈዋል፤ አሁን ግን ከክርስቶስ ውጭ ሌላ ማረፊያ ወይም ሌላ ዳስ አያስፈልግም። ደቀ መዛሙርቱ ዓይናቸውን ሲያነሡ ከኢየሱስ ብቻ በቀር ማንንም አላዩም (ማቴ 17:8)። የሕይወታችን ዓላማና ትኩረት ሊሆን የሚገባው እርሱ ብቻ ነው። ስለዚህ የድሮውን ሥርዓት ወይም የሰውን ክብር ትተን፣ ሙሉ በሙሉ በእግዚአብሔር ልጅ በኢየሱስ ክርስቶስ ፍጹም ጌትነት ላይ ብቻ ተደግፈን ወደ ፊት ልንጓዝ ይገባናል።