ሐዋርያው ጳውሎስ የክርስቶስን እውቀት ታላቅነት ሲገልጽ፣ የሕይወቱን የሂሳብ ሚዛን በማውጣት፣ "አዎን፥ በእውነት ከሁሉ ይልቅ ስለሚበልጥ ስለ ክርስቶስ ኢየሱስ ጌታዬ እውቀት ነገርን ሁሉ ጒዳት እንዲሆን እቈጥራለሁ" ይላል (ፊልጵስዩስ 3፡8)። "ጒዳት" (በግሪኩ ዜሚያ) የሚለው ቃል በንግድ ዓለም ውስጥ ጥቅም የማያስገኝን፣ ኪሳራንና ሸክም የሆነን ዕዳ የሚያመለክት ቃል ነው።
በታሪካዊ አውድ ጳውሎስ ይህንን ከማለቱ በፊት፣ በኅብረተሰቡ ዘንድ ታላቅ ክብር የሚያሰጡትን የሕይወት ስኬቶቹን ዘርዝሮ ነበር፤ እርሱም ከዕብራውያን ወገን፣ ጥብቅ ፈሪሳዊና ሕግን ያለ ነቀፋ የሚጠብቅ ሰው ነበር። ቀድሞ እነዚህ ነገሮች በእግዚአብሔር ፊት ጽድቅንና ትርፍን የሚያመጡለት መስሎት ነበር። ነገር ግን ክርስቶስን ባገኘ ጊዜ፣ የድሮው "ትርፉ" በእግዚአብሔር ፊት ምንም ዋጋ እንደሌለው፣ እንዲያውም ወደ እውነተኛው ጽድቅ እንዳይደርስ የጋረደው "ጒዳት" መሆኑን ተረዳ።
በነገረ መለኮት ጥናት፣ ክርስቶስን ማወቅ በጭንቅላት ከሚገኝ የዕውቀት መረጃ የዘለለ፣ እጅግ የጠለቀ የሕይወት ኅብረት ነው። ጳውሎስ ክርስቶስን ሲያውቅ፣ በራሱ የሕግ ሥራ የሚገኘውን የቆሸሸ ጽድቅ ትቶ፣ በክርስቶስ በማመን የሚገኘውን ፍጹም የእግዚአብሔርን ጽድቅ አገኘ። አንድ ሰው አልማዝ ሲያገኝ በእጁ የነበረውን አሸዋ አውጥቶ እንደሚጥል ሁሉ፣ ጳውሎስም የክርስቶስን የማይመረመር ባለጠግነት ሲያገኝ፣ ያለፈውን ዓለማዊና ሃይማኖታዊ ትምክህት ሁሉ እንደ ጉድፍ (ቆሻሻ) ቆጠረው።
ይህ የጳውሎስ ቆጠራ የአንድ ጊዜ ስሜት ሳይሆን፣ የሕይወት ዘመን ጽኑ አቋም ነው። እርሱ ክርስቶስን ለማግኘት ሲል ክብሩን፣ ሥልጣኑንና ምድራዊ ምቾቱን ሁሉ አጥቷል፤ ነገር ግን ይህ ማጣት ኪሳራ ሳይሆን ትልቁ የሕይወት ትርፍ ነበር። ምክንያቱም ክርስቶስን በማግኘት ውስጥ የዘላለም ሕይወትን፣ የኃጢአት ስርየትንና ሰማያዊ ክብርን አግኝቷልና።
ቃሉ ለእኛም የሕይወታችንን የዋጋ ሚዛን እንድናስተካክል ታላቅ ጥሪ ያደርግልናል። ዛሬ እኛ ትርፍ ብለን የምንቆጥረው ምንድን ነው? ገንዘብ፣ ዝና፣ ወይስ ምድራዊ ስኬት? እነዚህ ሁሉ ከክርስቶስ እውቀት ጋር ሲነጻጸሩ ከንቱ ጒዳቶች ናቸው። ክርስቶስን ከማወቅ የሚበልጥ ምንም ዓይነት ምድራዊ ስኬት እንደሌለ አውቀን፣ ሕይወታችንን እርሱን ወደ ማወቅና መምሰል ልናዞረው ይገባል።
እውነተኛው ሀብት ክርስቶስ ራሱ ነው። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ "መንግሥተ ሰማያት በእርሻ ውስጥ የተሰወረውን መዝገብ ትመስላለች፤ ሰውም አግኝቶ ሰወረው፥ ከደስታውም የተነሣ ሄዶ ያለውን ሁሉ ሸጠና ያን እርሻ ገዛ" (ማቴዎስ 13፡44) እንዳለው፣ ከክርስቶስ ፍቅርና እውቀት የሚበልጥ ምንም ነገር እንደሌለ አውቀን ለእርሱ ብቻ ሙሉ በሙሉ ልንገዛ ይገባል።