ጳውሎስ በመቀጠል፣ “ጭምት የሆነውን ሁሉ… አስቡ” በማለት አእምሮአችን ሊያተኩርበት የሚገባውን ሁለተኛውን ባሕርይ ይገልጻል (ፊልጵስዩስ 4፥8)። “ጭምት” ወይም ክቡር ተብሎ የተተረጎመው ቃል በግሪክኛው አክብሮትን የሚስብ፣ ግርማ ያለው፣ ክብደት ያለውና ሰማያዊ ልዕልናን የሚያንጸባርቅ ነገር ማለት ነው። ይህ ቃል ከቀልድ፣ ከርካሽ ነገርና ከቀላል ሥጋዊ አስተሳሰብ የራቀን መንፈሳዊ ቁምነገር ያሳያል።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ በጥንቱ ማኅበረሰብ ውስጥ ሰዎች ጊዜያቸውን በቲያትር ቤቶች፣ በመጠጥ ቤቶችና በማይረቡ ፌስታዎች ያሳልፉ ነበር። እነዚህ ሥፍራዎች ቀልል ባለ፣ ርካሽና ሞራልን በሚያጎድፍ አስተሳሰብ የተሞሉ ነበሩ። ጳውሎስ ክርስቲያኖች ከዚህ ዓይነቱ ርካሽ የዓለም አስተሳሰብ ወጥተው፣ የሕይወታቸው ሐሳብ ልዕልና ያለው፣ የከበረና የእግዚአብሔርን ቤተ መቅደስ የሚመጥን ሊሆን እንደሚገባ አስተማረ።
በሥነ-መለኮት ደረጃ፣ ክርስቲያኖች የሰማይ ዜጎችና የልዑል እግዚአብሔር ልጆች ስለሆኑ፣ ሐሳባቸውም ይህንን ሰማያዊ ክብር የሚያንጸባርቅ መሆን አለበት። “ነገር ግን ትምህርትህ ጤናማ ለሆነው ነገር የሚስማማ ይሁን… በነገር ሁሉ ራስህን ለመልካም ሥራ ምሳሌ አድርገህ አሳይ፤ በትምህርትህም ደኅንነትን፣ ጭምትነትን… አሳይ” ተብሎ እንደተጻፈው፣ ጭምትነት የመንፈሳዊ ብስለትና የቅድስና ዋነኛ መገለጫ ነው (ቲቶ 2፥1-7)።
ይህ እውነት ሰውን ወደ ታች ከሚጎትተው ሥጋዊ መዝናኛ ጋር ከፍተኛ ውጥረት ይፈጥራል። ሥጋችን ዋጋ ቢስ የሆኑ ሐሜቶችን፣ ርካሽ ቀልዶችንና ከንቱ ነገሮችን ማሰብ ያስደስተዋል። ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ ሐሳባችንን ከፍ ወዳለው የእግዚአብሔር ክብር፣ ወደ ዘላለም ሕይወትና ወደ መለኮታዊ እቅድ ይስበዋል። ጭምት በሆነው ላይ ማሰብ ማለት፣ ርካሹን ነገር ንቆ ለከበረው መንፈሳዊ ዓላማ አእምሮን ማስገዛት ነው።
ቃሉ ለእኛም ትኩረታችንን ከምድራዊው ከንቱነት አንስተን በሰማያዊው ክብር ላይ እንድናደርግ ጥሪ ያቀርብልናል። ዘመናዊው ዓለም ትኩረታችንን በማይረቡ ቪዲዮች፣ በሐሜትና ርካሽ በሆኑ መዝናኛዎች ሊሰርቅ ይጥራል። እኛ ግን እንደ ተዋጀን የእግዚአብሔር ልጆች፣ አእምሮአችንን ጌታን በሚያስከብር፣ ክብደትና ሞገስ ባለው ሐሳብ ላይ ብቻ ማሳረፍ አለብን።
በማጠቃለያው፣ የሐሳባችን ልዕልና የማንነታችን መለኪያ ነው። “ስለዚህ የአእምሮአችሁን ወገብ ታጥቃችሁና በመጠን ኖራችሁ… ተስፋ አድርጉ” በሚለው ሐዋርያዊ አደራ መሠረት፣ በንግግራችንም ሆነ በሐሳባችን ጭምትና ክቡር የሆነውን መንገድ ዘወትር ልንከተል ይገባል (1 ጴጥሮስ 1፥13)።