"በጠባቧ ደጅ ግቡ፤ ወደ ጥፋት የሚወስደው ደጅ ሰፊ፥ መንገዱም ትልቅ ነውና፥ ወደ እርሱም የሚገቡ ብዙዎች ናቸው፤ ወደ ሕይወት የሚወስደው ደጅ ጠባብ፥ መንገዱም ቀጭን ነውና፥ የሚያገኙትም ጥቂቶች ናቸው" (ማቴዎስ 7:13-14)። የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና የሥነ መለኮት አጥኚዎች እንደሚያብራሩት፣ በዚህ ክፍል "ጠባብ" ተብሎ የተተረጎመው ቃል በግሪክኛው ‘ስቴኖስ’ ሲሆን፣ ትርጉሙም የተገደበ፣ መጨናነቅ ያለበት፣ እና ትልቅ ሸክምን ይዞ ለማለፍ የማይመች ማለት ነው። ይህ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ታላቅ ትምህርት የሚያሳየው፣ ደጂቱ በአካላዊ ስፋት ጠባብ መሆኗን ሳይሆን፣ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ለመግባት የዓለምን ሸክም፣ ሥጋዊ ትምክህትንና የራስን ጽድቅ ሙሉ በሙሉ ጥሎ ማለፍን የሚጠይቅ ጥልቅ መለኮታዊ እውነት መሆኑን ነው።
በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን በነበረው የጥንቱ ዓለም የከተማ አሠራር መሠረት፣ ታላላቅ ከተሞች ለንግድ፣ ለሠረገላና ለብዙ ሕዝብ ማለፊያ የሚሆኑ እጅግ ሰፊ በሮች ነበሯቸው። በተቃራኒው ደግሞ፣ ዋናው በር ሲዘጋ ማታ ማታ የሚከፈቱና አንድ ሰው ብቻ በከፍተኛ ችግር ሾልኮ የሚያልፍባቸው እጅግ ጠባብ የሆኑ የጎን በሮች ነበሩ። አንድ መንገደኛ በነዚህ ጠባብ በሮች ለማለፍ ከጀርባው ያለውን ከባድ ሸክም ማውረድ፣ አጎንብሶና ራሱን ዝቅ አድርጎ መግባት ግድ ይለው ነበር። ኢየሱስ ይህንን ማኅበራዊና ታሪካዊ ሥዕል በመጠቀም፣ ሰፊው መንገድ የሰዎችን ኃጢአት፣ ትዕቢትና የሐሰት ፍልስፍና ሁሉ ተሸክሞ የሚያሳልፍ ሲሆን፣ ጠባቧ ደጅ ግን ፍጹም የሆነ የልብ ስብራትን፣ እውነተኛ ንስሐንና ራስን መካድን የምትጠይቅ መሆኗን በማስተማር በዘመኑ ከነበረው ልማድ ጋር ከባድ የሥነ መለኮት ውጥረት ፈጠረ።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ዋነኛ መንፈሳዊ ውጥረት፣ የሰው ልጅ በተፈጥሮው ብዙኃኑ የሚጓዝበትን፣ ምንም ዓይነት ገደብ የሌለውን ምቾትና ተቀባይነት ያለውን ሰፊ መንገድ አጥብቆ መፈለጉ ላይ ነው። ሰፊው መንገድ በሥጋዊ ደስታ፣ በዓለም አምሮት፣ በስምምነትና በሐሰተኛ ሃይማኖታዊ ትምህርቶች የተሞላ ነው። ጠላት ሁልጊዜ አማኞችን በምቾትና በዓለም ፍልስፍና እያታለለ፣ ወደ ጥፋት በሚወስደው በዚህ ሰፊ መንገድ እንዲጓዙ አጥብቆ ይዋጋቸዋል። እውነተኛ አማኞች ይህንን ሕያው ቃል በመታጠቅ፣ የጨለማውን አሳሳች አሠራር አፍርሰው፣ እውነተኛዋ ደጅ ወደሆነው ወደ ክርስቶስ ብቻ መግባት አለባቸው፤ ምክንያቱም እኔ በር ነኝ፤ በእኔ የሚገባ ቢኖር ይድናል በማለት ራሱ ጌታ በግልጽ ተናግሯልና (ዮሐንስ 10:9)።
ወደ ጠባቧ ደጅ መግባት በአንድ ጊዜ የሚፈጸም ክስተት ብቻ ሳይሆን፣ ቀጣይነት ያለው የክርስትና የሕይወት ጎዳና ነው። ጌታችን "መንገዱም ቀጭን ነው" ሲል የተጠቀመው የግሪክ ቃል ‘ትሊቦ’ ሲሆን፣ ትርጉሙም በመከራ የተተረተረ፣ የተጨነቀና ፈተና የበዛበት ማለት ነው። ይህ የሚያሳየው የክርስቶስ ተከታይ መሆን ታላቅ ዋጋ እንደሚያስከፍልና ከብዙ ፈተናዎች ጋር የሚደረግ ትግል መሆኑን ነው። እውነተኛ ጽድቅ የሚገኘው የክርስቶስን መስቀል በመሸከምና የገዛ ራስን ሕይወት ለእግዚአብሔር አሳልፎ በመስጠት ነው። ማንም ከኋላዬ ሊመጣ የሚወድ ቢኖር፥ ራሱን ይካድ መስቀሉንም ተሸክሞ ይከተለኝ በማለት ጌታ ያስተማረው ይህንኑ የጠባቧን ደጅ ሕይወት ነው (ማቴዎስ 16:24)። ስለዚህ፣ ይህ መንገድ በሥጋዊ ጉልበት ሳይሆን፣ በመንፈስ ቅዱስ ምሪትና አቅም ብቻ የሚኬድ የቅድስና ጎዳና ነው።
ከዚህ ታላቅ ታሪክ ጀርባ የምናገኘው ተግባራዊ የሕይወት ትምህርት፣ በዕለት ተዕለት የክርስትና ጉዟችን ከምናደርገው የሕይወት ምርጫ ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። ዛሬም ቢሆን እኛ ክርስቲያኖች የዓለምን ሞገስ ለማግኘት፣ ከመጽሐፍ ቅዱስ እውነት ጋር በመደራደር መንገዳችንን ለማስፋት ክፉኛ ልንፈተን እንችላለን። ብዙ ሰዎች ክርስቶስን ያለ መስቀሉ፣ እንዲሁም ክርስትናን ያለ መከራው የሚሰብክ ሰፊውን መንገድ ይመርጣሉ። ሆኖም እኛ የጠራን አምላክ የቱንም ያህል ዋጋ ቢያስከፍለንም፣ ከብዙኃኑ ጋር ወደ ጥፋት ከመሄድ ይልቅ፣ ከጥቂቶቹ ጋር በጠባቡ የጽድቅ መንገድ እንድንጓዝ ይፈልጋል። የጠባቡ መንገድ መጨረሻ ዘላለማዊ የሆነ መለኮታዊ ደስታ፣ ሰላምና ከሰማያዊው አባታችን ጋር የሚደረግ ፍጹም ኅብረት ነው።
በመጨረሻም፣ ጠባቧ ደጅ የምታሳየው የክርስቶስን ብቸኛ አዳኝነትና ወሰን የለሽ የእግዚአብሔርን ጸጋ ነው። ደጂቱ ጠባብ ብትሆንም፣ እውነተኛ ንስሐ ገብቶ ራሱን ዝቅ አድርጎ ለሚመጣ ማንኛውም ኃጢአተኛ ግን በርግድ የምትከፈት ሰፊ የሕይወት በር ናት። እግዚአብሔር በልጁ በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ያዘጋጀልን ይህ የሕይወት መንገድ፣ ጠባብ ቢመስልም ወደ ሰፊው የዘላለም ክብርና እረፍት የሚያስገባን ብቸኛ ምርጫችን ነው። ስለዚህ፣ የዓለምን አሳሳች ግብዣ ወደ ጎን በመተው፣ በመንፈስ ቅዱስ አጋዥነት በሕይወት መንገድ ላይ እስከ መጨረሻው በጽናት እንድንጓዝ፣ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ይህንን ታላቅ የሕይወት መመሪያ አጥብቆ ይመክረናል፦ በጠባቧ ደጅ ለመግባት ተጋደሉ፤ እላችኋለሁና፥ ብዙዎች ሊገቡ ይፈልጋሉ አይችሉምም (ሉቃስ 13:24)።