ጎግና ማጎግ እነማን ናቸው?

የራእይ መጽሐፍ የሺህ ዓመቱ ሰላም ካበቃ በኋላ የሚሆነውን ሲገልጽ "ሰይጣንም ከእስራቱ ይፈታል፥ በአራቱም በምድር ማዕዘን ያሉትን አሕዛብ፥ ጎግንና ማጎግን፥ እንዲያስታቸው ለሰልፍም እንዲያስከማቻቸው ይወጣል" በማለት እጅግ አሳዛኝ የሆነ የመጨረሻ አመጻ ያሳየናል (ራእይ 20፡7-8)። "ጎግና ማጎግ" ማለት የተወሰኑ የታወቁ አገራት ብቻ ሳይሆኑ، በእግዚአብሔርና በሕዝቡ ላይ ለሚደረገው የመጨረሻውና ዓለም አቀፋዊው የክፋት ኃይላት ጥምረት የተሰጠ ምሳሌያዊ መጠሪያ ነው።

በታሪካዊና መጽሐፍ ቅዱሳዊ ዳራ፣ እነዚህ ስሞች መነሻቸው ከሕዝቅኤል ትንቢት ምዕራፍ 38 እና 39 ነው። በዚያ ክፍል "ጎግ" የማጎግ ምድር ዋነኛ ገዥ ሆኖ፣ እስራኤልን ለማጥፋት ከሰሜን የሚመጣ አረመኔያዊ የጦር አበጋዝ ነበረ። በራእይ መጽሐፍ ዮሐንስ እነዚህን ስሞች ሲጠቀም፣ ጥንታዊውን የእስራኤል ጠላት ታሪክ ወስዶ፣ በዓለም ፍጻሜ ከእግዚአብሔር ዙፋንና ከቅዱሳን ከተማ (ኢየሩሳሌም) ጋር የሚጋጠመውን የመላው ዓለም ጸረ-እግዚአብሔር ኃይል ለማመልከት ነው።

በነገረ መለኮት ጥናት፣ የጎግና ማጎግ አመጻ የሰውን ልጅ የልብ ክፋት ጥልቀት በግልጽ ያሳያል። እነዚህ ሰዎች ለሺህ ዓመት በክርስቶስ ፍጹም የጽድቅ፣ የሰላምና የፍትሕ አገዛዝ ሥር የኖሩ ናቸው። ጦርነትና ረሃብ በማያውቁበት ፍጹም አካባቢ ቢያድጉም፣ ሰይጣን ሲፈታ ግን ወዲያውኑ በእግዚአብሔር ላይ ያምጻሉ። ይህ የሚያሳየው የሰው ልጅ ችግር የአካባቢ ሳይሆን، ሳይታደስ የቀረ የውስጥ የልብ ችግር መሆኑን ነው።

በዚህ ክስተት ውስጥ እጅግ አስደንጋጭ መንፈሳዊ ውጥረት እናያለን። የሰው ልጅ የክርስቶስን ፍጹም አገዛዝ አይቶ እንኳ ለምን አመጸ? ይህ የሚያሳየው የኃጢአትን እውርነት ነው። የሰው ልጅ ከእግዚአብሔር ውጪ ራሱን ችሎ የመሆን ፍላጎቱ እጅግ የጠለቀ ነው። ሰይጣን ማታለል ሲጀምር، ሰዎች ፍጹሙን ሰላም ትተው ወደ ጥፋት ጦርነት ይሮጣሉ። ነገር ግን ይህ አመጻ እንደ አርማጌዶን ረጅም ጦርነት የሌለው፣ እሳት ከሰማይ ወርዶ በአንዴ የሚያጠፋቸው የፍርድ ፍጻሜ ነው (ራእይ 20፡9)።

ብዙ ጊዜ እኛ ሰዎች \’አካባቢዬ ቢስተካከል፣ ጥሩ መንግሥት ቢኖር ኃጢአት አልሠራም\’ ብለን እናስባለን። የጎግና ማጎግ ታሪክ ግን ይህንን የሐሰት ማመካኛ ያፈርሰዋል። ያለ መንፈስ ቅዱስ ዳግም ልደት፣ የሰው ልጅ በገነት ውስጥም ሆኖ ማመጹ አይቀርም። ሰይጣን ሲፈታ የሰውን የተደበቀ ኃጢአት አጋልጦ ወደ ፍርድ እንዲመጣ ያደርገዋል እንጂ አዲስ ኃጢአት አይፈጥርም።

ቃሉ ለእኛም ውጫዊ ሥርዓታችንን ከማሳመር ይልቅ የልባችንን መለወጥ አጥብቀን እንድንፈልግ ያሳስበናል። "ልብ ከሁሉ ይልቅ ተንኮለኛ ነው እጅግም ክፉ ነው፤ ማንስ ያውቀዋል?" እንደሚለው ቃሉ (ኤርምያስ 17፡9)፣ እኛም ዘወትር ልባችንን ለመንፈስ ቅዱስ አሠራር በማስገዛት በእውነተኛ ታማኝነት ልንመላለስ ይገባናል።