ሐዋርያው ጳውሎስ በከባድ እስራትና መከራ ውስጥ ሆኖ ስለ እምነቱ ሲመሰክር፡ "ያመንኩትን አውቃለሁና፥ አደራ የሰጠሁትንም እስከዚያ ቀን ድረስ ሊጠብቅ እንዲችል ተረድቼአለሁ" ይላል (2ኛ ጢሞቴዎስ 1:12)። ይህ ቃል በክርስቶስ ላይ ያለውን ጥልቅና የማይናወጥ የመተማመን አቋም ያሳያል።
"ያመንኩትን አውቃለሁ" ማለቱ ክርስትና ስብስብ የሆኑ ሀይማኖታዊ ህጎችን ማወቅ ብቻ ሳይሆን ህያው ከሆነው አካል ጋር የሚደረግ ጥልቅ ግንኙነት መሆኑን ያስረዳል። ጳውሎስ ስለ ክርስቶስ መረጃዎችን ብቻ ሳይሆን፣ ክርስቶስን ራሱን በግል ህይወቱ በሚገባ አውቆታል፤ ተለማምዶታልም።
በዚያን ዘመን ጳውሎስ በሮም ወህኒ ቤት ሞትን እየጠበቀ ነበር። ሆኖም በውጭ ያለው መከራና የሰዎች መተው በውስጡ ያለውን እምነት አላናወጠውም። ያመነው አምላክ ሀያልና ታማኝ መሆኑን በልቡ ሙሉ በሙሉ አረጋግጧል።
አደራ የሰጠሁት ያለው ህይወቱን፣ አገልግሎቱንና የዘላለም ደህንነቱን ነው። ይህን የሕይወት አደራ ክርስቶስ በታማኝነት እንደሚጠብቅለትና ማንም ከእጁ ሊነጥቀው እንደማይችል በፅኑ ያምናል። ይህ አይነቱ እውቀት ከልምምድና ከመንፈስ ቅዱስ መገለጥ የሚመነጭ የጠለቀ እውቀት ነው።
ቃሉ ለእኛም በፈተናና በመከራ ጊዜ እምነታችን በማን ላይ እንደተመሰረተ እንድናስታውስና እንድንፀና ታላቅ ብርታት ይሰጠናል። እውነተኛ አማኝ ሁኔታዎችን ሳይሆን ጌታውን ይመለከታል።
የእምነታችን ጀማሪና ፈፃሚ የሆነው ኢየሱስ ታማኝ ነው። እኛም ህይወታችንን ለእርሱ አደራ ከሰጠን እስከ ዘላለም ፍፃሜ ድረስ እንደሚጠብቀን በፍፁም ልብ ማመን አለብን (ዕብራውያን 12:2)።