ያላገባ ሰው ዲያቆን ወይም ሽማግሌ መሆን ይችላልን?

ሐዋርያው ጳውሎስ የቤተ ክርስቲያን መሪዎችን (ኤጲስ ቆጶሳትንና ዲያቆናትን) መመዘኛ ሲያቀርብ "የአንዲት ሚስት ባል" መሆን እንዳለባቸው በግልጽ አስፍሯል (1 ጢሞቴዎስ 3:2፤ 1 ጢሞቴዎስ 3:12)። ይህ ቃል በብዙዎች ዘንድ አንድ ሰው መሪ ለመሆን የግድ ማግባት አለበት የሚል ትርጉም ሲሰጠው ይስተዋላል። ነገር ግን የዚህ ሐረግ ዋነኛ ትርጉም የጋብቻን ግዴታነት ማሳየት ሳይሆን፥ ያገባ ሰው ከሆነ ለትዳሩ ታማኝና አንዲት ሴት ብቻ ያለችው መሆን እንዳለበት የሥነ ምግባር መለኪያ ማስቀመጡ ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ የመጀመሪያው ክፍለ ዘመን የሮምና የግሪክ ማኅበረሰብ በብዙ ጋብቻና በሥነ ምግባር ልቅነት የተሞላ ነበር። ወንዶች ከሕጋዊ ሚስቶቻቸው በተጨማሪ ሌሎች ሴቶችን ማቆየት የተለመደ ባህል ነበረ። ጳውሎስ ይህንን መመዘኛ ሲያስቀምጥ የቤተ ክርስቲያን መሪዎች ከዚህ የዓለም ርኩሰት የተለዩና በጋብቻቸው ፍጹም ታማኝ የሆኑ ሰዎች መሆን እንዳለባቸው ለማሳየት ነው። ቃሉ በግሪክኛ ሲተረጎም "የአንዲት ሴት ሰው" የሚል ጥልቅ የሞራል ትርጉም አለው።

ከመጽሐፍ ቅዱስ ማስረጃ አንጻር ማግባት ለመሪነት ቅድመ ሁኔታ አለመሆኑን ጳውሎስ ራሱ በሕይወቱ አሳይቷል። ጳውሎስ ራሱ ያላገባ ሰው ሆኖ ሳለ ታላቅ ሐዋርያና የቤተ ክርስቲያን መሪ ነበር፤ እንዲያውም ለአገልግሎት ትጋት ሲል ላላገቡት ሰዎች በእርሱ ዐይነት ቢኖሩ መልካም እንደሆነ መክሯል (1 ቆሮንቶስ 7:8)። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስም ቢሆን ያላገባ ታላቁ እረኛችን ነው። ስለዚህ መጽሐፍ ቅዱስ ያላገቡ ሰዎች መሪ እንዳይሆኑ አይከለክልም።

በሥነ መለኮታዊ አውድ እዚህ ላይ ያለው መሠረታዊ መርህ ታማኝነትና የንጽሕና ሕይወት ነው። አንድ ሰው ቢያገባም የንጽሕና ጉድለት ካለበት ለመሪነት አይበቃም፤ በተቃራኒው ደግሞ ያላገባ ሰው በቅድስናና ራሱን በመግዛት የሚኖር ከሆነ መንጋውን ለመምራት ብቁ ነው። እግዚአብሔር የሚፈልገው የሰውን የጋብቻ ሁኔታ (ስታተስ) ሳይሆን ለክርስቶስ ያለውን የልብ መገዛትና የሥነ ምግባር ልዕልና ነው።

ይህ ትምህርት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለውን የአገልግሎት በሮች ለሁሉም ታማኝ አገልጋዮች ክፍት ያደርጋል። ያላገቡ ሰዎች ሙሉ ጊዜያቸውንና ጉልበታቸውን ለእግዚአብሔር መንግሥት ሥራ ሊያውሉ ይችላሉ። ያገቡትም ደግሞ ቤተሰባቸውን በመልካም በማስተዳደር ለምዕመናኑ ጤናማ አርአያ ይሆናሉ። ዋናው ቁም ነገር በተጠራንበት የሕይወት ደረጃ ሁሉ ለእግዚአብሔር ቃልና ሥርዓት ታማኝ ሆኖ መገኘት ነው።

ቃሉ ለእኛም የአገልጋዮችን ብቃት በውጫዊ ሁኔታቸው ሳይሆን በመንፈሳዊ ፍሬያቸው እንድንመዝን ያስተምረናል። ትኩረታችን መሆን ያለበት በሰውየው የጋብቻ ሁኔታ ላይ ሳይሆን በቅድስናውና ለክርስቶስ ባለው ፍቅር ላይ ነው። "እግዚአብሔር ልብን እንጂ ፊትን አያይም" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም በመንፈስ ቅዱስ ምሪት ያገቡትንም ሆነ ያላገቡትን ቅዱሳን ለእግዚአብሔር መንግሥት አገልግሎት ማበረታታት ይኖርብናል።