ሐዋርያው ጳውሎስ ይህ መልእክት የተጻፈበትን የጊዜና የቦታ ፍንጭ ሲሰጥ፣ "የክርስቶስንም ወንጌል ለመስበክ ወደ ጢሮአዳ በመጣሁ ጊዜ… መንፈሴ ዕረፍት አላገኘም፣ ነገር ግን… ወደ መቄዶንያ ወጣሁ" በማለት የጉዞውን ሁኔታ ይገልጻል (2 ቆሮ 2:12-13)። "መቄዶንያ" የሚለው ሥፍራ ጳውሎስ ይህን መልእክት ያዘጋጀበትን አውራጃ የሚያሳይ ሲሆን፣ ይህ የሆነው ቲቶ ከቆሮንቶስ ይዞት የመጣውን አስደሳች የንስሐ ዜና ከሰማ በኋላ ነው። ይህ ታሪካዊ ክስተት መልእክቱ የተጻፈበትን መቼት በጥራት እንድናውቅ ያደርገናል።
በታሪካዊና መልክዓ ምድራዊ አውድ፣ ይህ መልእክት የተጻፈው ጳውሎስ በሦስተኛው የሚስዮናዊነት ጉዞው ላይ እያለ ነው። የቤተ ክርስቲያን ታሪክ ምሁራን እንደሚስማሙት፣ ጳውሎስ በአንደኛ ቆሮንቶስ መልእክቱ ላይ ቃል በገባው መሠረት ከኤፌሶን ተነስቶ ወደ መቄዶንያ ከተሻገረ በኋላ ይህን ደብዳቤ አዘጋጅቶታል። በጊዜ ስሌት፣ ይህ መልእክት የተጻፈው አንደኛ ቆሮንቶስ ከተጻፈ ጥቂት ወራት ቆየት ብሎ፣ በግምት በሃምሳ አምስት እና በሃምሳ ስድስት ዓመተ ምሕረት መካከል ባለው ጊዜ ውስጥ ነው። ይህ ጊዜ ጳውሎስ ለድሆች ቅዱሳን የሚሆን መዋጮ ይሰበስብበት የነበረ ወቅት ነው።
የዚህ ጊዜ ነገረ መለኮታዊና ማኅበራዊ ውጥረት እጅግ ከባድ ነበር። ጳውሎስ "በውስጥ ፍርሃት፣ በውጭ ውጊያ" እንደነበረበት በግልጽ ተናግሯል (2 ቆሮ 7:5)። በአንድ በኩል በኤፌሶን ካጋጠመው ከባድ መከራ ገና አላገገመም ነበር፤ በሌላ በኩል ደግሞ የቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን ቀደም ሲል በላከው "ከባዱ መልእክት" ምክንያት ምን ምላሽ እንደምትሰጥ በጭንቀት ይጠብቅ ነበር። ቲቶ መጥቶ የቆሮንቶስ ሰዎች በሐዘን ንስሐ መግባታቸውንና ለጳውሎስ ያላቸውን ፍቅር ሲያበስረው፣ ጳውሎስ በእፎይታና በታላቅ ደስታ ይህን መልእክት ጻፈ።
ይህን ታሪካዊ ክስተት ከመልእክቱ ይዘት ጋር ስናገናኘው፣ ይህ ደብዳቤ የመጽናናትና የተሐድሶ ደብዳቤ መሆኑን እንረዳለን። ጳውሎስ በመልእክቱ ውስጥ፣ ንስሐ የገባውን ኃጢአተኛ ወንድም ይቅር እንዲሉትና በፍቅር እንዲቀበሉት ያዛል (2 ቆሮ 2:6-8)። መልእክቱ የተጻፈበት ጊዜ የሐዋርያውን ፍቅር፣ ለቤተ ክርስቲያን ያለውን ተቆርቋሪነት፣ እንዲሁም የሐሰት ሐዋርያትን ተጽዕኖ ለአንዴና ለመጨረሻ ጊዜ ለመደምሰስ የነበረውን ቆራጥነት በጉልህ የሚያሳይ ነው።
ቃሉ ለእኛም ስለ መንፈሳዊ ትዕግሥትና ስለ ጊዜ አጠቃቀም ታላቅ ትምህርት ይሰጠናል። ጳውሎስ በመከራና በጭንቀት ውስጥ ሆኖ ሳለ፣ የቤተ ክርስቲያንን መንፈሳዊ ጤንነት ለመጠበቅ በትጋት ይሠራ ነበር። እኛም በሕይወታችን የቱንም ያህል ውጫዊ ፈተናና የውስጥ ጭንቀት ቢበዛብን፣ በቤተ ክርስቲያንና በወንድሞቻችን መካከል የሚፈጠረውን መንፈሳዊ ቀውስ በወቅቱ በጸሎት፣ በይቅርታና በእግዚአብሔር ቃል ለመፍታት መትጋት አለብን። የመጽናናት ጊዜ የሚመጣው በእውነት ላይ ጸንቶ በመቆም ነው።
በማጠቃለያ፣ የ2ኛ ቆሮንቶስ መልእክት የተጻፈው ጳውሎስ በመቄዶንያ በነበረበት የመጽናናትና የድል ወቅት ነው። "በእንባ የተዘራው የእግዚአብሔር ቃል፣ በደስታና በንስሐ ፍሬ የሚሰበሰብበት መለኮታዊ ጊዜ አለው" እንደሚባለው፣ በዚያን ዘመን የተላከው ይህ መልእክት ዛሬም ድረስ የቤተ ክርስቲያንን ሕይወት በይቅርታና በእውነተኛ ሐዋርያዊ ሥልጣን ሲያስተካክል ይገኛል።