ሐዋርያው ጳውሎስ እግዚአብሔር የሰጠንን መንፈስ ሲዘረዝር ከኃይል ቀጥሎ "የፍቅር" መንፈስ በማለት ይገልጸዋል (2 ጢሞቴዎስ 1:7)። "ፍቅር" የሚለው ቃል እዚህ ላይ "አጋፔ" የሚለውን የግሪክ ቃል የሚወክል ሲሆን፥ ትርጉሙም ሁኔታዎች የማይለውጡት፥ ራስን አሳልፎ የሚሰጥና መለኮታዊ መነሻ ያለው ፍቅር ማለት ነው። ይህ የፍቅር መንፈስ የሰዎችን ስሜት ብቻ ሳይሆን፥ በመንፈስ ቅዱስ አማካይነት በልባችን የፈሰሰውን የእግዚአብሔርን ማንነት የሚያንጸባርቅ ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ የሮም ግዛት በጭካኔ፣ በራስ ወዳድነትና በኃይል የተሞላ ነበር። በዚያ ማኅበረሰብ ውስጥ ጠላትን መውደድ እንደ ሞኝነት ይቆጠር ነበር። ነገር ግን ክርስቲያኖች የሚያሳድዷቸውን ሰዎች በመውደድ፥ ለታመሙት በመጸለይና ድሆችን በመንከባከብ የዚህን የፍቅር መንፈስ ሕያው ምስክርነት አሳይተዋል። ጳውሎስ ጢሞቴዎስን በዚህ የፍቅር መንፈስ እንዲሞላ ሲመክረው፥ ጨካኝ በሆነ ዓለም ውስጥ የክርስቶስን ርኅራኄ እንዲያሳይ ማዘዙ ነበር።
ከመጽሐፍ ቅዱስና ከሕጋዊ ማስረጃ አንጻር ይህ ፍቅር የሰው ልጅ በራሱ ጥረት የሚያመነጨው ሳይሆን፥ ከመንፈስ ቅዱስ የሚሰጥ ሕጋዊ መለኮታዊ ስጦታ ነው። መጽሐፍ ቅዱስ "በተሰጠን በመንፈስ ቅዱስ የእግዚአብሔር ፍቅር በልባችን ስለ ፈሰሰ" በማለት የዚህን ፍቅር ምንጭ ያረጋግጣል (ሮሜ 5:5)። ይህ የፍቅር መንፈስ የክርስቶስን ሕግጋት ሁሉ የምንፈጽምበትና እርስ በርሳችን በአንድነት የምንተሳሰርበት ፍጹም ማሰሪያ ነው።
በሥነ መለኮታዊ አውድ በፍርሃትና በፍቅር መካከል ከፍተኛ ውጥረትና ንጽጽር አለ። ሐዋርያው ዮሐንስ "ፍጹም ፍቅር ፍርሃትን አውጥቶ ይጥላል እንጂ በፍቅር ፍርሃት የለም" በማለት ያስተምራል (1 ዮሐንስ 4:18)። እግዚአብሔር ኃይልን ብቻ ቢሰጠን ኖሮ ጨካኞች እንሆን ነበር፤ ኃይሉ በፍቅር መንፈስ ሲቃኝ ግን አገልግሎታችን ሰዎችን የሚያድንና የሚፈውስ ይሆናል። ፍቅር የኃይልን አጠቃቀም ሚዛናዊ ያደርገዋል።
ይህ የፍቅር መንፈስ በሰው ልጆች መካከል ያለውን የጥላቻና የመለያየት ግድግዳ የሚያፈርስ ነው። ጢሞቴዎስ በኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ያሉትን ተቃዋሚዎች በጭካኔ ሳይሆን በፍቅርና በትዕግስት እንዲመልሳቸው ጳውሎስ መክሮታል (2 ጢሞቴዎስ 2:24-25)። ይህ የሚያሳየው እውነተኛ መንፈሳዊ ድል የሚመጣው ጠላትን በመምታት ሳይሆን ጠላትን በፍቅር በመማረክ መሆኑን ነው።
ቃሉ ለእኛም በዓለም ላይ ያለውን ጥላቻና ክፋት በእግዚአብሔር ፍቅር እንድናሸንፍ ጥልቅ አደራ ይሰጠናል። ዛሬ የብዙዎች ፍቅር በቀዘቀዘበት ዘመን፥ እኛ ግን የመንፈስ ቅዱስን ፍቅር ለዓለም ማካፈል አለብን። "እውነተኛ መንፈሳዊነት የሚለካው በኃይል ብዛት ሳይሆን በፍቅር ጥልቀት ነው" እንደሚባለው ሁሉ፥ በእኛም ውስጥ ያለው የፍቅር መንፈስ ፈውስንና ሰላምን ለትውልድ ሁሉ የሚያደርስ ሊሆን ይገባል።