ያዕቆብ የእውነተኛ ጥበብን ውጤት ሲያጠቃልል "የጽድቅም ፍሬ ሰላምን ለሚያደርጉት በሰላም ይዘራል" በማለት ይጽፋል (ያዕቆብ 3:18)። ይህ ሐረግ የግብርናን ዘይቤ በመጠቀም፣ አንድ ገበሬ ዘር ዘርቶ ፍሬ እንደሚጠብቅ ሁሉ፣ ሰላም ፈጣሪ የሆኑ አማኞችም የሰላምን ዘር ዘርተው ከእግዚአብሔር ዘንድ የጽድቅንና የበረከትን ፍሬ እንደሚያጭዱ የሚያሳይ ውብ መንፈሳዊ ምስል ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ በዘመኑ የነበሩ ብዙዎች የእግዚአብሔርን ጽድቅ እናመጣለን የሚሉት በኃይል፣ በክርክርና በሁከት ነበር። የሮማውያን መንግሥት ሰላምን ያመጣው በሰይፍ ኃይል ነበር። ያዕቆብ ግን የክርስቶስን መንገድ በማሳየት፣ እውነተኛ መንፈሳዊ ጽድቅ የሚበቅለው በሁከትና በጠብ ሜዳ ላይ ሳይሆን፣ ልቦች በተረጋጉበትና ፍቅር በነገሠበት የሰላም እርሻ ላይ መሆኑን አበክሮ አስተማረ።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ ጽድቅና ሰላም የማይነጣጠሉ የእግዚአብሔር መንግሥት መገለጫዎች ናቸው። "ሰላምን ለሚያደርጉት" ማለት ጠብን የሚያስወግዱ፣ ሰዎችን የሚያስታርቁ፣ እና ራሳቸውም በእግዚአብሔር ሰላም የሚኖሩ ማለት ነው። አንድ ሰው በቤተ ክርስቲያን ወይም በቤተሰብ ውስጥ ሰላምን ሲዘራ፣ በዚያ ስፍራ ላይ እግዚአብሔር የጽድቅን፣ የቅድስናንና የበረከትን ፍሬ ያሳድጋል። ጽድቅ የሰላም ልጅ፣ ሰላምም የጽድቅ አፈር ነው።
ይህንን እውነት ጌታ ኢየሱስ በተራራው ስብከቱ ላይ፣ የሚያስተራርቁ (ሰላም የሚያደርጉ) ብፁዓን ናቸው፣ የእግዚአብሔር ልጆች ይባላሉና በማለት የሰላም ፈጣሪዎችን ክብር አረጋግጧል (ማቴዎስ 5:9)። የዕብራውያን ጸሐፊም ስለ ቅጣት ሲናገር፣ ቅጣት ሁሉ ለጊዜው የሚያሳዝን እንጂ የሚያስደስት አይመስልም፣ ዳሩ ግን በኋላ ለለመዱት የሰላምን ፍሬ እርሱም ጽድቅን ያፈራላቸዋል በማለት የሰላምና የጽድቅን ቁርኝት ያስረዳናል (ዕብራውያን 12:11)።
ቃሉ ለእኛም በምንኖርበት ማኅበረሰብ ውስጥ ሰላም ፈጣሪዎች እንድንሆን ጥሪ ያቀርብልናል። በቤተ ክርስቲያን፣ በሥራ ቦታ ወይም በቤተሰብ ውስጥ ግጭት ሲፈጠር፣ እኛ እሳቱን የምናቀጣጥል ሳይሆን፣ ሰላምን በመዝራት የጽድቅን ፍሬ የምናመጣ መሆን አለብን። ጽድቅ እንዲበዛ ከፈለግን በመጀመሪያ የሰላምን ዘር መዝራት የዘወትር ተግባራችን ሊሆን ይገባል።
ሰላም በሌለበት እርሻ ላይ የጽድቅ ፍሬ አይበቅልም። "ሰላምን የሚዘራ ሰው እግዚአብሔር የሚያጠጣውን የጽድቅ አትክልት ስፍራ ያዘጋጃል" እንደሚባለው፣ እኛም ሁከትን አስወግደን ዘወትር ሰላምን በማድረግ የእግዚአብሔርን ጽድቅ ልናፈራ ይገባል።