ሐዋርያው ዮሐንስ በሰማያዊ ራእዩ ሲያለቅስ፣ ከሽማግሌዎቹ አንዱ "አታልቅስ፤ እነሆ፣ ከይሁዳ ነገድ የሆነው አንበሳ እርሱም የዳዊት ሥር መጽሐፉን ይዘረጋ ዘንድ ሰባቱንም ማኅተም ይፈታ ዘንድ ድል ነሥቶአል" በማለት አጽናናው (ራእይ 5:5)። "የዳዊት ሥር" የሚለው ጥልቅ ሥነ-መለኮታዊ ቃል የሚያመለክተው ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስን ነው። ይህ መጠሪያ ክርስቶስ የዳዊት ፈጣሪና የዳዊት ዘር መሆኑን በአንድነት አጣምሮ የያዘ የክብር ስም ነው።
በታሪካዊውና በአይሁዳውያን ባህላዊ አውድ፣ እስራኤላውያን የሚጠብቁት መሲሕ ከታላቁ ንጉሥ ከዳዊት ዘር እንደሚመጣ ያምኑ ነበር። ዳዊት በእስራኤል ታሪክ እጅግ ገናና ንጉሥ ሲሆን፣ ከርሱ የዘር ሐረግ የሚመጣው አዳኝ የሮማውያንን ቀንበር ሰብሮ ነጻ እንደሚያወጣቸው ተስፋ ያደርጉ ነበር። ዮሐንስ ይህንን ራእይ ሲጽፍ፣ እውነተኛው ንጉሥ ምድራዊ መንግሥትን ሳይሆን የዘላለምን መንግሥት ለመመሥረት ሥልጣን ያለው ክርስቶስ መሆኑን ለማሳየት ይህንን የታወቀ የማዕረግ ስም ተጠቀመ።
የዚህ ቃል ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት ያለው በክርስቶስ ፍጹም አምላክነትና ፍጹም ሰውነት ላይ ነው። ክርስቶስ "የዳዊት ሥር" በመሆኑ ዳዊትን የፈጠረ የዳዊት ጌታና አምላክ ነው፤ በተመሳሳይ ደግሞ "የዳዊት ዘር" በመሆኑ በሥጋ ከዳዊት ትውልድ የመጣ ፍጹም ሰው ነው። የሰው ልጅን ኃጢአት ለማስተስረይ ከሰው ወገን መወለድ፣ መለኮታዊውን ፍርድ ለመሸከም ደግሞ አምላክ መሆን ግድ ስለነበረው፣ ይህ ስም የክርስቶስን ድርብ ማንነት ያጸናል።
ይህንን እውነት ነቢዩ ኢሳይያስ አስቀድሞ ሲተነብይ፣ በዚያ ቀን እንዲህ ይሆናል፤ ለአሕዛብ ምልክት ሊሆን የቆመውን የእሴይን ሥር አሕዛብ ይፈልጉታል፣ ማረፊያውም የተከበረ ይሆናል በማለት አስተምሮ ነበር (ኢሳይያስ 11:10)። ጌታ ኢየሱስም ራሱ በራእይ መጽሐፍ ማጠቃለያ ላይ፣ እኔ የዳዊት ሥርና ዘር ነኝ፣ የሚያበራም የንጋት ኮከብ ነኝ በማለት ይህ ሉዓላዊ ማንነቱ የራሱ መሆኑን በግልጽ አረጋግጧል (ራእይ 22:16)።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ መጽናኛንና ተስፋን ይሰጠናል። የሕይወታችንን የተዘጋ መጽሐፍ መክፈትና ማብራራት የሚችለው ማንም ምድራዊ ኃይል ወይም ጥበብ ሳይሆን፣ የዳዊት ሥር የሆነው ጌታችን ብቻ ነው። በሕይወታችን ፈተና ሲበዛና ተስፋ ስንቆርጥ፣ ማልቀስ የለብንም፤ ምክንያቱም ማኅተሙን ሊፈታና ድል ሊያጎናጽፈን የሚችለው ኃያሉ ንጉሥ ከእኛ ጋር ነው። የዘመናችን ሁሉ ጌታ እርሱ ነው።
የክርስቶስ ማንነት የፍጥረት መጀመሪያና የመዳን ፍጻሜ ነው። "ዳዊትን የፈጠረው ሥር የዳዊት ዘር ሆኖ ሲመጣ፣ የሰማይና የምድር ጌትነት በአንድ መስቀል ላይ ተጠቃለለ" እንደሚባለው፣ እኛም ይህንን ሉዓላዊ ንጉሥ ዘወትር በማምለክ በፊቱ በታማኝነት ልንመላለስ ይገባል።