የዓይን አምሮት ምንድን ነው?

ዓለምን ስለመውደድ ዮሐንስ ባስተማረበት ክፍል፣ ኃጢአት ወደ ሰው ልብ ከሚገባባቸው መንገዶች አንዱን ሲጠቅስ፣ "በዓለም ያለው ሁሉ እርሱም የሥጋ ምኞትና የዓይን አምሮት የኑሮም ትምክህት ከአብ ነው እንጂ ከዓለም አይደለም" (1 ዮሐንስ 2፡16) ይላል። "የዓይን አምሮት" ማለት አንድ ሰው በዓይኑ የሚያየውን ነገር ሁሉ ለማግኘት የሚኖረው ሕገ-ወጥ ስግብግብነት፣ ቅናት፣ የሌላውን ሰው ንብረት ወይም ሚስት መመኘትና በውጫዊ ማራኪነት ተታሎ ከእግዚአብሔር ፈቃድ ውጪ የሆነን ነገር ለመውሰድ የሚደረግ መንፈሳዊ ፈተና ነው።

በታሪካዊና መጽሐፍ ቅዱሳዊ አውድ፣ የዓይን አምሮት የሰው ልጅ የመጀመሪያ ውድቀት መነሻ ነው። ሔዋን በዔድን ገነት ስትፈተን፣ "ሴቲቱም ዛፉ ለመብላት ያማረ እንደ ሆነ፣ ለዓይንም እንደሚያስጎመጅ… አየች" (ዘፍጥረት 3፡6) በማለት ኃጢአት በዓይን በኩል እንዴት እንደገባ ቃሉ ይናገራል። በተመሳሳይ አዳንንም ከምርኮው መካከል "ያማረውን የባቢሎን ካባና ሁለት መቶ ሰቅል ብር አየሁ፣ ተመኘሁትም ወሰድሁትም" (ኢያሱ 7፡21) ብሎ ለታላቅ ጥፋት የተዳረገው በዚሁ የዓይን አምሮት ምክንያት ነው።

በዚህ ሐሳብ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ጥልቀት، ማየት በራሱ ኃጢአት አለመሆኑን፣ ነገር ግን የታየውን ነገር በክፉ መመኘት ኃጢአት መሆኑን ያሳያል። ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ "የሰውነት መብራት ዓይን ናት… ዓይንህ ታማሚ ብትሆን ግን ሰውነትህ ሁሉ የጨለመ ይሆናል" (ማቴዎስ 6፡22-23) ብሏል። ዓይን የልብ መስኮት ስለሆነ፣ በዓይን የገባ አምሮት ወደ ልብ ወርዶ ኃጢአትን ይወልዳል (ማቴዎስ 5፡28)። የዓይን አምሮት ሰውን ባለው ነገር እንዳያመሰግን የሚያደርግ፣ ዘወትር ሌላ ተጨማሪ ነገርን የሚሻ መንፈሳዊ በሽታ ነው።

ዲያብሎስ ጌታ ኢየሱስን በበረሃ ሲፈትነው "የዓለምን መንግሥታት ሁሉ ክብራቸውንም አሳየው" (ማቴዎስ 4፡8) በማለት በዓይን አምሮት ሊጥለው ሞክሮ ነበር። ነገር ግን ጌታ ኢየሱስ በቃሉ አሸነፈው። የዓይን አምሮት ውጫዊውን ውበት እንጂ የነገሩን የመጨረሻ አደጋ እንዳናይ ያሳውረናል።

ቃሉ ለእኛም በተለይም በሚዲያ፣ በኢንተርኔትና በምስል በተሞላው በዘመናዊው ዓለም ውስጥ ዓይናችንን እንዴት መጠበቅ እንዳለብን ጥብቅ ማስጠንቀቂያ ይሆንልናል። የሚያስጎመጅ ነገር ሁሉ ለሕይወት ጠቃሚ ስላልሆነ፣ ዓይናችንን ከንቱ ነገርን ከማየት መልሰን (መዝሙር 119፡37)፣ በሰጠን በረከት ረክተን እግዚአብሔርን በማመስገን ልንኖር ይገባናል።

"ያልተገራ ዓይን ነፍስን የሚያቆስል የኃጢአት ቀስት ማስገቢያ ሰፊ በር ነው፤" እንደሚባለው፣ የልባችንን ንጽሕና ለመጠበቅ በመጀመሪያ የዓይናችንን መስኮት በእግዚአብሔር ቃል አጥር ልንጠብቀው ያስፈልገናል።