የክርስቶስ የመልኩ መለወጥ ትርጉምና አስፈላጊነት ምንድን ነው?

ስድስት ቀን ካለፈ በኋላ ኢየሱስ ጴጥሮስን፣ ያዕቆብንና ዮሐንስን ይዞ ወደ ረጅም ተራራ አወጣቸው፤ በፊታቸውም መልኩ ተለወጠ (ማቴ 17:1-2)። “የመልኩ መለወጥ” የሚለው ቃል የመጣው “ሜታሞርፎሲስ” ከሚለው የጽርዕ ቃል ሲሆን፣ ትርጉሙም ከውስጥ በሚመነጭ ኃይል ውጫዊው ማንነት ሲቀየር ማለት ነው። ይህ ክስተት የክርስቶስን መለኮታዊ ክብር በግልጽ ያሳየበት ድንቅ ታሪክ ነው።

በታሪካዊና መለኮታዊ አውድ ስንመለከተው፣ በዚህ ተራራ ላይ ሙሴና ኤልያስ ከክርስቶስ ጋር ሲነጋገሩ ታይተዋል። ሙሴ ሕግን የሚወክል ሲሆን፣ ኤልያስ ደግሞ ነቢያትን ይወክላል። የእነዚህ ታላላቅ የብሉይ ኪዳን አባቶች መገለጥ፣ ክርስቶስ የሕግና የነቢያት ሁሉ ፍጻሜ መሆኑን በግልጽ ያሳያል (ማቴ 5:17)። በተጨማሪም፣ ሁለቱም በእግዚአብሔር ተራራ ላይ ራእይን ያዩ ነበሩ፤ አሁን ግን የራእዩ ባለቤት ከሆነው ከእግዚአብሔር ልጅ ጋር ፊት ለፊት ቆመው ታይተዋል።

በዚህ ክስተት ላይ የነበረው ሌላው ታላቅ ምስክርነት ከደመና ውስጥ የተሰማው የአብ ድምፅ ነው። እግዚአብሔር አብ ከሰማይ ሆኖ፣ የምወደው ልጄ ይህ ነው፣ እርሱን ስሙት ብሎ መሰከረ (ማር 9:7)። ይህ ድምፅ የብሉይ ኪዳን ሥርዓት ማብቃቱንና አዲሱ ኪዳን በክርስቶስ መጀመሩን ያውጃል። ደቀ መዛሙርቱ ከእንግዲህ በኋላ መከተልና መስማት ያለባቸው የሁሉ ፈጣሪ የሆነውን ብቸኛውን አዳኝ ኢየሱስ ክርስቶስን መሆኑን የሚያረጋግጥ መለኮታዊ ማኅተም ነው።

ከዚህም ባለፈ፣ ሙሴና ኤልያስ ከኢየሱስ ጋር ይነጋገሩ የነበረው በኢየሩሳሌም ሊፈጽመው ስላለው መውጣት፣ ማለትም ስለ ሞቱና ትንሣኤው ነበር (ሉቃ 9:31)። የመልኩ መለወጥ ታሪክ ከመስቀሉ መከራ በፊት የተፈጸመ እንደመሆኑ መጠን፣ ይህ ክስተት ደቀ መዛሙርቱ የክርስቶስን መለኮታዊ ማንነት ተረድተው በመስቀሉ ላይ በሚሆነው ነገር ተስፋ እንዳይቆርጡ ለማዘጋጀት የተሰጠ ታላቅ ማረጋገጫ ነው። የሞቱ ዓላማ ሽንፈት ሳይሆን፣ የሰው ልጅ ሁሉ መዳኛና የኃጢአት ሥርየት መሆኑን የሚያሳይ የትንቢት ክብደት ያለው ታሪክ ነው።

በሕይወታችን ውስጥ የምናልፍበት መከራና ፈተና ምንም ያህል ከባድ ቢሆን፣ የክርስቶስን ክብርና ኃይል በመመልከት ጸንተን እንድንቆም ያበረታታናል። ደቀ መዛሙርቱ መሬት ላይ ወድቀው ከፈሩ በኋላ፣ ቀና ብለው ሲያዩ ከኢየሱስ በቀር ማንም አልነበረም (ማቴ 17:8)። እኛም በዕለት ተዕለት ኑሯችን አይኖቻችንን በሁኔታዎች ላይ ሳይሆን፣ የሕይወታችን ራስ በሆነው በኢየሱስ ላይ ብቻ እንድናደርግ ጥሪ ያቀርብልናል።

በማጠቃለያ፣ የመልኩ መለወጥ ታሪክ የክርስቶስን መለኮታዊ ክብርና የንግሥናውን ኃይል አስቀድሞ የሚያሳይ መስተዋት ነው። ሐዋርያው ጴጥሮስም ይህንን ክስተት ሲያስታውስ፣ የግርማው አይን እማኞች ነበርን እንጂ የተፈጠረውን ተረት አልተከተልንም በማለት ጽፏል (2 ጴጥ 1:16)። ስለዚህ የዚህ ታሪክ ዋነኛ መልእክት፣ ኢየሱስ ክርስቶስ ፍጹም አምላክ፣ የሕግና የነቢያት ፍጻሜ፣ እንዲሁም ብቸኛው የዓለም አዳኝ መሆኑን አምነን፣ እርሱን ብቻ እንድንሰማውና እንድንከተለው የሚያሳስብ የዘላለም የሕይወት ቃል ነው።