ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ ክርስቲያናዊ ሕብረትና ፍቅር ጥልቅ መመሪያ ሲሰጥ፣ "ከእናንተ እያንዳንዱ የአንዱን ሸክም ይሸከም እንዲሁም የክርስቶስን ሕግ ፈጽሙ" በማለት ያዛል (ገላትያ 6፡2)። በዚህ ስፍራ "የክርስቶስ ሕግ" የተባለው እንደ ሙሴ ሕግ በድንጋይ ጽላት ላይ የተጻፈ የትእዛዛት ዝርዝር ሳይሆን፣ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ያስተማረውና በሕይወቱ ያሳየው ፍጹም የፍቅር ሕግ ነው። ይህ ሕግ ከራስ ወዳድነት ነጻ መውጣትንና የሌሎችን ደኅንነት ማስቀደምን በዋናነት ያመለክታል።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ ስንመለከተው፣ አይሁዳውያን በመቶዎች የሚቆጠሩ የሕግ አንቀጾችን በመጠበቅ ጽድቅን ለማግኘት ይጥሩ ነበር። የሐሰት መምህራንም በገላትያ አማኞች ላይ የሙሴን ሕግና የመገረዝን ቀንበር ለመጫን ይሞክሩ ነበር። ጳውሎስ ግን የክርስቲያን እውነተኛ ግዴታ የሰዎችን የሕግ ሸክም መጫን ሳይሆን፣ የሰዎችን የሕይወት ሸክም በፍቅር መሸከም መሆኑን ያስተምራል። ሸክም መሸከም ማለት በወንድሞችና በእህቶች ሕይወት ውስጥ ጣልቃ በመግባት ሀዘናቸውን፣ ድካማቸውንና መንፈሳዊ ውድቀታቸውን መካፈል ማለት ነው።
የክርስቶስን ሕግ መፈጸም በተግባር የሚታየው አንዱ አማኝ በኃጢአት ሲሰናከል ሌሎች መንፈሳውያን የሆኑት በየዋህነት መንፈስ ሲያቀኑት ነው (ገላትያ 6፡1)። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ፍጹም የሆነ ሰው የለም፤ ሁሉም በሥጋ ድካም፣ በፈተናና በልዩ ልዩ የሕይወት ውጣ ውረድ ውስጥ ያልፋል። በዚህ ጊዜ አንዱ የሌላውን ሸክም በትዕግሥትና በርኅራኄ ሲያግዝ፣ የክርስቶስ መስቀል በሕይወቱ ውስጥ በተግባር ይገለጻል። ጌታችን በመስቀል ላይ የዓለምን ኃጢአት ሸክም እንደተሸከመ፣ እኛም ትንንሾቹን የሕይወት ሸክሞች መሸከም ይኖርብናል።
በነገረ መለኮት አተያይ፣ ሕግ በጸጋ ይተካል እንጂ አይሻርም። የሙሴ ሕግ ሰውን ሲኮንን፣ የክርስቶስ የፍቅር ሕግ ግን ያድናል፣ ይፈውሳል፣ ያበረታታል። አንድ ሰው ባልንጀራውን በፍቅር ሲያገለግልና የወንድሙን ችግር እንደ ራሱ አድርጎ ሲቆጥር፣ ከሕግ ሁሉ የሚበልጠውን መለኮታዊ ትእዛዝ ፈጽሟል ማለት ነው። የክርስቶስ ሕግ ዋነኛ መገለጫው በቃላት ብቻ ሳይሆን በእውነተኛ መስዋዕትነት የተሞላ ተግባራዊ ፍቅር ነው።
ቃሉ ለእኛም እጅግ ጥልቅ የሆነ የሕይወት መመሪያ ይሰጠናል። በግለኝነትና በራስ ወዳድነት በተሞላው በዚህ ዘመን፣ የሌሎችን ሸክም መሸከም እውነተኛ የክርስትናችን መለኪያ ነው። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የሚያለቅሱትን ማጽናናት፣ በኢኮኖሚ የተጎዱትን መደገፍና በመንፈሳዊ ሕይወታቸው የደከሙትን ማበረታታት የሁልጊዜ መንፈሳዊ ግዴታችን ሊሆን ይገባል። እርስ በርስ ከመተቻቸት ይልቅ እርስ በርስ መደጋገፍን ልንለማመድ ይገባል።
በመጨረሻም፣ የክርስቶስን ሕግ መፈጸም ራስን ዝቅ ማድረግን ይጠይቃል። "እርስ በርሳችሁ ተዋደዱ፤ እኔ እንደ ወደድኋችሁ እናንተ ደግሞ እርስ በርሳችሁ ትዋደዱ ዘንድ አዲስ ትእዛዝ እሰጣችኋለሁ" (ዮሐንስ 13፡34) እንደሚል፣ የእምነታችን ትልቁ ፍሬ በመካከላችን ያለው እውነተኛና መስዋዕትነትን የሚከፍል ወንድማዊ ፍቅር ነው።