ሐዋርያው ጳውሎስ የሰውን ልጅ የኃጢአት ዝርዝር ካቀረበ በኋላ፣ የሁሉንም መደምደሚያ ሲያስቀምጥ፣ "እንደነዚህ ያሉትን በሚያደርጉት ላይ ሞት ይገባቸዋል የሚለውን የእግዚአብሔርን የጽድቅ ፍርድ እያወቁ" በማለት እጅግ ከባድ ማስጠንቀቂያ ይሰጣል (ሮሜ 1:32)። "የጽድቅ ፍርድ" ወይም ድንጋጌ የሚለው ቃል፣ በግሪኩ "ዲካዮማ" ሲሆን፣ ፍጹምና ቅዱስ ከሆነው አምላክ የሚወጣ የማይለወጥ የሕግ መመሪያ ማለት ነው። ይህ ድንጋጌ ኃጢአት ሁሉ በአምላክ ፊት ወንጀል መሆኑንና መጨረሻውም የዘላለም ሞት መሆኑን የሚያውጅ መለኮታዊ ሕግ ነው።
በታሪካዊና ሕጋዊ አውድ ውስጥ፣ ሮማውያን በሕግና ሥርዓታቸው እጅግ የሚኮሩ ሕዝቦች ነበሩ። የሮም መንግሥት ለተለያዩ ወንጀሎች የሞት ቅጣትን የሚያዙ ጥብቅ የሕግ ድንጋጌዎች ነበሩት። ጳውሎስ ግን ከምድራዊው የሮም ሕግ እጅግ ስለላቀው ስለ ሰማያዊው አምላክ የጽድቅ ድንጋጌ እየተናገረ ነው። ምድራዊ ሕጎች ሊለወጡ ወይም አድልዎ ሊያደርጉ ይችላሉ፤ የእግዚአብሔር ሕግ ግን ዘላለማዊ፣ ፍጹምና ማንኛውንም ዓይነት ኃጢአት የሚኮንን ነው። ማንም ሰው ይህን ድንጋጌ አላውቅም ብሎ ማመካኘት አይችልም፣ ምክንያቱም በሰው ሕሊና ውስጥ ታትሟልና።
በነገረ መለኮት ትምህርት፣ ይህ የእግዚአብሔር የጽድቅ ድንጋጌ መጽሐፍ ቅዱስን ገና ከዘፍጥረት ጀምሮ የሚያስተጋባ እውነት ነው። እግዚአብሔር ለአዳም፣ "ከእርሷ በበላህ ቀን ሞትን ትሞታለህ" ብሎ ድንጋጌ አስቀምጦ ነበር (ዘፍ 2:17)። በሕዝቅኤልም "ኃጢአት የምትሠራ ነፍስ እርሷ ትሞታለች" ተብሎ ተጽፏል (ሕዝ 18:4)። የኃጢአት ደመወዝ ሞት መሆኑን የሰው ልጅ በጥልቅ ሕሊናው ያውቃል። እግዚአብሔር ቅዱስና ጻድቅ ፈራጅ ስለሆነ፣ ኃጢአትን ዝም ብሎ ማለፍ አይችልም፤ ፍትሐዊውን የሞት ቅጣት ማምጣት የእርሱ ባሕርይ ነው።
የሰው ልጅ ትልቁ አሳዛኝ ሁኔታ ግን፣ ይህን የእግዚአብሔርን የጽድቅ ፍርድ እያወቀ ኃጢአት መሥራቱ ብቻ ሳይሆን፣ ይህንኑ ኃጢአት በሚሠሩት ሌሎች ሰዎች ላይ መደሰቱና ድጋፍ መስጠቱ ነው። ሰዎች በራሳቸው ሕሊና ወቀሳ ቢሰማቸውም፣ ሌሎችም አብረዋቸው ሲበድሉ የጽድቅ ስሜት ይሰማቸዋል። ይህ ሆን ብሎ በእግዚአብሔር ሕግ ላይ የማመጽና፣ የጥፋትን ጎዳና ማበረታታት የመጨረሻው የኃጢአት ጥግ መሆኑን ጳውሎስ ያጋልጣል።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ የንቃት ደወል ነው። ዛሬም ዓለም ኃጢአትን እያደረገች፣ ሌሎችም እንዲያደርጉት በሕግና በመገናኛ ብዙኃን ታበረታታለች። እኛ ግን ይህ ተግባር የእግዚአብሔርን የጽድቅ ፍርድ የሚያመጣ መሆኑን ተገንዝበን፣ ከኃጢአት ማኅበር መራቅ ይኖርብናል። የእግዚአብሔር ድንጋጌ አይለወጥም፤ ሰዎች ኃጢአትን ስላጸደቁት በእግዚአብሔር ፊት ጽድቅ አይሆንም። ስለዚህ የክፋትን ሥራ ከመደገፍና ከማበረታታት ራሳችንን ንጹሕ አድርገን መጠበቅ አለብን።
በማጠቃለያ፣ የእግዚአብሔር የጽድቅ ፍርድ በማንም ላይ የማያዳላና ኃጢአትን የሚኮንን ፍጹም ሕግ ነው። "የእግዚአብሔር ሕግና ድንጋጌ የማይለወጥ ፍጹም እውነት ሲሆን፣ ኃጢአት ሁልጊዜም ሞትን እንደሚያስከትል የማያወላውል ምስክር ነው" እንደሚባለው፣ የሰው ልጅ መዳን የሚችለው ይህን ሞት በእኛ ፋንታ በተቀበለው በክርስቶስ ኢየሱስ ጸጋ ብቻ ነው። የእግዚአብሔርን ጽድቅ አክብረን በልጁ በማመን ከፍርድ ልናመልጥ ይገባል።