ሐዋርያው ጳውሎስ የአማኞችን ታላቅ መንፈሳዊ ክብር ሲገልጽ "የእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ እንደ ሆናችሁ የእግዚአብሔርም መንፈስ እንዲኖርባችሁ አታውቁምን?" በማለት ጥልቅ ጥያቄ ያነሳል (1 ቆሮንቶስ 3:16)። "የእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ" የሚለው ቃል በግሪኩ "ናኦስ" ሲሆን፣ ይህ የሚያመለክተው ጠቅላላውን የሕንፃ ግቢ ሳይሆን፣ የእግዚአብሔር ክብር የሚያርፍበትን ቅድስተ ቅዱሳን ነው። አማኞች ራሳቸው የመንፈስ ቅዱስ ማደሪያ ናቸው ማለት ነው።
በብሉይ ኪዳን ታሪካዊ አውድ፣ የእግዚአብሔር ህልውና የሚገለጠው በድንኳኑ ወይም በኢየሩሳሌም ቤተ መቅደስ ውስጥ ነበር። ሰዎች አምላክን ለማግኘት ወደዚያ ልዩ ሥፍራ መሄድ ነበረባቸው። አሁን ግን በአዲስ ኪዳን ይህ ሥርዓት ተቀይሮ፣ እግዚአብሔር ከድንጋይ በተሠራ ቤት ሳይሆን፣ በክርስቶስ ደም በታጠቡ አማኞች ልብ ውስጥ ማደሪያውን እንዳደረገ ነገረ መለኮቱ ያስተምራል።
ይህንን አስደናቂ እውነት መጽሐፍ ቅዱስ አጥብቆ ይመሰክረዋል። እኛ የሕያው እግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ነንና፤ እንዲሁም እግዚአብሔር ተናገረ እንዲህ ሲል፦ በእነርሱ እኖራለሁ በመካከላቸውም እመላለሳለሁ ብሎ ቃሉ ይነግረናል (2 ቆሮንቶስ 6:16)። እያንዳንዱ ክርስቲያንም ሆነ ቤተ ክርስቲያን በአጠቃላይ መለኮታዊው ህልውና የሚንጸባረቅበት ሕያው ማደሪያ ነው።
የዚህ ጉዳይ ክብደትና ውጥረት አማኞች ይህንን ታላቅ ክብር ዘንግተው ሰውነታቸውን ለኃጢአት መሣሪያ አድርገው በሚያቀርቡበት ጊዜ ላይ ይታያል። የቤተ መቅደስ ዋናው ባሕርይ ቅድስናው ነው። አማኞች የልዑል አምላክ ማደሪያ መሆናቸውን ከተረዱ፣ አካላቸውንና ሐሳባቸውን ከዓለማዊ ርኩሰት ሁሉ በመለየት በጥንቃቄ ሊመላለሱ ይገባቸዋል።
ቃሉ ለእኛም ስለ ራሳችን ያለንን አመለካከት እንድንቀይር ያደርገናል። ሰውነታችን የራሳችን ሳይሆን የመንፈስ ቅዱስ ማደሪያ መሆኑን አውቀን፣ በዕለት ተዕለት ሕይወታችን በምንበላው፣ በምንጠጣው፣ በምናየውና በምናደርገው ነገር ሁሉ እግዚአብሔርን እንድናከብር ጥብቅ ኃላፊነት ይጥልብናል።
በማጠቃለያው፣ የእግዚአብሔር ማደሪያ መሆን ከምድራዊ ክብር ሁሉ ይበልጣል። "የሰማይና የምድር ፈጣሪ በሰው ልብ ውስጥ ለማደር መምረጡ ታላቅ የጸጋ ተአምር ነው" በሚለው እውነት ጸንተን፣ ቤተ መቅደሱን በቅድስና ጠብቀን አምላካችንን ደስ ልናሰኘው ይገባናል።