ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ እግዚአብሔር ታማኝነትና የጸጋ አሠራር ሲያስተምር፣ "የእግዚአብሔር ስጦታና መጥራት የማይጸጸትበት ነውና" በማለት የማይናወጥ መለኮታዊ ሕግ ያስቀምጣል (ሮሜ 11:29)። "የማይጸጸትበት" (በግሪኩ አሜታሜሌታ) ማለት፣ ወደ ኋላ የማይመለስ፣ ሐሳብን የማይቀይር፣ የማይሻርና በጸጸት ምክንያት የማይሰረዝ ቋሚ ውሳኔ ማለት ነው። ይህ ቃል የሚያረጋግጠው፣ እግዚአብሔር በነጻ ጸጋው የሰጠውን ስጦታና ያደረገውን ጥሪ፣ በኋላ ላይ የሰዎቹን ድክመት አይቶ መልሶ እንደማይነጥቃቸው ነው።
በታሪካዊና ሕጋዊ አውድ፣ በሰው ልጆች ስምምነት ወይም ውል ውስጥ፣ አንደኛው ወገን ሕጉን ካፈረሰ ሁለተኛው ወገን ውሉን የማቋረጥና የተጸጸተበትን ስጦታ የመመለስ መብት አለው። ነገር ግን እግዚአብሔር ለአብርሃምና ለዘሩ የሰጠው የተስፋ ቃል (ቃል ኪዳን) ቅድመ-ሁኔታ ያልነበረው ኪዳን ነበር። አይሁዳውያን ክርስቶስን በመስቀልና ወንጌልን በመቃወም ታላቅ ኃጢአት ቢሠሩም፣ እግዚአብሔር ግን፣ "ለምን መረጥኳቸው? ለምንስ ተስፋ ሰጠኋቸው?" ብሎ አልተጸጸተም። መለኮታዊ ቃሉ በሰው ኃጢአት ምክንያት ፈጽሞ አይለወጥም (ዘኁ 23:19)።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ ይህ ትምህርት በተለየ ሁኔታ ለእስራኤል መመረጥ የተነገረ ቢሆንም፣ በመሠረታዊነት ግን ለሁሉም አማኞች የሚሠራ ታላቅ የጸጋ አዋጅ ነው። እግዚአብሔር እኛን ሲጠራንና የዘላለም ሕይወትን (ስጦታን) ሲሰጠን፣ ወደፊት በሕይወታችን ልንሠራ የምንችለውን ድክመትና ኃጢአት ሳያውቅ አልነበረም። ሁሉን አዋቂው አምላክ ጉድለታችንን እያወቀ በክርስቶስ መረጠን። ስለዚህ ከዳንን በኋላ በምንሠራው ስህተት ምክንያት፣ እግዚአብሔር ጸጋውን ገፍፎ አያባርረንም። የሰጠው ስጦታ በባሕርዩ ጸጸት የሌለበት ነው።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ውጥረት፣ ጸጋው ለሥጋ ፈቃድ ሽፋን እንዳይሆን መጠንቀቅ ነው። ስጦታው አይመለስም ማለት እንደፈለግን በኃጢአት እንኑር ማለት አይደለም። እግዚአብሔር እንደ አባት ይገሥጸናል፣ ይቀጣናል፤ ነገር ግን ከልጅነት ሥፍራችን አያወጣንም። የሰው ልጅ በገዛ ኃጢአቱ ሊያዝንና ሊጸጸት ይችላል፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ሰውን በመምረጡና በመጥራቱ ፈጽሞ አይጸጸትም። ጥሪው የተመሠረተው በእርሱ ፍጹም ቸርነት እንጂ በእኛ ተለዋዋጭ በጎነት ላይ አይደለምና።
ቃሉ ለእኛም ወደር የሌለው መንፈሳዊ ዋስትና ይሰጠናል። ብዙ ጊዜ በመንፈሳዊ ሕይወታችን ስንደክም፣ መንፈስ ቅዱስ ጥሎን የሄደ፣ ስጦታችንም የተነጠቀ ይመስለናል። ሆኖም የእግዚአብሔር ቃል እንደሚያረጋግጥልን፣ የዘላለም ሕይወታችንና መለኮታዊ ጥሪያችን ዋስትናው አምላካዊው ፊርማ ነው። እግዚአብሔር ከእኛ ጋር የጀመረውን ታላቅ ወዳጅነት አቋርጦ አይጸጸትም። ይህን ፍጹም ፍቅር ማወቃችን፣ ጌታን በቅድስናና በፍርሃት እንድናገለግለው ከፍ ያለ መነሳሳት ይፈጥርልናል።
በማጠቃለያ፣ የእግዚአብሔር ስጦታና ጥሪ አለመጸጸት የአምላክን የማይለወጥ ባሕርይ ያሳያል። "የእግዚአብሔር ጸጋ ጊዜያዊ ስጦታ ሳይሆን፣ የሰውን ድክመት ተሻግሮ ለዘላለም የሚጸና መለኮታዊ ፊርማ ነው" እንደሚባለው፣ በክርስቶስ ያገኘነው ክብር ፈጽሞ የማይነጠቅ ነው። እያንዳንዱ ክርስቲያን በዚህ የማይለወጥ የእግዚአብሔር ፍቅር ላይ ተደግፎ፣ በሕይወቱ ለገጠመው ታላቅ ጥሪ የሚገባውን ፍሬ እያፈራ በደስታ ሊመላለስ ይገባል።