የእምነት ምሥጢር ምንድን ነው (1 ጢሞቴዎስ 3፡9)?

ሐዋርያው ጳውሎስ የዲያቆናትን መመዘኛ ሲዘረዝር "በንጹሕ ሕሊና የእምነትን ምሥጢር የሚይዙ ሊሆኑ ይገባል" ይላል (1 ጢሞቴዎስ 3:9)። "የእምነት ምሥጢር" የሚለው ቃል የሚያመለክተው በክርስቶስ ኢየሱስ ሞትና ትንሣኤ የተገለጠውንና ለሰው ልጆች መዳን የተሰጠውን አጠቃላይ የወንጌል እውነት ነው። ይህ እውነት በብሉይ ኪዳን ተሰውሮ የነበረ፥ በአዲስ ኪዳን ግን በሐዋርያትና በነቢያት በኩል ለመላው ዓለም በግልጽ የታወጀ መለኮታዊ ራእይ ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ በመጀመሪያው መቶ ክፍለ ዘመን በነበሩት የግሪክና የሮም ባዕዳን ሃይማኖቶች ውስጥ "ምሥጢር" የሚለው ቃል ለጥቂት የተመረጡ ሰዎች ብቻ የሚነገር የተደበቀ እውቀት ነበር። ነገር ግን በክርስትና ትምህርት "ምሥጢር" ማለት እግዚአብሔር በጸጋው ለሰው ሁሉ የገለጠው የማዳን ወንጌል ነው። የቤተ ክርስቲያን አገልጋዮች (ዲያቆናት) ይህንን እውነት በከፊል ሳይሆን በሙሉ ልብ ተረድተውና አምነው ሊቀበሉት እንደሚገባ ጳውሎስ አበክሮ አስተምሯል።

ከሕጋዊና ከመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት አንጻር ይህ የእምነት ምሥጢር ለቅዱሳን አንድ ጊዜ ፈጽሞ የተሰጠ እምነት መሆኑን ቃሉ ያረጋግጣል (ይሁዳ 1:3)። ይህ እምነት የሰዎች የፈጠራ ውጤት ሳይሆን ከእግዚአብሔር የተሰጠ ተጨባጭና የማይለወጥ ሕጋዊ መሠረት ነው። አገልጋዮች ይህንን እውነት በንጹሕ ሕሊና መያዝ አለባቸው ሲባል፥ የሚያምኑትን ነገር በሕይወታቸው የሚኖሩና ከኃጢአት የነጹ መሆን አለባቸው ማለት ነው።

በሥነ መለኮት ደረጃ እዚህ ላይ ያለው ውጥረት በእውቀትና በኑሮ መካከል ባለው ትስስር ላይ ነው። አንድ ሰው የእምነትን ምሥጢር በንድፈ ሐሳብ ደረጃ ሊያውቀው ይችላል፤ ነገር ግን ሕሊናው የረከሰ ከሆነ እምነቱ የሞተ ነው። እውነተኛ መንፈሳዊ አገልግሎት የሚመነጨው ትክክለኛውን ትምህርት (ዶክትሪን) ከንጹሕ የሞራል ሕይወት ጋር በማዋሃድ ነው። ጤናማ እምነት ያለ ንጹሕ ሕሊና ሊቆም አይችልም።

የሰው ልጅ በተፈጥሮው እውቀትን ለመሰብሰብ ይጓጓል፥ ነገር ግን እውቀቱን ወደ ተግባር ለመለወጥ ይቸገራል። የእምነትን ምሥጢር በንጹሕ ሕሊና መያዝ ማለት ግን በክርስቶስ ያገኘነውን ይቅርታና ጸጋ በየዕለቱ እየኖርን ለሌሎች የብርሃን ዕቃ መሆን ማለት ነው። ዲያቆናት ሰዎችን በሥጋዊ ነገር ሲያገለግሉ፥ ውስጣዊ ማንነታቸው በክርስቶስ ወንጌል የተቃኘና የተለወጠ መሆን አለበት።

ቃሉ ለእኛም እምነታችንን በንጽሕናና በቅድስና እንድንጠብቅ ጥልቅ አደራ ይሰጠናል። ዛሬም ቢሆን እውነትን አውቀው በሕይወት ግን የካዱ ብዙዎች በመኖራቸው የጳውሎስ ማስጠንቀቂያ ወቅታዊ ነው። "ንጹሕ ሕሊና የሌለው እምነት መሠረት እንደሌለው ቤት ነው" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም የተቀበልነውን ታላቅ የእምነት ምሥጢር በንጹሕ ልብ በመጠበቅ እግዚአብሔርን ልናከብር ይገባል።