የአምልኮ መልክ አላቸው ኃይሉን ግን ክደዋል ማለት ምን ማለት ነው (2 ጢሞቴዎስ 3፡5)?

ሐዋርያው ጳውሎስ በመጨረሻው ዘመን ስለሚመጡት ሰዎች ክፉ ጠባይ ዘርዝሮ ከተነበየ በኋላ፥ የሁሉንም ግብዝነት በአንድ ጠቅለል ባለ ሐሳብ ሲገልጸው "የአምልኮ መልክ አላቸው ኃይሉን ግን ክደዋል፤ ከእነዚህ ደግሞ ራቅ" ይላል (2 ጢሞቴዎስ 3:5)። "የአምልኮ መልክ" ማለት ከውጪ ሲታይ ሃይማኖታዊ ሥርዓቶችን መፈጸም፣ ቋንቋን ማሳመርና መንፈሳዊ መስሎ መታየት ሲሆን፥ "ኃይሉን መካድ" ማለት ግን ወንጌል የሰውን ሕይወት የመለወጥ፣ ኃጢአትን የማሸነፍና ከውስጥ የማንጻት መለኮታዊ ዐቅም እንዳለው በተግባር አለመቀበል ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ በመጀመሪያው ክፍለ ዘመን የአይሁድ ሃይማኖት መሪዎች (ፈሪሳውያን) ለውጫዊ ሥርዓቶች ከፍተኛ ትኩረት ይሰጡ ነበር። ልብሳቸውን ያስረዝማሉ፣ በአደባባይ ጸሎት ያበዛሉ፣ አሥራት በሚገባ ያወጣሉ። ነገር ግን ውስጣቸው በፍቅር፣ በፍትሕና በእውነት የተሞላ አልነበረም። ይህንን ሃይማኖታዊ ባህል ወርሰው ወደ ቤተ ክርስቲያን የገቡ አሳሳቾችም ውጫዊውን የክርስትና መልክ ብቻ በማቆየት የልብ መለወጥ የሌለበትን የግብዝነት ሕይወት ማራመድ ጀምረው ነበር።

ከመጽሐፍ ቅዱስና ከሕጋዊ ማስረጃ አኳያ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ እንዲህ ዓይነቱን ግብዝነት በጽኑ ኮንኖታል። ፈሪሳውያንን በውጭ አምረው ለሚታዩ በውስጥ ግን የሙታን አጥንት ለሞላባቸው በኖራ ለተለሰኑ መቃብሮች መስሏቸዋል (ማቴዎስ 23:27)። እውነተኛ አምልኮ ሥርዓትን ከመፈጸም ባለፈ በመንፈስና በእውነት የሚደረግ የልብ መገዛት ነው። የእግዚአብሔር ቃል እንደሚለው ወንጌል የሚያምኑትን ሁሉ ለማዳን የእግዚአብሔር ኃይል ነው እንጂ ባዶ ሥርዓት አይደለም (ሮሜ 1:16)።

በሥነ መለኮታዊ አውድ ይህ ሁኔታ በእውነተኛ ክርስትናና በስም ክርስትና መካከል ያለውን ከባድ ውጥረት ያሳያል። የእግዚአብሔር ኃይል ሲካድ የክርስቶስ መስቀልና የመንፈስ ቅዱስ አሠራር ዋጋ ያጣል። ሰዎች ኃጢአትን እያደረጉና በዓለማዊ ምኞት እየኖሩ "እኛ የእግዚአብሔር ነን" ሲሉ፥ ክርስትናን ሕይወትን ከማይለውጥ ተራ ፍልስፍና ጋር እኩል ያደርጉታል። ይህ ዓይነቱ አካሄድ እግዚአብሔርን የሚያሳዝንና ሌሎችንም ወደ ስህተት የሚመራ የጥፋት መንገድ ነው።

የሰው ልጅ በተፈጥሮው የውስጥ ማንነቱን ከመቀየር ይልቅ ውጫዊ ገጽታውን ማስተካከል ይቀለዋል። ንስሐ ገብቶ ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ከመታገል ይልቅ፥ መዝሙር መዘመርና ቤተ ክርስቲያን መሄድ ቀላል ነው። ነገር ግን እግዚአብሔር የሚፈልገው ኃይልን ያገኘ የተለወጠ ሕይወት ነው። ከእነዚህ ሰዎች እንድንርቅ መታዘዛችን ይህ የግብዝነት መንፈስ ተላላፊ በመሆኑና እውነተኛውን መንፈሳዊ ሕይወታችንን ሊያደነዝዘው ስለሚችል ነው።

ቃሉ ለእኛም ሕይወታችንን በጥልቀት እንድንመረምር ብርቱ ማሳሰቢያ ይሰጠናል። ዛሬ ቤተ ክርስቲያን በብዙ ሥርዓትና ድምቀት ልትሞላ ትችላለች፤ ሆኖም ዋናው ጥያቄ የመንፈስ ቅዱስ ኃይል ሕይወታችንን እየለወጠው ነው ወይ የሚለው ነው። "ያለ ሕይወት ለውጥ የሚደረግ አምልኮ ቅርፊት ብቻ ነው" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም ቅርፊቱን ትተን ሕይወትን በሚለውጠው በክርስቶስ ኃይል መሞላት አለብን።