በአሥራ ስምንተኛው ክፍለ ዘመን የተካሄደው የአሜሪካ ነጻነት ጦርነት (አብዮት)፣ ሐዋርያው ጳውሎስ በሮሜ 13፡1-7 ላይ "ነፍስ ሁሉ በበላይ ላሉት ባለሥልጣኖች ይገዛ" ብሎ ካስተማረው መለኮታዊ ትእዛዝ ጋር ይጋጫል ወይስ አይጋጭም የሚለው ጥያቄ፣ በሥነ-መለኮት ምሁራንና በታሪክ አጥኚዎች ዘንድ ሰፊ ክርክር የፈጠረ ጉዳይ ነው። ይህን ጥያቄ ለመመለስ፣ የሮሜ 13 ትርጓሜን እና የአብዮቱን መሪዎች የተጠቀሙበትን መንፈሳዊና ሕጋዊ መከራከሪያ በጥልቀት መመርመር ያስፈልጋል። አብዮቱ የእንግሊዝን ንጉሥ አገዛዝ በመቃወም የተነሳ በመሆኑ፣ በወቅቱ የነበሩ ክርስቲያኖች ይህን ድርጊት እንዴት እንዳጸደቁት ማየት ወሳኝ ነው።
በታሪካዊና ሕጋዊ ዳራ የእንግሊዝ መንግሥት በአሜሪካ ቅኝ ግዛቶች ላይ ያለ ውክልና ግብር መጣል ሲጀምር እና መሠረታዊ መብቶችን ሲጥስ፣ ቅኝ ግዛቶቹ ይህንን እንደ አምባገነንነት ቆጠሩት። በዚያን ዘመን በአውሮፓ ውስጥ "ነገሥታት ሥልጣናቸውን በቀጥታ ከእግዚአብሔር ስለሚያገኙ ምንም ቢያደርጉ ሕዝብ መቃወም የለበትም" የሚል የነገሥታት መለኮታዊ መብት አስተምህሮ ሰፍኖ ነበር። ነገር ግን የአሜሪካ አብዮት መሪዎች እና ብዙዎቹ የሃይማኖት አባቶች፣ መንግሥት ሕዝብን ለመጠበቅ በእግዚአብሔር የተቋቋመ የቃል ኪዳን ሥርዓት በመሆኑ፣ መንግሥት ይህንን ኪዳን አፍርሶ ጨቋኝ ሲሆን የመገዛት ግዴታ ያበቃል ብለው አመኑ።
በሥነ-መለኮታዊ እይታ የአብዮቱ ደጋፊዎች የተጠቀሙት የ"ሕግ የበላይነት" እና "የታችኛው እርከን ባለሥልጣናት" አስተምህሮን ነው። በሮሜ 13 መሠረት ሥልጣን የተሰጠው "ለመልካም ነገር" ነው። ንጉሡ መልካም ማድረጉን ትቶ፣ የዜጎችን ሕይወትና ንብረት ማጥፋት ሲጀምር፣ ሥልጣኑን ከሰጠው ከእግዚአብሔር ሕግ አፈነገጠ ማለት ነው። በተጨማሪም፣ አብዮቱን የመሩት ተራ አመጸኞች ሳይሆኑ፣ በየቅኝ ግዛቱ በሕጋዊ መንገድ የተመረጡ የአካባቢ ባለሥልጣናት ነበሩ። የሥነ-መለኮት ምሁራኑ እንዳሉት፣ እነዚህ የአካባቢ መሪዎች ሕዝባቸውን ከበላይ አምባገነን መሪ የመጠበቅ መለኮታዊ ግዴታ ነበረባቸው።
ይህ ጉዳይ ጥልቅ ውጥረት አለው። በአንድ በኩል ሮሜ 13 ለመንግሥት መገዛትን ሲያዝ፣ በሌላ በኩል ደግሞ መጽሐፍ ቅዱስ አምባገነንነትንና ግፍን አጥብቆ ይቃወማል። አንዳንዶች የአሜሪካ አብዮት በሮሜ 13 ላይ የተገለጸውን የመገዛት ትእዛዝ ጥሷል ብለው ሲከራከሩ፣ ሌሎች ደግሞ ሮሜ 13 ሁኔታዊ መሆኑን ያነሳሉ። ማለትም መገዛት የሚገባው መንግሥት ፍትሕን ሲጠብቅ ብቻ ነው። የእንግሊዝ ንጉሥ የእግዚአብሔርን የፍትሕ ሕግጋት ስለጣሰ፣ ጦርነቱ ራስን የመከላከልና ፍትሕን የማስፈን ጽድቃዊ እርምጃ ነው ብለው አምነዋል።
ይህ ታሪካዊ ክስተት በዘመናችን ላለነው አማኞች ከመንግሥት ጋር ስላለን ግንኙነት ጥልቅ ማስተዋልን ይሰጠናል። ለመንግሥት መታዘዝ ክርስቲያናዊ ግዴታ ቢሆንም፣ ይህ መታዘዝ አምባገነንነትንና ግፍን በጭፍን መቀበል ማለት አይደለም። ሕግንና ፍትሕን መሠረት ባደረገ መንገድ፣ እንዲሁም በሕጋዊ ተወካዮች አማካኝነት ግፍን መቃወም የክርስትና መርህ አካል ሊሆን እንደሚችል ያስተምረናል። በሮሜ 13 የተሰጠው ሥልጣን የፍትሕ እንጂ የጭቆና ፈቃድ አለመሆኑን ሚዛናዊ በሆነ መንገድ እንድንገነዘብ ያደርገናል።
በማጠቃለያም፣ የአሜሪካ አብዮት ከሮሜ 13 ጋር ያለው ስምምነት በተተረጎመበት የፍትሕና የሥልጣን ቃል ኪዳን ፍልስፍና ላይ የተመሠረተ ነው። "እውነተኛ ሥልጣን በእግዚአብሔር ሕግና በፍትሕ ሚዛን የተገደበ ነው" እንደሚባለው፣ የመንግሥት ሥልጣን ከእግዚአብሔር የተሰጠ አደራ መሆኑን አምነን፣ ፍትሕ ሲጓደል በሕጋዊና በመንፈሳዊ ጥበብ የጽድቅን ሥርዓት ለመደገፍ ዘወትር ልንተጋ ይገባናል።