የቃየን መንገድ ምንድን ነው? (ይሁዳ 1:11)

ይሁዳ የሐሰት አስተማሪዎችን ጥፋት ሲገልጽ "ወዮላቸው፣ በቃየን መንገድ ሄደዋልና፣ ስለ ደመወዝም በበለዓም ስህተት ራሳቸውን አሳልፈው ሰጥተዋል، በቆሬም መቃወም ጠፍተዋል" በማለት ይጽፋል (ይሁዳ 1:11)። እዚህ ላይ "የቃየን መንገድ" የሚለው አገላለጽ የሚያመለክተው በእግዚአብሔር ሥርዓት ማመፅን፣ በገዛ ጥረት ጽድቅን መፈለግን፣ ራስ ወዳድነትን፣ እና በእውነተኛ አማኞች ላይ የሚደረግን ጭካኔና ጥላቻ ነው።

በታሪካዊው የብሉይ ኪዳን አውድ፣ ቃየንና አቤል መሥዋዕት ለማቅረብ በእግዚአብሔር ፊት ቀርበው ነበር። አቤል ከበጎቹ በኩራት (የደም መሥዋዕት) ሲያቀርብ፣ ቃየን ግን ከምድር ፍሬ (የራሱን የላብና የድካም ውጤት) አቀረበ። እግዚአብሔር የአቤልን መሥዋዕት ሲቀበል፣ የቃየንን ግን አልተቀበለም። ቃየን ንስሐ ከመግባት ይልቅ በቁጣ ተሞልቶ ጻድቅ ወንድሙን ገደለው (ዘፍጥረት 4)። ቃየን ሃይማኖተኛ ቢሆንም፣ ለእግዚአብሔር መንገድ ግን ያልተገዛ ዓመፀኛ ነበረ።

ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ የቃየን መንገድ የሚያሳየው መዳን በጸጋና በክርስቶስ ደም መሆኑን ክዶ፣ በራሴ መልካም ሥራ እጸድቃለሁ የሚልን የትዕቢት ሃይማኖት ነው። ወደ ቤተ ክርስቲያን ሾልከው የገቡት የሐሰት አስተማሪዎች ይህንኑ የትዕቢት መንገድ ተከትለዋል። ጽድቃቸውን በገዛ ፈቃዳቸው ላይ የመሠረቱ ሲሆን፣ በተቃራኒው ደግሞ የእግዚአብሔርን እውነት ለሚከተሉ ቅዱሳን ወንድሞች ጥልቅ የሆነ ጥላቻና ክፋት በልባቸው ውስጥ ተሸክመዋል።

ሐዋርያው ዮሐንስ ይህንን የቃየንን መንገድ ሲያብራራ፣ ከክፉው እንደ ነበረ ወንድሙንም እንደ ገደለ እንደ ቃየን አንሁን፤ ስለ ምንስ ገደለው? የራሱ ሥራ ክፉ፣ የወንድሙም ሥራ ጻድቅ ስለ ነበረ ነው በማለት ጥላቻ የክፋት ሁሉ ሥር መሆኑን ያስተምራል (1ኛ ዮሐንስ 3:12)። የዕብራውያን ጸሐፊም፣ አቤል ከቃየን ይልቅ የሚበልጥን መሥዋዕት ለእግዚአብሔር በእምነት አቀረበ በማለት ትክክለኛው መንገድ እምነት መሆኑን አረጋግጧል (ዕብራውያን 11:4)።

ቃሉ ለእኛም ከመንፈሳዊ ትዕቢትና ከጥላቻ እንድንርቅ ታላቅ ማስጠንቀቂያ ይሰጠናል። የቃየን መንገድ ዛሬም አለ፤ እሱም በእግዚአብሔር ጸጋ ላይ ከመደገፍ ይልቅ በራሳችን ጽድቅ መመካት፣ እንዲሁም በመንፈሳዊ ወንድሞቻችን ላይ መቅናትና መቆጣት ነው። የኛ መሥዋዕት የገዛ ጥረታችን ሳይሆን፣ ስለ እኛ የፈሰሰው የክርስቶስ ኢየሱስ ደም ብቻ መሆኑን አውቀን፣ በጸጋው መንገድ ልንመላለስ ይገባል።

በሰው ጥረት የሚቀርብ መሥዋዕት ፈጽሞ የሰማይን በር አይከፍትም። "የቃየን መንገድ ራስን በማጽደቅ ይጀምራል፣ ነገር ግን ፍጻሜው በወንድም ደም የተጨማለቀ የዓመፅ ገደል ነው" እንደሚባለው፣ እኛም ትዕቢትን ትተን ዘወትር በክርስቶስ የፍቅር መንገድ ልንመላለስ ይገባል።