ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ ጾታ ልዩነትና ስለ ተፈጥሮ ሥርዓት ሲያስተምር፣ "ሴት ግን ጠጉርዋን ብታስረዝም ክብር ነውላት፤ ጠጉርዋ መጎናጸፊያ ሊሆን ተሰጥቶአታልና" በማለት የተፈጥሮን ውበትና መለኮታዊ ጥበብ ይገልጻል (1 ቆሮ 11:15)። "ክብር" (በግሪኩ ዶክሳ) ማለት ውበትን፣ ጌጥንና የሴትነትን የተለየ የተፈጥሮ ጸጋ ያመለክታል። ሴት ረጅም ጠጉር ሲኖራት፣ እግዚአብሔር በተፈጥሮ የሰጣትን የሴትነት ባሕርይ የሚያጎላና እርስዋን ከወንድ የሚለይ ተፈጥሯዊ የክብር መሸፈኛ አድርጋ ተቀብላዋለች ማለት ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ፣ በግሪክና በሮም ማኅበረሰብ ውስጥ የወንዶችና የሴቶች የጠጉር አሠራር ልዩነት የጾታ ማንነትን መግለጫ ነበር። ወንዶች ጠጉራቸውን ማሳጠራቸው የጥንካሬና የወንድነት ምልክት ሲሆን፣ ወንድ ጠጉሩን ቢያስረዝም እንደ ነውር ይቆጠር ነበር። በተቃራኒው ደግሞ፣ ሴት ጠጉሯን ብትላጭ ወይም ብታሳጥር የሐዘን፣ የውርደት ወይም ከባሏ ላይ የማመጽ (የአመንዝራነት) ምልክት ተደርጎ ይታይ ነበር። ጳውሎስ ይህንን ማኅበራዊና ተፈጥሯዊ እውነት በመጠቀም፣ እግዚአብሔር ራሱ ለሴት ልጅ ረጅሙን ጠጉር እንደ ተፈጥሮ መሸፈኛና ጌጥ አድርጎ እንደሰጣት ያስተምራቸዋል።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ እግዚአብሔር የሥርዓት አምላክ ነው። ወንድና ሴትን ሲፈጥር በአካላዊ ውበትም ጭምር ልዩነት አድርጎ ፈጥሯቸዋል። የሴት ረጅም ጠጉር የልስላሴዋ፣ የውበቷና ለእግዚአብሔር ሥርዓት ያላት ተፈጥሯዊ መገዛት ምልክት ነው። ጳውሎስ በቁጥር 14 ላይ "ተፈጥሮ እንኳ አያስተምራችሁምን?" ብሎ ይጠይቃል። ተፈጥሮ ራሱ ወንድ ከሴት የተለየ መሆኑን ይመሰክራል። ስለዚህ የሴት ረጅም ጠጉር ከእግዚአብሔር የተሰጣትን የተፈጥሮ ክብር የሚያንጸባርቅና በጾታ መካከል ያለውን መለኮታዊ ልዩነት የሚያከብር ቋሚ ምስክር ነው።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ውጥረት፣ ዛሬ ባለው ዓለም ውስጥ የጾታ ድንበሮችን የማጥፋት ዝንባሌ ነው። ሰዎች ወንድና ሴት አንድ ዓይነት እንዲመስሉ ይጥራሉ። ጳውሎስ ግን የቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን ይህንን ዓለማዊ ግራ መጋባት እንድትጸየፍ መክሯል። ሴት የወንድን መልክ፣ ወንድ ደግሞ የሴትን መልክ ሊወስድ አይገባም። ሴትነት በእግዚአብሔር የተሰጠ ታላቅ ስጦታ ነው፤ ያንን ስጦታ ጠብቆ መኖርና የተፈጥሮን ጸጋ አክብሮ መቀበል የእግዚአብሔርን የፍጥረት ሐሳብ ማክበር ነው።
ቃሉ ለእኛም የጾታ ማንነታችንን በክብር እንድንጠብቅ ያሳስበናል። እግዚአብሔር የፈጠረን ጾታ ስህተት የለበትም። ክርስቲያን ሴቶች እግዚአብሔር የሰጣቸውን ተፈጥሯዊ የሴትነት ውበትና ክብር ሳይሸማቀቁ ሊቀበሉት ይገባል። መጽሐፍ ቅዱስ ውጫዊውን ጌጥ ብቻ ሳይሆን (1 ጴጥ 3:3-4)፣ እግዚአብሔር የሰጠውን የተፈጥሮ ጸጋም በማድነቅ፣ ሴቶች በውበታቸውና በጨዋነታቸው የፈጣሪን ጥበብ እንዲያንጸባርቁ ይመክራል።
በማጠቃለያ፣ የሴት ረጅም ጠጉር የእግዚአብሔር የተፈጥሮ ስጦታና የሴትነት ክብር መገለጫ ነው። "እግዚአብሔር ፍጥረትን ሲያበጅ እያንዳንዱን በራሱ ውበት አስጌጦታል፤ የሴትም ክብር በተፈጥሮዋ ውስጥ ተሰርቷል" እንደሚባለው፣ መለኮታዊው ሥርዓት የሚከበረው የፈጣሪን ስጦታ በአግባቡ ስንቀበል ነው። እያንዳንዱ አማኝ ይህንን የተፈጥሮና የመንፈስ ቅዱስ ትምህርት አዋሕዶ፣ እግዚአብሔር በሚከብርበት ንጽሕናና ሥርዓት ሊመላለስ ይገባል።