ቃሉ “ወይስ ሥጋችሁ ከእግዚአብሔር የተቀበላችሁት በእናንተ የሚኖረው የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ እንደ ሆነ አታውቁምን? በዋጋ ተገዝታችኋልና የራሳችሁ አይደላችሁም” ይላል (1 ቆሮንቶስ 6፡19)። የራሳችሁ አይደላችሁም የሚለው ቃል ክርስቲያኖች በኢየሱስ ክርስቶስ ደም የተዋጁና ሙሉ በሙሉ የእግዚአብሔር ንብረት መሆናቸውን የሚያረጋግጥ መሠረታዊ ጽንሰ ሀሳብ ነው።
በጥንቱ የሮማውያን የሕግ ሥርዓት እና ባሕል የባሪያ ንብረትነት መብት ሙሉ በሙሉ በጌታው እጅ ነበር። ጳውሎስ ይህንን ሕጋዊና ባህላዊ ምስል በመጠቀም አማኞች ከኃጢአት ባርነት ነጻ ወጥተው የክርስቶስ ህጋዊ ንብረት መሆናቸውን ያብራራል። ይህ ማለት የሕይወታችን ባለቤት እኛ ሳንሆን የገዛን አምላካችን ነው።
በመንፈሳዊው ዓለም ውስጥ ይህ እውነት ትልቅ ክብደት አለው። ሰው በራሱ ፈቃድ ሲመራ ወደ ጥፋት የሚያመራ ሲሆን በእግዚአብሔር ባለቤትነት ስር መሆን ግን የዘላለም ሕይወት እና እውነተኛ ሰላም ያስገኛል። የሥጋችንም ሆነ የነፍሳችን ባለቤት አምላካችን መሆኑን ማወቅ መንፈሳዊ ማንነታችንን ይገነባል።
የራሳችን አለመሆናችን መብታችንን መነጠቃችንን ሳይሆን ከከፍተኛው አምላክ ጋር የገባነውን የፍቅር እና የጥበቃ ቃል ኪዳን ያመለክታል። እግዚአብሔር በልጁ ደም የገዛን ለክብሩ እንዲሆን ነው እንጂ ልናፍርበት አይደለም (1 ጴጥሮስ 1፡18-19)። ይህ የባለቤትነት ለውጥ የሕይወትን አቅጣጫ ሙሉ በሙሉ የሚቀይር ኃይል አለው።
ቃሉ ለእኛም በራስ ወዳድነት ከሞላው ዓለም የተለየን እንድንሆን ጥሪ ያደርግልናል። በሕይወታችን የምናደርገው ማንኛውም ውሳኔ የባለቤታችንን ፈቃድ ያማከለ መሆን አለበት። እኛ የእግዚአብሔር ልዩ ገንዘቦች በመሆናችን አኗኗራችን ሁሉ ይህንን ክብር የሚያንጸባርቅ ሊሆን ይገባል።
ሕይወታችንን ለእግዚአብሔር አሳልፈን መስጠት ትልቁ አምልኮ ነው። “ነጻነታችን ያለው የክርስቶስ ባሪያ በመሆን ውስጥ ነው” እንደሚባለው በፈቃዳችን ራሳችንን ለእርሱ ማስገዛት እውነተኛውን የሕይወት ትርጉም እንድናገኝ ያደርገናል።