ቃሉ ስለ ክርስቲያናዊ ጠባይ ሲመክር፡ እንግዲህ እንደ እግዚአብሔር ምርጦች ቅዱሳንና የተወደዳችሁ ሆናችሁ የምሕረትን ምግባር፥ ቸርነትን፥ ትሕትናን፥ የዋህነትን፥ ትዕግሥትን ልበሱ ይላል (ቆላስይስ 3፡12)። የምሕረትን ምግባር ወይም ርኅራኄን መልበስ ማለት የሰዎችን ሥቃይ፣ ድካም እና ችግር ከልብ በመረዳት በጥልቅ የፍቅር ስሜት እና ይቅርታ ለሌሎች ምላሽ መስጠት ማለት ነው።
በጥንት ዘመን ሰዎች ማንነታቸውን፣ ሥልጣናቸውን እና ሹመታቸውን በሚለብሱት ልዩ ልብስ ያሳዩ ነበር። ሐዋርያው ይህንን ታሪካዊ ልማድ በመንፈሳዊ መንገድ ሲተረጉመው፣ ክርስቲያኖች የእግዚአብሔር ምርጥ እና ቅዱሳን መሆናቸውን ለዓለም የሚያሳዩት በሚለብሱት የርኅራኄ እና የፍቅር መጎናጸፊያ መሆኑን በጥልቀት ያስገነዝባል።
በነገረ መለኮት ጥናት ርኅራኄን በራሳችን ጥረት ማመንጨት አንችልም። ይህንን መልበስ የምንችለው አስቀድሞ እግዚአብሔር ለእኛ ያደረገውን ታላቅ ምሕረት ስንገነዘብ ብቻ ነው። ጌታ ይቅር እንዳላችሁ እናንተ ደግሞ እንዲሁ አድርጉ (ቆላስይስ 3፡13) እንደሚል፣ የእኛ ርኅራኄ የእግዚአብሔር ፍቅር ነጸብራቅ ነው። የመንፈስ ቅዱስ አሠራር በውስጣችን ሲበዛ የክርስቶስን ልብ እንላበሳለን።
በዚህ ትእዛዝ ውስጥ ያለው መንፈሳዊ ውጥረት ተፈጥሯዊው ራስ ወዳድነት እና መለኮታዊው ርኅራኄ መጋጨታቸው ነው። ሥጋዊው የሰው ልጅ ለራሱ ብቻ ሲያስብ እና በሌሎች ላይ ለመፍረድ ሲቸኩል፣ የምሕረትን ምግባር የለበሰ ሰው ግን የሌሎችን ቁስል ለማከም፣ አጥፊዎችን ይቅር ለማለት እና ችግረኞችን ለመርዳት ራሱን ዝቅ ያደርጋል።
በሰብዓዊ ደረጃ ይህ መለኮታዊ ርኅራኄ ማሕበረሰብን የሚፈውስ ታላቅ መድኃኒት ነው። ዓለም በጭካኔ፣ በበቀል እና በራስ ወዳድነት በታመመችበት በዚህ ዘመን፣ የክርስቶስን ርኅራኄ የለበሱ ሰዎች ብርሃን ሆነው ያበራሉ። የሰውን ችግር እንደ ራስ ችግር መቁጠር እና በተግባር የፍቅር እጅን መዘርጋት የክርስትና ሕይወት ዋነኛ መገለጫ ነው።
ቃሉ ለእኛም ጌታ ለእኛ ያደረገውን ምሕረት ዘወትር እያሰብን ልባችንን ለሰዎች ሁሉ ክፍት እንድናደርግ ኃይል ይሰጠናል። በዕለታዊ ኑሯችን ክፋትን በክፋት ከመመለስ ይልቅ የምሕረትን እና የቸርነትን ልብስ ለብሰን፣ የክርስቶስን ፈውስ እና ፍቅር ለቆሰለው ዓለም በተግባር እንድናሳይ አደራ ይለናል።