የሚያዝኑ ብፁዓን ናቸው ማለት ምን ማለት ነው?

"የሚያዝኑ ብፁዓን ናቸው፥ መጽናናትን ያገኛሉና" (ማቴዎስ 5:4)። የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና የሥነ መለኮት አጥኚዎች እንደሚያስረዱት፣ በዚህ አንቀጽ ውስጥ "የሚያዝኑ" ተብሎ የተተረጎመው ቃል በግሪክኛው ‘ፔንቴዎ’ ሲሆን፣ ትርጉሙም ለአንድ ለሞተ የቅርብ ሰው ከሚደረግ ጥልቅ የልብ ሐዘንና ዋይታ ጋር የሚመሳሰል ከባድ ስሜት ነው። ይህ ቃል የሚያመለክተው እንዲሁ ጊዜያዊ ለሆነ ሥጋዊ ወይም ቁሳዊ መጥፋት የሚደረግን ሐዘን ሳይሆን፣ በመንፈሳዊው ዓለም የሰው ልጅ ከእግዚአብሔር በመለየቱና በኃጢአት ምክንያት በደረሰው ውድቀት ለሚሰማ ጥልቅ መንፈሳዊ ቁስል የሚደረግን እውነተኛ የንስሐ ሐዘን ነው።

በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን በነበረው የሮማውያን ግዛትና የአይሁድ ማኅበረሰብ ባሕል፣ ክብርና ደስታ የሚለካው በሥጋዊ ምቾት፣ በሀብትና ከሐዘን በመሸሽ ነበር። በዚያ ዘመን የነበሩ ሰዎች ሐዘንን እንደ እርግማን ወይም እንደ ደካማነት ምልክት አድርገው ይቆጥሩት ነበር። ነገር ግን ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ይህንን ሥጋዊና ዓለማዊ አስተሳሰብ ሙሉ በሙሉ የሚገለብጥ ጥልቅ መለኮታዊ ሚስጥር አስተማረ። እውነተኛና ዘላቂ የሆነው ደስታ የሚገኘው መከራን በመሸሽ ሳይሆን፣ በራሳችንም ሆነ በዓለም ላይ ስላለው የኃጢአት ክፋት፣ እንዲሁም ከእግዚአብሔር ፈቃድ መውጣት ስላመጣው ጥፋት በጥልቅ በማዘንና ወደ እግዚአብሔር በመጮህ መሆኑን አወጀ።

በመንፈሳዊው ዓለም፣ ይህ አይነቱ ሐዘን ከእውነተኛ ንስሐ እና ከመንፈሳዊ ውጊያ ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። የሰው ልጅ የልቡን ክፋት፣ የዓለምን በደል እና የጠላትን አሠራር ሲመለከት በመንፈሱ እጅግ ያዝናል። እውነተኛ አማኞች የኃጢአትን አስከፊነት ሲገነዘቡ፣ በሥጋዊ ደስታ ከመዘናጋት ይልቅ በእግዚአብሔር ፊት አልቅሰው የንስሐን ጸጋ ይቀበላሉ። ይህ ሐዘን በሰው ልጆች ላይ የነገሠውን የሞትና የጨለማ ኃይል ለመቃወም፣ እንዲሁም የእግዚአብሔርን ምሕረት ወደ ምድር ለማምጣት የሚደረግ ኃያል መንፈሳዊ ትግል ነው።

ይህንን ጥልቅ መንፈሳዊ ሐዘን በተግባር በማሳየት ከሁሉ የላቀውና ፍጹሙ አብነት ራሱ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። ነቢዩ ኢሳይያስ አስቀድሞ እንደተነበየው፣ መሲሑ የተናቀና በሰው የተጠላ፣ የሕማም ሰው ደዌንም የሚያውቅ ነበረ (ኢሳይያስ 53:3)። ኢየሱስ በምድራዊ አገልግሎቱ የሰዎችን የልብ ድንዛዜ አይቶ አዝኗል፤ እንዲሁም በኃጢአት ምክንያት እየጠፋች ስለነበረችው ኢየሩሳሌም አለቀሰ (ሉቃስ 19:41)። ይህ የሚያሳየን ጌታችን በሰው ልጆች ውድቀትና ሥቃይ ምን ያህል ይራራና ያዝን እንደነበር ነው። ጌታ ያዘነው የራሱን ኃጢአት ተሸክሞ ሳይሆን፣ የዓለምን በደል በክቡር ትከሻው ላይ ተሸክሞ በማስተሰረይ ለእኛ ፍጹም መጽናናትን ሊሰጠን ነው።

ከዚህ ታላቅ የጌታ ቃል ጀርባ የምናገኘው ጥልቅ የሕይወት ትምህርት፣ በዕለት ተዕለት የክርስትና ጉዟችን ከምናሳልፈው የእውነተኛ ንስሐና የስብራት ሕይወት ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። ዛሬም በምናየው የዓለም ክፋት፣ የፍትሕ መጓደል እና በራሳችን መንፈሳዊ ድካም ምክንያት በልባችን እናዝናለን። ነገር ግን ይህ ሐዘን ተስፋ ወደ መቁረጥ የሚመራን ሳይሆን፣ መጽናኛችን ወደ ሆነው ወደ መንፈስ ቅዱስ የሚያቀርበን ነው። እግዚአብሔር በልባችን ያለውን ስብራት አይቶ፣ በሐዘናችን ምትክ የደስታን ዘይት፣ በጭንቀት መንፈስ ምትክ የምስጋናን መጎናጸፊያ በመስጠት በጸጋው ያክመናል (ኢሳይያስ 61:3)። አማኞች በንስሐ እንባ ሲታጠቡ፣ በውስጣቸው ጥልቅ የሆነ መለኮታዊ ሰላምና መጽናናትን ያገኛሉ።

በመጨረሻም፣ "መጽናናትን ያገኛሉና" የሚለው ታላቅ የተስፋ ቃል፣ እግዚአብሔር በኃጢአታቸው ላዘኑትና በፊቱ ለተሰበሩት ያዘጋጀውን የዘላለም ደስታና ፈውስ በጉልህ የሚያሳይ ነው። ይህ ዓለም በሐሰተኛ ደስታ ሊያታልለን ቢሞክርም፣ እውነተኛውና የማይነጥፈው መጽናናት የሚገኘው ግን በእግዚአብሔር ፊት በማልቀስና ምሕረቱን በመለመን ነው። የሕይወታችን ሐዘን ሁሉ ወደ ዘላለም ደስታ እንደሚለወጥ በማመን፣ በዚህ የንስሐና የእውነተኛ መንፈሳዊ መታደስ ጎዳና ላይ በጽናት ልንጓዝ ይገባል። ጌታችን ኢየሱስ ለሚያዝኑ ሁሉ ዘላቂውን ፈውስ እንደሚያመጣ ቃሉ አጥብቆ ይመክረናል፦ በእንባ የሚዘሩ በደስታ ያጭዳሉ (መዝሙር 126:5)።