የመንፈስ ቅዱስ ፍሬ – ደስታ ምንድን ነው?

"የመንፈስ ፍሬ ግን… ደስታ… ነው" (ገላ 5፡22)። በመንፈስ ቅዱስ ከሚፈሩት ፍሬዎች ሁለተኛው ደስታ ነው። ይህ ደስታ በምድር ላይ ከሚገኝ ውጫዊ ሁኔታ፣ ከቁሳቁስ መብዛት ወይም ከተመቻቸ ኑሮ የሚመነጭ ጊዜያዊ ስሜት ሳይሆን፣ እግዚአብሔር በክርስቶስ ካደረገልን ማዳንና ከውስጥ ሰላም የሚፈልቅ ጥልቅ የሆነ የነፍስ ሐሴት ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ የዓለም ደስታ ሁልጊዜ ከሁኔታዎች ጋር የተቆራኘ ነው። ሰዎች ደስ የሚላቸው ሲያገኙ፣ ሲሳካላቸውና ጤናማ ሲሆኑ ብቻ ነው። የመንፈስ ፍሬ የሆነው ደስታ ግን ሁኔታዎችን የሚሻገር ነው። ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን ደስታ በተግባር ያሳየው በፊልጵስዩስ እስር ቤት ውስጥ በሰንሰለት ታስሮና ተገርፎ ሳለ፣ በእኩለ ሌሊት እግዚአብሔርን በዝማሬ እያመሰገነ ነበር (የሐዋ 16፡25)። ይህ ደስታ ውጫዊ ማዕበል ሊያናውጠው የማይችል የውስጥ መልህቅ ነው።

ይህ የሥነ መለኮት ውጥረት የሚያሳየው መለኮታዊ ደስታ በመከራ ውስጥም ጸንቶ የሚቆም መሆኑን ነው። አማኞች በክርስቶስ ኢየሱስ ስላገኙት የኃጢአት ስርየት፣ ስለ እግዚአብሔር አባትነትና ስለ ዘላለም ሕይወት ተስፋ በማሰብ ሀዘንንና መከራን በደስታ ማለፍ ይችላሉ። የመንፈስ ቅዱስ ደስታ ምንጩ ራሱ እግዚአብሔር ስለሆነ፣ ማንም ይህንን ደስታ ከልባችን ሊነጥቀው አይችልም።

የደስታ እጦት ብዙ ጊዜ በእግዚአብሔር አቅርቦት ላይ ካለማመን ወይም ከኃጢአት የጥፋተኝነት ስሜት ይመነጫል። ዳዊት ኃጢአት ባደረገ ጊዜ "የማዳንህን ደስታ መልስልኝ" (መዝ 51፡12) ብሎ የጸለየው ለዚህ ነው። መንፈስ ቅዱስ በልባችን ያለ እንቅፋት ሲሰራ፣ የሕይወት ሸክም ቢከብድም የነፍሳችን ደስታ ግን አይደርቅም።

ቃሉ ለእኛም በችግር፣ በበሽታና በኢኮኖሚ ውጣ ውረድ ውስጥ ስናልፍ ደስታችንን እንዳንነጠቅ ታላቅ ጥንካሬ ይሆነናል። ደስታችን የተመሰረተው በምንቀበለው ነገር ላይ ሳይሆን በክርስቶስ በተሰጠን ጸጋ ላይ መሆኑን አውቀን፣ በሁሉ ጊዜ እግዚአብሔርን እያመሰገንን በሐሴት ልንመላለስ ይገባል።

በማጠቃለያ የመንፈስ ቅዱስ ደስታ የድላችን ምልክትና የእምነታችን ውበት ነው። ይህ ደስታ የጌታ ጥበቃና ፍቅር ማረጋገጫ ነው፤ "ሁልጊዜ በጌታ ደስ ይበላችሁ፤ ደግሜ እላለሁ፥ ደስ ይበላችሁ" (ፊልጵ 4፡4)።