የመንፈስ ቅዱስ ፍሬ – ትዕግሥት ምንድን ነው?

"የመንፈስ ፍሬ ግን… ትዕግሥት… ነው" (ገላ 5፡22)። በመንፈስ ፍሬ ውስጥ አራተኛው ሆኖ የተጠቀሰው ትዕግስት ነው። ይህ ቃል በመጽሐፍ ቅዱሳዊ አውድ ሰዎችንና አስቸጋሪ ሁኔታዎችን ያለ ምሬት፣ ያለ በቀልና ያለ ቁጣ የመሸከም ችሎታን፣ እንዲሁም ለረጅም ጊዜ የመጽናትና ራስን የመግዛት መንፈሳዊ ጥንካሬን ያመለክታል።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ የሰው ልጅ ተፈጥሮ ፈጣን ፍትህን፣ አጸፋን መመለስንና በደረሰበት በደል ወዲያውኑ መበቀልን ይፈልጋል። ነገር ግን መጽሐፍ ቅዱሳዊ ትዕግስት የእግዚአብሔርን ባህሪ ማንጸባረቅ ነው። እግዚአብሔር ለሰው ልጆች ኃጢአት ወዲያውኑ ቅጣትን ከማምጣት ይልቅ፣ ንስሐ እስኪገቡ ድረስ በታላቅ ርህራሄ ይታገሳል (2ጴጥ 3፡9)። መንፈስ ቅዱስ ይህንኑ መለኮታዊ ትዕግስት በአማኙ ሕይወት ውስጥ ይፈጥራል።

ይህ የሥነ መለኮት ውጥረት ሥጋና መንፈስ ለበደል የሚሰጡትን ምላሽ ያነጻጽራል። ሥጋ በትንሽ ነገር ሲቆጣ፣ ሲገነፍልና "አሳይሃለሁ" ሲል፣ የመንፈስ ፍሬ የሆነው ትዕግስት ግን በደልን ችሎ፣ ይቅርታን አድርጎ፣ የእግዚአብሔርን ፍርድ ይጠብቃል። ትዕግስት የድክመት ምልክት ሳይሆን፣ ኃይልንና ስሜትን በእግዚአብሔር ቃል ቁጥጥር ስር የማዋል ታላቅ የጀግንነት መገለጫ ነው።

እንዲሁም ትዕግስት እግዚአብሔር የገባውን የተስፋ ቃል እስኪፈጽም ድረስ በእምነት መቆየትንም ያካትታል። ጸሎታችን ወዲያውኑ ባይመለስም፣ ወይም የችግራችን መፍትሄ ቢዘገይም፣ መንፈስ ቅዱስ ሳንታክት በተስፋ እንድንጠብቅ ያበረታታናል። ፈተናዎችን በጽናት ማለፍ የሚቻለው በዚህ የመንፈስ ፍሬ አማካኝነት ብቻ ነው።

ቃሉ ለእኛም ሁሉን ነገር ቶሎ በምንፈልግበት (ፈጣን በሆነው) የዘመናችን አኗኗር ውስጥ ትልቅ ማስተካከያ ይሰጠናል። በቤተሰብ ውስጥ፣ በስራ ቦታና በቤተ ክርስቲያን ከሰዎች ጋር ስንኖር የሌሎችን ድክመት ለመሸከምና በችኮላ ላለመፍረድ የጌታን ትዕግስት በህይወታችን ልንለማመድ ይገባል።

በማጠቃለያ ትዕግስት የፍቅር ተግባራዊ ፈተናና የእምነት መጽናት ነው። አርስ በርሳችን በመቻቻል የክርስቶስን አካል አንድነት እንድንጠብቅ ይረዳናል፤ "በትሕትና ሁሉና በየዋህነት በትዕግሥትም፤ እርስ በርሳችሁ በፍቅር ታገሡ" (ኤፌ 4፡2)።