ዕብራውያን 10፡26 ምን ማለት ነው?

የእግዚአብሔር ቃል ስለ እውነት እውቀት ሲያስተምር፡ "የእውነትን እውቀት ከተቀበልን በኋላ ወደን ኃጢአት ብናደርግ ከእንግዲህ ወዲህ ስለ ኃጢአት መሥዋዕት አይቀርልንምና" ይላል (ዕብራውያን 10:26)። ይህ ክፍል በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ከሚገኙት እጅግ አሳሳቢና ጥልቅ ማስጠንቀቂያዎች አንዱ ሲሆን፣ የእውነትን ብርሃን ካገኙ በኋላ ወደ ኋላ ስለማፈግፈግ በጥብቅ ያስተምራል።

ይህን ቃል በትክክል ለመረዳት የመልእክቱን ታሪካዊ ዐውድ ማስተዋል ወሳኝ ነው። የዕብራውያን ክርስቲያኖች በከባድ ስደትና መከራ ውስጥ ስለነበሩ፣ ክርስቶስን ክደው ወደ አሮጌው የአይሁድ ሃይማኖትና ወደ እንስሳት መሥዋዕት ለመመለስ በብርቱ ይፈተኑ ነበር። ጸሐፊው ይህንን የክህደት ሐሳብ በጥብቅ ይቃወመዋል፤ ምክንያቱም የክርስቶስ መሥዋዕትነት የመጨረሻውና ፍጹሙ የእግዚአብሔር መፍትሔ ነው።

"ወደን ኃጢአት ብናደርግ" የሚለው አገላለጽ በዕለታዊ የሰውነት ድካም ወይም ባለማወቅ የሚሠራውን ኃጢአት አያመለክትም። ይልቁንም ሆን ብሎ፣ በማወቅና በድፍረት ኢየሱስ ክርስቶስን የኃጢአት ማስተስረያ መሥዋዕትነቱን መካድን ያሳያል። ወንጌልንና እውነትን በሚገባ አውቆ ጀርባ መስጠት፣ የመዳንን መንገድ ራስን በራስ ከመዝጋት ጋር እኩል ነው።

የብሉይ ኪዳን ሕግ ባለማወቅ ለተሠራ ኃጢአት መሥዋዕት ሲኖረው፣ በእብሪት ለተሠራ ኃጢአት ግን ምንም ዓይነት ስርየት አልነበረውም (ዘኍልቍ 15:30)። ክርስቶስን የካደ ሰው የብሉይ ኪዳንን መሥዋዕት ቢፈልግ እንኳ አይጠቅመውም፤ ምክንያቱም ያ ሥርዓት በክርስቶስ ሞት ሙሉ በሙሉ ተሽሯል። ከክርስቶስ ውጭ ሌላ መሥዋዕት ከቶ የለም።

ቃሉ ለእኛም የተቀበልነውን የከበረ የደኅንነት ወንጌል አጥብቀን እንድንይዝና፣ በሚገጥመን ፈተና ምክንያት ከእምነታችን ወደ ኋላ እንዳንመለስ በጥብቅ ያስጠነቅቀናል። እውነተኛ እምነት በክርስቶስ ብቻ የሚገኘውን ጸጋ የሙጥኝ ብሎ መኖርን ይጠይቃል።

ስለዚህ የጀመርነውን መልካም ጉዞ ሳናቋርጥ፣ የክርስቶስን ክቡር ደም በመታመን እምነታችንን እስከ መጨረሻው ማጽናት አለብን። ወደ ጥፋት ከሚያፈገፍጉት ሳንሆን፣ ነፍሳቸውን ለማዳን ከሚያምኑት ጋር በመሆን በጸጋው ዙፋን ፊት ዘወትር መገኘት ይገባናል (ዕብራውያን 10:39)።