ሐዋርያው ዮሐንስ የእውነተኛ አማኞችን ባህርይ ሲገልጽ "እውነትን የሚያደርግ ግን ሥራው በእግዚአብሔር ተደርጎ እንደ ሆነ ይገለጥ ዘንድ ወደ ብርሃን ይመጣል" ይላል (ዮሐንስ 3:21)። ወደ ብርሃን መምጣት ማለት ራስን በእግዚአብሔር ቃል እውነት ፊት ማቅረብ፣ ሕይወትን ለክርስቶስ ብርሃን ክፍት ማድረግ፣ እና ያለ አንዳች ግብዝነት በግልጽነት መመላለስ ማለት ነው።
በታሪካዊው አውድ፣ ኒቆዲሞስ ወደ ኢየሱስ የመጣው በሌሊት ነበር፤ ምክንያቱም የአይሁድን አለቆች ይፈራ ነበር (ዮሐንስ 3:2)። ኢየሱስ ይህንን ንግግር ሲያደርግ፣ እውነተኛ እምነት በድብቅ የሚቀር ሳይሆን፣ ወደ ብርሃን ወጥቶ በይፋ የሚታይ መሆኑን እያስተማረው ነበር። ወደ ብርሃን መምጣት ማለት ፍርሃትን ጥሎ፣ ኃጢአትን ተናዝዞ፣ በሰዎችና በእግዚአብሔር ፊት ለእውነት መቆም ማለት ነው።
ሥነ-መለኮታዊ ትርጉሙ የልብን ቅንነት ያሳያል። እውነትን የሚያደርግ ሰው ብርሃንን አይፈራም፤ ምክንያቱም የሚሠራው ሥራ በመንፈስ ቅዱስ አቅም መሆኑን ያውቃል። ወደ ብርሃን መምጣት ኃጢአት የለብኝም ብሎ መኩራራት ሳይሆን፣ ድካምን ለጌታ ማሳየትና የክርስቶስ ደም እንዲያነጻው መፍቀድ ነው። ይህ ድርጊት የነጻነት፣ የፈውስና የዕውነተኛ መንፈሳዊ እድገት መነሻ ነው።
ሐዋርያው ዮሐንስ ይህንን እውነት በመልእክቱ ሲያጸናው፣ እርሱ በብርሃን እንዳለ በብርሃን ብንመላለስ ለእያንዳንዳችን ኅብረት አለን፣ የልጁም የኢየሱስ ክርስቶስ ደም ከኃጢአት ሁሉ ያነጻናል ይላል (1ኛ ዮሐንስ 1:7)። ዳዊትም በመዝሙሩ፣ አቤቱ፣ መርምረኝ ልቤንም እወቅ፤ ፈትነኝ መንገዴንም እወቅ፤ በውስጤ የክፋት መንገድ ቢኖር እይ በማለት ራሱን ለብርሃን አጋልጧል (መዝሙር 139:23-24)።
ቃሉ ለእኛም ድርብ ማንነትን እንድናስወግድ ጥሪ ያቀርብልናል። ብዙ ጊዜ ሰዎች በቤተ ክርስቲያን ጻድቅ መስለው፣ በድብቅ ግን በኃጢአት ይኖራሉ። ወደ ብርሃን መምጣት ማለት ይህንን መሸሸግ አቁሞ በጌታ ፊት እውነተኛ መሆን ማለት ነው። ኃጢአታችንን ስንደብቅ እንታመማለን፣ ወደ ብርሃን ስናወጣው ግን ፈውስን እናገኛለን።
የብርሃን ኑሮ የነጻነት ኑሮ ነው። "እውነተኛ ቅድስና የሚጀምረው ኃጢአትን ከመደበቅ ሳይሆን፣ ራስን ለእግዚአብሔር የብርሃን ዙፋን ክፍት በማድረግ ነው" እንደሚባለው፣ እኛም ከጨለማ ሥራ ርቀን ዘወትር በብርሃን ልንመላለስ ይገባል።