ሐዋርያው ጳውሎስ እጅግ አስደንጋጭ የሆነ መንፈሳዊ ማስጠንቀቂያ ሲሰጥ፣ "በሕግ ልትጸድቁ የምትፈልጉ ከክርስቶስ ተለይታችኋል፥ ከጸጋው ወድቃችኋል" ይላል (ገላትያ 5፡4)። ይህ "ከጸጋው መውደቅ" የሚለው ቃል በብዙዎች ዘንድ አከራካሪ ቢሆንም፣ በመልእክቱ አውድ መሰረት ጥልቅ ስነ-መለኮታዊ ትርጉም አለው።
ከጸጋው መውደቅ ማለት አንድ ሰው የሰራው ኃጢአት ብዛት መዳኑን አሳጣው ማለት አይደለም። ይልቁንም፣ አንድ አማኝ መዳኑንና ጽድቁን በእግዚአብሔር ጸጋ ላይ ከማድረግ ይልቅ፣ በራሱ ስራና በህግ ትዕዛዛት (እንደ መገረዝ ባሉ ስርዓቶች) ለማግኘት ሲሞክር የሚፈጠር መንፈሳዊ መቆረጥ ነው። በጸጋው ላይ አለመደገፍ ራሱ ከጸጋው መውደቅ ነው።
አንድ ሰው በህግ እጸድቃለሁ ብሎ ሲያስብ፣ የክርስቶስን የመስቀል ስራ ዋጋ ቢስ ያደርገዋል። ጸጋና የህግ ስራ በአንድነት ሊሄዱ አይችሉም። አንዱን መምረጥ ሌላውን መተው ይጠይቃል። ስለዚህ በህግ ለመጽደቅ የሚደረግ ማንኛውም ሙከራ፣ ሰውን በቀጥታ ከክርስቶስ አዳኝነት ይለየዋል፤ ከጸጋውም ስርዓት ውጪ ያደርገዋል።
ይህ ሁኔታ የእግዚአብሔርን ስጦታ ከመናቅ ጋር እኩል ነው። እግዚአብሔር በክርስቶስ በኩል ፍጹም የሆነ ጽድቅን በነጻ አቅርቦልን ሳለ፣ እኛ ግን በራሳችን ቆሻሻ ጨርቅ በሆነው ጽድቃችን ለመዳን መሞከራችን፣ ከመለኮታዊው የማዳን መንገድ ራስን ማግለል ነው። ይህ እጅግ አደገኛ መንፈሳዊ ክህደት ነው።
ቃሉ ለእኛም የሕይወት መሰረታችንን እንድንመረምር ያደርገናል። በጸሎታችን ብዛት፣ በጾማችን፣ ወይም በምናደርገው በጎ አድራጎት በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነትን እናገኛለን ብለን የምናስብ ከሆነ፣ ሳናውቀው ከጸጋው መንገድ እየወጣን መሆኑን ማወቅ አለብን። ጽድቃችን በክርስቶስ ብቻ ነው።
የመዳናችን ዋስትና ያለው በጸጋው ሙላት ውስጥ ብቻ ነው። ቃሉ "ጸጋው በእምነት አድኖአችኋልና፤ ይህም የእግዚአብሔር ስጦታ ነው እንጂ ከእናንተ አይደለም" (ኤፌሶን 2፡8-9) እንደሚል፣ ትምክህታችን ሁሉ በመስቀሉ ስራ ላይ ብቻ የተመሰረተ ሊሆን ይገባዋል።