የኃጢአትን ታሪካዊ ጉዞ ሲያብራራ ቃሉ "ነገር ግን በአዳም መተላለፍ ምሳሌ ኃጢአትን ባልሰሩት ላይ እንኳ፣ ከአዳም ጀምሮ እስከ ሙሴ ድረስ ሞት ነገሠ" ይለናል (ሮሜ 5:14)። "ነገሠ" የሚለው ቃል ሞት እንደ ጨካኝ ንጉሥ በሰው ልጅ ላይ ፍጹም ስልጣንና የበላይነት እንደነበረውና ማንም ከእጁ ማምለጥ እንዳልቻለ የሚያሳይ ጥልቅ ዘይቤ ነው።
በታሪካዊና በነገረ መለኮት አውድ፣ ከአዳም ውድቀት ጀምሮ የሙሴ ሕግ እስከተሰጠበት ጊዜ ድረስ የነበረውን ዘመን ይገልጻል። በዚህ ዘመን የነበሩ ሰዎች እንደ አዳም የተሰጠንን ቀጥተኛ ትእዛዝ ባይጥሱም፣ ከአዳም በወረሱት የኃጢአት ተፈጥሮ ምክንያት የሞት ግዛት ሰለባ ሆነዋል። ሞት የኃጢአት ደመወዝ ሆኖ በሰው ሁሉ ላይ ስልጣኑን አጽንቶ ነበር።
ይህንን የሞት ንግሥና መጽሐፍ ቅዱስ በግልጽ ያስተምረዋል። በአንድ ሰው ኃጢአት ምክንያት ሞት ወደ ዓለም ገባ፣ በዚህም ምክንያት ሞት ለሰው ሁሉ ደረሰ በማለት ቃሉ ይነግረናል (ሮሜ 5:12)። አዳም የሰው ልጅ ሁሉ ወኪል በመሆኑ፣ የእርሱ ውድቀት መላውን የሰው ዘር ለሞትና ለጥፋት አሳልፎ ሰጥቶታል።
የዚህ ጉዳይ ክብደትና ውጥረት ሞት በሰው ልጅ ላይ ባለው አምባገነናዊ አገዛዝ ላይ ነው። የሰው ልጅ ምንም ያህል ቢጥርና ጥበበኛ ቢሆን፣ የሞትን ንግሥና በራሱ አቅም መገልበጥ አልቻለም። ሞት በሁሉ ላይ ነገሠ ማለት፣ የሰው ልጅ ያለምንም ተስፋ በኃጢአት እስራት ውስጥ ተዘፍቆ ነበር ማለት ነው፤ ይህም የሁለተኛውን አዳም የክርስቶስን መምጣት አስፈላጊነት ያጎላዋል።
ቃሉ ለእኛም የኃጢአትን አስከፊነትና የክርስቶስን የማዳን ስራ ታላቅነት እንድንገነዘብ ያደርገናል። በአዳም ምክንያት ከገባንበት የሞት ግዛት፣ በክርስቶስ ኢየሱስ በኩል ወደ ሕይወት ንግሥና እንደተሸጋገርን አውቀን ለዚህ ታላቅ ቤዛነት ዘወትር ልናመሰግን ይገባል።
በመጨረሻም፣ የሞት ንግሥና በክርስቶስ ትንሣኤ ተሽሯል። "በአዳም ኃጢአት የነገሠው ሞት፣ በክርስቶስ ጽድቅ በተገኘው የሕይወት ብርሃን ተሸንፏል" በሚለው እውነት ልባችንን በማጽናት፣ ሞትን ላሸነፈው ጌታ በመታዘዝ ልንመላለስ ይገባናል።