“ከተጻፈው አትለፉ” ማለት ምን ማለት ነው (፩ ቆሮ 4:6)?

ሐዋርያው ጳውሎስ ለቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን የላከውን የእርምት ትምህርት ሲያጠቃልል፣ "ወንድሞች ሆይ፣ ማናችሁም ስለ አንዱ በአንዱ ላይ ታብያችሁ ከተጻፈው እንዳትልፉ በእኛ ትማሩ ዘንድ… ይህን በእናንተ ምክንያት በእኔና በአጵሎስ አምሳል ተናገርሁ" በማለት መሠረታዊ መመሪያ ያስቀምጣል (፩ ቆሮ 4:6)። "ከተጻፈው አትለፉ" ማለት፣ ክርስቲያኖች የሕይወታቸውን፣ የእምነታቸውንና የአገልግሎታቸውን መለኪያ ማድረግ ያለባቸው በእግዚአብሔር ቃል (በቅዱሳት መጻሕፍት) ላይ የተመሠረተውን እውነት ብቻ መሆኑን፣ ከዚህ ውጪ በሰው ፍልስፍና ወይም አስተያየት መመራት እንደሌለባቸው የሚያስጠነቅቅ ሐዋርያዊ ሕግ ነው።

በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ፣ የቆሮንቶስ ከተማ ነዋሪዎች የግሪክን ጥበብ፣ የንግግር ክህሎትና የሰዎችን ፍልስፍና እጅግ ያከብሩ ነበር። በቤተ ክርስቲያኒቱ ውስጥ የነበሩት አማኞችም ይህንኑ የዓለም መለኪያ ወደ ቤተ ክርስቲያን አምጥተው፣ መሪዎቻቸውን (ጳውሎስን፣ አጵሎስን፣ ጴጥሮስን) እንደ ፈላስፋዎች በማየት አንዱን ከሌላው እያበለጡ ይከራከሩ ነበር። "የእኔ መምህር ይበልጣል" እያሉ ይኩራሩ ነበር። ጳውሎስ ይህ አካሄድ "ከተጻፈው" የብሉይ ኪዳን መጻሕፍትም ሆነ ከሐዋርያት ትምህርት ውጪ የሆነ ሥጋዊነት መሆኑን እያጋለጠ ነው።

በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ "ከተጻፈው አትለፉ" የሚለው ቃል በኋላ ላይ በፕሮቴስታንት ተሐድሶ ጊዜ "ሶላ ስክሪፕቱራ" (ቃሉ ብቻ) ለሚባለው መሠረታዊ መርህ ዋነኛ መነሻ ነው። የእግዚአብሔር ቃል ለማንኛውም መንፈሳዊ ጉዳይ የመጨረሻውና ብቸኛው ባለሥልጣን ነው። የሰዎች አስተያየት፣ ባሕል፣ ወይም አዲስ የተገኘ የሚመስል "መገለጥ" ከቅዱሳት መጻሕፍት ጋር እስካልተስማማ ድረስ ተቀባይነት የለውም። ጳውሎስ የሰውን ጥበብ ውድቅ አድርጎ የቃሉን የበላይነት ያረጋገጠው፣ ሰው ከቃሉ ሲያልፍ ወዲያውኑ ወደ ትዕቢትና ወደ መከፋፈል ስለሚያመራ ነው።

በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ውጥረት፣ የሰው ልጅ አእምሮ ከእግዚአብሔር ቃል ድንበር ወጥቶ ለመራቀቅ ያለው ፍላጎት ነው። የቆሮንቶስ ሰዎች "ታብያችሁ" (ትዕቢተኞች ሆናችሁ) የተባሉት፣ ከቃሉ እውነት ይልቅ የራሳቸውን ወይም የመሪዎቻቸውን ሐሳብ ከፍ ስላደረጉ ነው። ቃሉን ማዕከል ያላደረገ ማንኛውም መንፈሳዊ እንቅስቃሴ መጨረሻው ትዕቢትና የሰው አምልኮ መሆኑ አይቀርም። የእግዚአብሔር ቃል ሰውን በማዋረድ አምላክን ከፍ ሲያደርግ፣ ከቃሉ ማለፍ ግን ሰውን ከፍ አድርጎ ወደ ክህደት ይመራል።

ቃሉ ለእኛም በጣም ወቅታዊ የሆነ የማንቂያ ደወል ነው። ዛሬም ቢሆን በዘመናችን አዳዲስ ትምህርቶች፣ የሰዎች ፍልስፍናዎችና "ልዩ መገለጦች" ቤተ ክርስቲያንን ሲያናውጡ እንመለከታለን። መሪዎችን ከልክ በላይ ማክበርና ቃሉን ወደ ጎን መተው አደገኛ ነው። እኛ ክርስቲያኖች እምነታችንንም ሆነ አገልግሎታችንን በመጽሐፍ ቅዱስ ሚዛን ላይ ብቻ መመዘን አለብን። ቃሉ ከሚለው በላይ ላለመሄድ፣ ቃሉ ከማይለውም ነገር ላለመጨመር ራሳችንን በቃሉ አጥር ውስጥ መጠበቅ ይኖርብናል።

በማጠቃለያ፣ ከተጻፈው አለማለፍ የመንፈሳዊ ደኅንነትና የትሕትና መሠረት ነው። "ከእግዚአብሔር ቃል አልፎ መሄድ የጥበብ ሳይሆን፣ ወደ ትዕቢትና ጥፋት የሚመራ አደገኛ ድልድይ ነው" እንደሚባለው፣ ቅዱሳት መጻሕፍት የሕይወታችን ፍጹም ኮምፓስ ናቸው። አማኞች እውነተኛውን ጥበብና አንድነት የሚያገኙት፣ በሰዎች ፍልስፍና ላይ ሳይሆን በእግዚአብሔር ሕያው ቃል ላይ ብቻ ሲደገፉ መሆኑን አውቀው ለቃሉ ሊገዙ ይገባል።