ሐዋርያው ጳውሎስ ከአካባቢ ማኅበረሰብ ጋር ሊኖረን ስለሚገባው ሰላም ሲመክር፣ "ቢቻላችሁስ በእናንተ በኩል ከሰው ሁሉ ጋር በሰላም ኑሩ" በማለት ሚዛናዊና ተግባራዊ የሆነ ክርስቲያናዊ መመሪያ ይሰጣል (ሮሜ 12:18)። "በሰላም ኑሩ" (በግሪኩ ኤይሬኑዎ) ማለት፣ ግጭትን ማስወገድ፣ መግባባትን መፍጠርና የተረጋጋ ማኅበራዊ ኅብረት ማድረግ ማለት ነው። ይህ ቃል የሚያሳየው፣ ክርስቲያን የጠብና የሁከት አራማጅ ሳይሆን፣ የሰላም አምባሳደርና አስታራቂ ሆኖ በምድር ላይ መኖር እንዳለበት ነው።
በታሪካዊ አውድ፣ በጥንቷ ሮም ክርስቲያኖች እንደ አዲስ ሃይማኖት ተከታዮች ስለሚቆጠሩ፣ በአካባቢው ማኅበረሰብ ዘንድ ብዙ ጥርጣሬና ጥላቻ ነበረባቸው። ሮማውያን ክርስቲያኖችን እንደ "ዓለምን የሚያውኩ" አድርገው ይከሷቸው ነበር። ጳውሎስ ይህንን ሁኔታ ስለሚያውቅ፣ አማኞች በበኩላቸው ምንም ዓይነት የጠብ ምክንያት እንዳይሰጡ፣ ሕግን በማክበር፣ ጎረቤትን በመውደድና ሰላማዊ ዜጎች በመሆን የክርስቶስን ወንጌል በኑሯቸው እንዲሰብኩ ይመክራቸዋል። ሰላማዊ ኑሮ፣ የጠላትን ውንጀላ የሚያፈርስ ትልቁ መሣሪያ ነው።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ እግዚአብሔር የሰላም አምላክ ነው፤ እኛም ልጆቹ እንደመሆናችን መጠን ባሕርዩን ልናንጸባርቅ ይገባል። በዕብራውያን 12:14 ላይ "ከሰው ሁሉ ጋር ሰላምን ተከታተሉ፣ ቅድስናንም" እንደሚል፣ ሰላም የክርስቲያን መለያ ነው። ነገር ግን ጳውሎስ እዚህ ላይ "ቢቻላችሁስ በእናንተ በኩል" የሚል እጅግ ወሳኝ የሆነ ገደብ አስቀምጧል። ይህም ማለት ሰላም ሁልጊዜ በሁለት ወገን ፈቃድ የሚመሠረት በመሆኑ፣ እኛ ሰላምን ብንፈልግም ሌላው ወገን ሊጠላንና ሊጣላን ይችላል። ስለዚህ የእኛ ኃላፊነት በራሳችን በኩል ያለውን የሰላም ጥረት እስከ መጨረሻው ማድረስ ነው።
በዚህ መርህ ውስጥ ያለው ውጥረት፣ ሰላምን ስንፈልግ በእውነት ላይ አለመደራደር ነው። ከሰው ሁሉ ጋር በሰላም ለመኖር ስንል፣ ኃጢአትን መተባበር ወይም ወንጌልን መካድ የለብንም። የክርስቶስን እውነት ስንሰብክ ዓለም ሊጠላን እንደሚችል ጌታ ራሱ አስጠንቅቆናል (ዮሐ 15:19)። በቅድስናና በእውነት ላይ ቆመን፣ ነገር ግን በሰብዓዊ ግንኙነታችን ፍቅርንና ትዕግሥትን እያሳየን፣ ከግጭት ርቀን መኖር የዚህ ቃል ዋና ሐሳብ ነው። ሰላም ለእውነት ሲባል ሊደፈርስ ይችላል፣ ነገር ግን በእኛ ክፋት ወይም ትዕቢት ምክንያት መደፍረስ የለበትም።
ቃሉ ለእኛም የየዕለት ግንኙነታችንን እንድንፈትሽ ያደርገናል። በሥራ ቦታ፣ በትምህርት ቤት፣ ወይም በጎረቤቶቻችን ዘንድ እንደ ሰላም ፈጣሪዎች ነው ወይስ እንደ ጠብ አጫሪዎች የምንታወቀው? ሰዎች በክርስቶስ እምነታችን ምክንያት ቢጠሉን ያ ክብራችን ነው፤ ነገር ግን በእኛ ክፉ ጠባይ፣ ቁጣና አላስፈላጊ ክርክር ምክንያት ከሰዎች ጋር የምንጋጭ ከሆነ ቃሉን ጥሰናል። በበኩላችን ያለችውን የሰላም መንገድ ሁሉ አሟጠን በመጠቀም የጌታን ክብር ልናሳይ ይገባል።
በማጠቃለያ፣ ከሰው ሁሉ ጋር በሰላም መኖር የእግዚአብሔር ልጅነት ማረጋገጫ ነው። "ሰላም ፈላጊነት ፍርሃት ሳይሆን፣ የእግዚአብሔርን ጸጥታ በሁከት ውስጥ የማስረጽ መለኮታዊ ኃይል ነው" እንደሚባለው፣ ክርስቲያኖች በምድር ላይ የሰላም ዘር ዘሪዎች ናቸው። የሰው ልብ ምንም ያህል የደነደነ ቢሆንም፣ የእኛ የሰላም እጅ ዘወትር የተዘረጋ መሆን አለበት። ውጤቱን ለእግዚአብሔር ትተን፣ እኛ ግን የሰላሙ አምላክ ልጆች መሆናችንን በኑሯችን ልንመሰክር ተጠርተናል።