"ወንድምህን፡— ዓይንህን ጉድፍ ላውጣልህ ፍቀድልኝ እንዴትስ ትለዋለህ? እነሆም፥ በዓይንህ ምሰሶ አለ" (ማቴ 7:4) በማለት ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በተራራው ስብከቱ ላይ እጅግ ኃይለኛ የሆነ የማስጠንቀቂያ ቃል ተናግሯል። በግሪኩ ቋንቋ "ካርፎስ" ተብሎ የተተረጎመው ቃል፣ "ጉድፍ" ወይም እጅግ ትንንሽ የሆነ የእንጨት ፍርፋሪን ሲያመለክት፣ "ዶኮስ" የሚለው ቃል ደግሞ ለቤት ጣሪያ ማገርነት የሚያገለግልን ታላቅ የእንጨት "ምሰሶ" ይገልጻል። ይህ ንግግር፣ የሰው ልጅ የራሱን ታላላቅ ኃጢአቶች እያዳፈነ በሌሎች ላይ ለሚሰነዝረው የግብዝነት ፍርድ የተሰጠ ጥልቅ ሥነ-መለኮታዊ ተግሣጽና መለኮታዊ ትምህርት ነው።
በታሪካዊ እና ባሕላዊ አውድ ስንመለከተው፣ ኢየሱስ ክርስቶስ ይህንን ትምህርት የሰጠው የአናጺነት ሙያ ዳራውን በመጠቀም ነው። በአይሁድ ማኅበረሰብ ውስጥ አናጺዎች ከእንጨት ስብርባሪ እና ከትላልቅ ምሰሶዎች ጋር የዕለት ተዕለት ግንኙነት ነበራቸው (ማር 6:3)። አንድ በዓይኑ ውስጥ ግዙፍ ምሰሶ የተሰካበት ሰው፣ በሌላ ሰው ዓይን ውስጥ ያለችን ጥቃቅን ጉድፍ ለማውጣት መሞከሩ፣ ሥዕላዊ በሆነ መንገድ ሲታይ እጅግ አስቂኝ ቢመስልም፣ በመንፈሳዊው ዓለም ግን አደገኛና ገዳይ ነው። ይህ ምስል የሚያሳየው፣ የራሳቸውን ታላቅ ኃጢአት ያላዩ የሃይማኖት መሪዎች፣ በሌሎች ሰዎች ጥቃቅን ድክመቶች ላይ የሚያደርጉትን የጭካኔ ፍርድ ነው።
በዚህ ታሪክ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት የሚመነጨው፣ ከእውነተኛ መንፈሳዊ እርማትና ከግብዝነት ፍርድ መካከል ካለው ጠባብ ልዩነት ነው። ኢየሱስ ክርስቶስ የሰዎችን ስህተት አታርሙ ማለቱ ሳይሆን፣ የእርማቱ ቅደም ተከተል መስተካከል እንዳለበት ማሳሰቡ ነው። መጀመሪያ የራሳችንን ሕይወት መመርመርና ንስሐ መግባት አለብን። ሌላውን በምትፈርድበት ነገር ራስህን ትኮንናለህና፣ አንተ ፈራጁ እነዚያን ታደርጋለህና (ሮሜ 2:1) እንደሚለው የእግዚአብሔር ቃል፣ የራሳችንን ታላቅ ኃጢአት ይዘን በሌሎች ላይ ስንፈርድ በእግዚአብሔር ፊት ራሳችንን ለከፋ ፍርድ እናጋልጣለን። መንፈሳዊ ዕውርነት የተጠናወተው ሰው ሌላውን ሊመራ ከቶ አይችልም።
ይህ የጌታ ትምህርት ለሕይወታችን ጥልቅ የሆነ መንፈሳዊ ፍተሻን ያመጣል። በተፈጥሯችን የሌሎችን ኃጢአት በአጉሊ መነጽር የማየትና የራሳችንን ግን የማሳነስ ዝንባሌ አለን። የጴንጤቆስጤ አማኞች እንደመሆናችን መጠን፣ መንፈስ ቅዱስ የሌላውን ሰው ጉድለት ከማየታችን በፊት የራሳችንን ምሰሶ እንዲያሳየን ልንፈቅድለት ይገባል። የትዕቢት፣ የፍቅር ማነስ፣ የሐሜትና የግብዝነት ምሰሶ በዓይናችን እያለ፣ የወንድማችንን የድካም ጉድፍ ለማውጣት መሞከር መንፈሳዊ ዕውርነት ነው። እውነተኛ መነቃቃትና ቅድስና የሚጀምረው ኃጢአትን ወደ ራስ በማመልከት እንጂ፣ በሌሎች ላይ ጣትን በመቀሰር አይደለም።
ከዚህ ጥልቅ እውነት ለእኛ የክርስትና ሕይወት የሚሆን ታላቅ መንፈሳዊ ትምህርት እናገኛለን። ጌታችን ምሰሶውን ካወጣን በኋላ ወንድማችንን እንድንተው አላዘዘንም፤ ይልቁንም ከዚያ በኋላ በወንድምህ ዓይን ያለውን ጉድፍ ታወጣ ዘንድ አጥርተህ ታያለህ በማለት የእርማትን አስፈላጊነት አጽንዖት ሰጥቷል (ማቴ 7:5)። የራሳችንን ኃጢአት ተናዝዘን በመንፈስ ቅዱስ ብርሃን ስንነጻ፣ ወንድማችንን በጭካኔ ሳይሆን በርኅራኄና በፍቅር ለማቅናት መንፈሳዊ ብቃት እናገኛለን። ሰው በማናቸውም በደል ቢገኝ፣ መንፈሳውያን የሆናችሁ እናንተ እንደዚህ ያለውን ሰው በየዋህነት መንፈስ አቅኑት (ገላ 6:1) እንደሚለው ቃል፣ የቅድስና እርማት ዓላማው መኮነን ሳይሆን ማዳን ነው።
በመጨረሻም፣ ከራስ ዓይን ምሰሶን ማውጣት የዕለት ተዕለት የንስሐና ራስን የማዋረድ መንፈሳዊ ልምምድ ነው። የክርስቶስ ጸጋ ብቻ ነው ዓይነ ስውርነታችንን አብርቶ የልባችንን እድፍ ሊያነጻ የሚችለው። "በእውነተኛ መንፈሳዊነት ውስጥ የሚደረግ እርማት የሌሎችን ስህተት ከማደን በፊት የራስን የልብ ጓዳ በመፈተሽ የሚጀምር፣ በንስሐ ታጥቦ የክርስቶስን የፍቅር ዓይን መላበስ ነው" በሚለው መንፈሳዊ እውነት ልባችን ሊታነጽ ይገባል። ይህ እውነት፣ ፈራጆች ከመሆን ይልቅ ፈዋሾች እንድንሆን፣ በእግዚአብሔር ቃል ሚዛን ራሳችንን ዘወትር እየመዘንን በቅድስና ኑሮ እንድንመላለስ በግልጽ ያስተምረናል (1 ቆሮ 11:31)።