ዮሐንስ "እግዚአብሔር ፍቅር ነው" ሲል (1ኛ ዮሐንስ 4:8)፣ "ፍቅር" ለሚለው ቃል የተጠቀመው የግሪኩ ቃል "አጋፔ" የሚለውን ነው። ይህ ማለት እግዚአብሔር አፍቃሪ ነው ማለት ብቻ ሳይሆን፣ እውነተኛ፣ መሥዋዕትነት የሚከፍል፣ እና ቅድመ-ሁኔታ የሌለው ፍቅር ምንጭ እርሱ ራሱ መሆኑን ያመለክታል። ፍቅር የእግዚአብሔር ስሜት ሳይሆን፣ ሌሎች ባሕርያቱን ሁሉ (ቅድስናውን፣ ፍትሑን፣ ኃይሉን) የሚያስተባብር መሠረታዊ ማንነቱ ነው።
በታሪካዊው የግሪክ ባህል፣ ፍቅርን ለመግለጽ የተለያዩ ቃላት ነበሩ። "ኤሮስ" የሥጋ ምኞትን፣ "ፊሊያ" የወንድማማች መዋደድን፣ "ስቶርጌ" የቤተሰብ ፍቅርን ሲያመለክቱ፣ "አጋፔ" ግን ከራስ ወዳድነት ነጻ የሆነ፣ ሌላውን ለመጥቀም ሲል ራሱን አሳልፎ የሚሰጥ ፍቅር ነው። ዮሐንስ ይህንን ቃል ለእግዚአብሔር ሲጠቀም፣ የእግዚአብሔር ፍቅር ሰዎች እንደሚዋደዱት በጥቅም ላይ የተመሠረተ ሳይሆን፣ ፍጹም መለኮታዊና የከበረ መሆኑን እያሳየ ነው።
ሥነ-መለኮታዊ ትርጉሙ እጅግ ጥልቅ ነው። እግዚአብሔር ፍቅር ነው ማለት ኃጢአትን ዝም ብሎ ያያል ወይም አይቀጣም ማለት አይደለም። የርሱ ፍቅር ከቅድስናው ጋር ፍጹም የተዋሃደ ነው። ሰውን ስለወደደ ብቻ ኃጢአትን አላሳለፈም፤ ይልቁንም ፍትሕን ለመፈጸምና ሰውን ለማዳን ሲል የራሱን ልጅ በመስቀል ላይ አሳልፎ በመስጠት የፍቅሩን ጥግ አሳየ። የእግዚአብሔር ፍቅር ሰውን የሚቀበል ብቻ ሳይሆን ሰውን የሚለውጥ ኃይል ነው።
ይህንን ፍቅር ሐዋርያው ጳውሎስ ሲገልጽ፣ ፍቅር ይታገሣል፣ ቸርነትንም ያደርጋል፣ ፍቅር አይቀናም፣ ፍቅር አይመካም፣ አይታበይም… ፍቅር ከቶ አይወድቅም በማለት ያስተምራል (1ኛ ቆሮንቶስ 13:4-8)። ይህ የፍቅር ባሕርይ በቀጥታ የእግዚአብሔር የራሱ ማንነት መግለጫ ነው። መዝሙረኛውም፣ እግዚአብሔር መሐሪና ይቅር ባይ ነው፣ ከቁጣ የራቀ፣ ምሕረቱም የበዛ በማለት ይዘምራል (መዝሙር 103:8)።
ቃሉ ለእኛም ሌሎች ሰዎችን እንዴት መውደድ እንዳለብን ትልቅ መለኪያ ይሰጠናል። አባታችን ፍቅር ከሆነ፣ እኛም እንደ ልጆቹ የርሱን ባሕርይ ማንጸባረቅ አለብን። ቂም በመያዝ፣ በመጠላላትና በራስ ወዳድነት የምንኖር ከሆነ፣ አፉ እግዚአብሔርን አውቃለሁ ቢልም ሕይወታችን ግን ይዋሻል። ስለዚህ፣ ጠላቶቻችንን እንኳ ሳይቀር በመውደድ አጋፔ የተባለውን የእግዚአብሔርን ፍቅር በተግባር ልናሳይ ይገባል።
እግዚአብሔር ፍቅርን ያደርጋል ብቻ ሳይሆን ፍቅር ራሱ እርሱ ነው። "ፍቅር የእግዚአብሔር ጊዜያዊ ስሜት ሳይሆን ዘላለማዊ ማንነቱ፣ ድርጊቱ ብቻ ሳይሆን ባሕርዩ ነው" እንደሚባለው፣ እኛም ይህንን ፍቅር ተሞልተን ዘወትር በይቅርታና በበጎነት ልንመላለስ ይገባል።