እግዚአብሔር የተስፋ ቃሉን ለመፈጸም አይዘገይም ማለት ምን ማለት ነው (2 ጴጥሮስ 3፡9)?

ሐዋርያው ጴጥሮስ ስለ ጌታ ዳግም ምጽዓት ሲያስተምር፣ "አንዳንዶች የሚዘገይ እንደሚመስላቸው ጌታ ስለ ተስፋ ቃሉ አይዘገይም" (2 ጴጥሮስ 3፡9) በማለት መለኮታዊውን የጊዜ አቆጣጠር ይገልጣል። እዚህ ላይ "አይዘገይም" የተባለው ቃል በግሪኩ "ብራዱኖ" ሲሆን፣ ትርጉሙም ቸል ማለትን፣ ማርፈድን ወይም የተገባን ቃል ኪዳን መፈጸም አለመቻልን የሚያመለክት ነው። የእግዚአብሔር አለመዘግየት፣ የተስፋ ቃሉ ፍጹምና ታማኝ መሆኑን የሚያረጋግጥ ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ ስንመለከተው፣ በመጀመሪያው መቶ ክፍለ ዘመን መጨረሻ ላይ የነበሩ ዘባቾች "የመምጣቱ የተስፋ ቃል ወዴት ነው? አባቶች ከሞቱበት ጊዜ አንስቶ ሁሉ ነገር ልክ እንደ ጥንቱ እንዳለ ይኖራል" እያሉ ይሳለቁ ነበር (2 ጴጥሮስ 3፡4)። እነዚህ ሐሰተኛ መምህራን የሰው ልጅን አጭር የሕይወት ዘመንና የዘመናት አቆጣጠር መለኪያ በማድረግ፣ የክርስቶስን ዳግም መምጣት ተስፋ አጣጥለውታል። ጴጥሮስ ግን የእግዚአብሔርን ጊዜ በሰው ሰዓት መለካት እንደማይቻል በጥብቅ አስረድቷል።

በዚህ ሐሳብ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት በሰው ልጅ ጊዜ (ክሮኖስ) እና በእግዚአብሔር መለኮታዊ ጊዜ (ካይሮስ) መካከል ነው። ለሰው ልጅ መቶ ዓመት እጅግ ረጅም ዘመን ሲሆን፣ ከጊዜ ውጪ ለሆነውና ዘላለማዊ ለሆነው አምላክ ግን "አንድ ቀን እንደ ሺህ ዓመት፣ ሺህ ዓመትም እንደ አንድ ቀን ነው" (2 ጴጥሮስ 3፡8)። እግዚአብሔር የዘመናት ፈጣሪና ጌታ ስለሆነ፣ በጊዜ አይገደብም፤ የተስፋ ቃሉም በጊዜ መርዘም ምክንያት አያረጅም ወይም አይሻርም።

እግዚአብሔር የተስፋ ቃሉን "አዘገየ" የተባለበት ዋነኛው መለኮታዊ ምክንያት የችሎታ ማነስ ሳይሆን የጸጋና የምሕረት ብዛት ነው። የክርስቶስ ዳግም ምጽዓት መዘግየት ዓላማው ኃጢአተኞች ንስሐ እንዲገቡ የሰፋ ጊዜ ለመስጠት ነው። ጌታ ቢዘገይ ምሕረትን ሊያበዛ እንጂ የተናገረውን ረስቶ አይደለም። ይህ መለኮታዊ ትዕግሥት ለሰው ልጆች ደህንነት የተሰጠ የፍቅር ማረጋገጫ እንጂ፣ የተስፋ ቃሉ መቅረት አይደለም።

ቃሉ ለእኛም በእግዚአብሔር የጊዜ ሰሌዳ ላይ ፍጹም መታመን እንዲኖረን ያደርገናል። በሕይወታችን ውስጥ የጸለይነው ጸሎት ወይም የተሰጠን የተስፋ ቃል የዘገየ ሲመስለን፣ እግዚአብሔር ጉዳያችንን እንደረሳው አድርገን ማሰብ የለብንም፤ ይልቁንም በራሱ ፍጹም በሆነው ጊዜ እንደሚፈጽመው አውቀን በትዕግሥት ልንጠብቀው ይገባናል።

"የእግዚአብሔር ሰዓት የፍቅርና የምሕረት ሰዓት እንጂ የችኮላ ሰዓት አይደለም፤" እንደሚባለው፣ ጌታችን የተናገረውን ቃል ኪዳን ሁሉ በትክክለኛው ጊዜ እንደሚፈጽም እርግጠኞች ሆነን ተስፋችንን አጽንተን ልንይዝ ያስፈልገናል።