ሐዋርያው ጳውሎስ በቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን የነበረውን አምልኳዊ መተራመስ ለማስተካከል፣ "በቅዱሳን አብያተ ክርስቲያናት ሁሉ እንደሚሆን፣ እግዚአብሔር የሰላም አምላክ ነው እንጂ የሁከት አምላክ አይደለምና" በማለት ፍጹም የሆነ መለኮታዊ መለኪያ ያስቀምጣል (1 ቆሮ 14:33)። "ሁከት" የሚለው ቃል በግሪኩ "አካታስታሲያ" ሲሆን፣ ትርጉሙም መረበሽን፣ መተራመስን፣ ሥርዓት አልበኝነትን፣ እና መረጋጋት ማጣትን ያመለክታል። እግዚአብሔር የሁከት አምላክ አይደለም ማለት፣ ከእርሱ የሚመነጭ ማንኛውም መንፈሳዊ አሠራር ሰዎችን ወደ ግራ መጋባት፣ ወደ መረበሽና ወደ እብደት አይመራም ማለት ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ፣ የቆሮንቶስ ከተማ ጣዖት አምላኪዎች የየራሳቸው የሆኑ መንፈሳዊ ልምምዶች ነበሯቸው። በእነዚህ ልምምዶች ውስጥ፣ የጣዖት አምላኪው መንፈስ ሲወርድበት አእምሮውን ይስታል፣ ይንፈራፈራል፣ እንዲሁም የራሱ ያልሆነ ጩኸት ይጮኻል። የቆሮንቶስ ክርስቲያኖችም ይህንኑ የዓለምን መለኪያ በመውሰድ፣ "መንፈስ ቅዱስ ሲመጣ ከቁጥጥር ውጪ ያደርገናል" በሚል የተሳሳተ እምነት፣ በጉባኤ ውስጥ ሁሉም በአንድ ጊዜ በመጮህና በመተንበይ ከፍተኛ ሁከት ፈጥረው ነበር። ጳውሎስ ይህ ሁኔታ ከጣዖት እንጂ ከእግዚአብሔር አለመሆኑን በግልጽ አስጠነቀቃቸው።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ የመንፈስ ቅዱስ ባሕርይ ሁልጊዜም ከእግዚአብሔር አብ ባሕርይ ጋር አንድ ነው። እግዚአብሔር ሰላም፣ ብርሃንና እውነት ነው። የመንፈስ ቅዱስ ፍሬዎች ከሆኑት መካከል አንዱ "ራስን መግዛት" ነው (ገላ 5:22-23)። እግዚአብሔር የሰውን ልጅ አእምሮ ያበራል እንጂ አያጠፋም። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ አንዱ እየተናገረ ሌላው ጣልቃ ቢገባ፣ ወይም የማያምኑ ሰዎች እስኪደናገጡ ድረስ ጫጫታ ቢበዛ፣ ይህ አሠራር ሰላምን ስለሚያደፈርስ ከእግዚአብሔር መንፈስ የመጣ አይደለም። እውነተኛው መንፈስ የክርስቶስን ሰላም በልብ ውስጥ ያሰፍናል።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ውጥረት፣ ኃይልንና ስሜታዊነትን መለየት ነው። ብዙ ጊዜ ሰዎች ከፍተኛ ጩኸትንና ስሜታዊ መረበሽን የመንፈስ ቅዱስ ኃይል እንደሆነ አድርገው ያስባሉ። ነገር ግን ጳውሎስ እንደሚያስተምረው፣ ኃይለኛ የሆነ የእግዚአብሔር መገኘት ባለበት ሥፍራ ጥልቅ የሆነ መለኮታዊ ሰላምና ሥርዓት አለ። የነቢያት መናፍስት ለነቢያት ስለሚገዙ፣ አንድ ሰው መንፈስ ቅዱስ ሞላኝ ብሎ ሥርዓትን ጥሶ ሌላውን መረበሽ አይችልም። እግዚአብሔር ሁከትን አይባርክም።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ የሆነ የመንፈስ መለየት ጥበብ ይሰጠናል። ዛሬ በተለያዩ መንፈሳዊ ስብሰባዎች ላይ ሰዎች ሲወድቁ፣ ሲንፈራፈሩና ጉባኤው ወደ ትርምስ ሲቀየር እናያለን። ይህን ስናይ፣ "እግዚአብሔር የሁከት አምላክ አይደለም" የሚለውን ቃል አስታውሰን ልንመረምረው ይገባል። መንፈስ ቅዱስ ሰዎችን ይፈውሳል፣ ነጻ ያወጣል፣ ነገር ግን ሰብዓዊ ክብርን በሚያዋርድ ሁከት ውስጥ አይሠራም። የእግዚአብሔር ሥራ ሁልጊዜም ውበትና ክብር አለው።
በማጠቃለያ፣ እግዚአብሔር የሁከት አምላክ አለመሆኑ የቤተ ክርስቲያንን አምልኮ ጤንነት ይጠብቃል። "ሁከትና መተራመስ የሥጋ ወይም የክፉ መንፈስ ፍሬዎች ሲሆኑ፣ ሰላምና ሥርዓት ግን የመንፈስ ቅዱስ እውነተኛ ማኅተሞች ናቸው" እንደሚባለው፣ የጌታ መገኘት ሁልጊዜም ዕረፍትን ያመጣል። እያንዳንዱ ክርስቲያን የሰላሙ አምላክ ማደሪያ መሆኑን አውቆ፣ በቤተ ክርስቲያንም ሆነ በግል ሕይወቱ ሥርዓት አልበኝነትን አስወግዶ በሰላም ሊመላለስ ይገባል።