የእግዚአብሔር ቃል ለሕዝቡ ጥብቅ ማስጠንቀቂያ ሲሰጥ "ከሰማይም ሌላ ድምፅ ሰማሁ እንዲህ ሲል፡— ሕዝቤ ሆይ፣ በኃጢአትዋ እንዳትተባበሩ ከመቅሠፍትዋም እንዳትካፈሉ ከእርስዋ ዘንድ ውጡ" ይላል (ራእይ 18:4)። "ከእርስዋ ውጡ" ማለት አማኞች ከዓለም የክፋት ሥርዓት (ከባቢሎን)፣ ከሐሰት ሃይማኖት፣ ከፍቅረ ንዋይና ከርኩሰት ልማድ አእምሮአቸውንና ሕይወታቸውን ሙሉ በሙሉ ነጻ በማውጣት፣ ራሳቸውን ለእግዚአብሔር ቅድስና እንዲለዩ የተሰጠ መለኮታዊ ትእዛዝ ነው።
በታሪካዊው አውድ፣ ይህ ጥሪ በብሉይ ኪዳን ታሪክ ውስጥ በተደጋጋሚ ተሰምቷል። እግዚአብሔር ሎጥን ሰዶም ከመጥፋቷ በፊት "ውጣ" ብሎ አድኖታል (ዘፍጥረት 19)። እንዲሁም እስራኤላውያን በባቢሎን ምርኮ በነበሩበት ጊዜ፣ እግዚአብሔር የባቢሎንን ጥፋት ስላዘጋጀ "ከባቢሎን ውጡ، ከከለዳውያንም ምድር ሽሹ" በማለት ትእዛዝ ሰጥቶ ነበር (ኢሳይያስ 48:20)። ዮሐንስ ይህንን ታሪካዊ መሠረት በማድረግ፣ አማኞች መንፈሳዊ ውድቀት ካለበት ሥርዓት ፈጥነው እንዲያመልጡ መከራቸው።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ "ውጡ" የሚለው ትእዛዝ አካላዊ ስደትን ሳይሆን፣ መንፈሳዊ መለየትን ያሳያል። ክርስቲያኖች በዓለም ውስጥ ይኖራሉ፣ ነገር ግን የዓለም አይደሉም። ከባቢሎን ጋር መተባበር ማለት የዓለምን ኃጢአትና ሥርዓት መውደድ ማለት ነው። አማኞች የዓለምን ኃጢአት ከተካፈሉ፣ በዓለም ላይ የሚመጣውን የእግዚአብሔርን መቅሠፍትና ፍርድ አብረው መካፈላቸው አይቀርም። ስለዚህ ይህ ትእዛዝ የእግዚአብሔርን የፍቅር አዳኝነትና የቅድስና ጥሪ የሚያሳይ ነው።
ይህንን የመለየት መርህ ሐዋርያው ጳውሎስ ሲያብራራ፣ ስለዚህም ጌታ፡— ከመካከላቸው ውጡና የተለያችሁ ሁኑ ርኩስንም አትንኩ ይላል፤ እኔም እቀበላችኋለሁ፣ ለእናንተም አባት እሆናለሁ በማለት ከክፋት መለየት ለእግዚአብሔር ልጅነት ማረጋገጫ መሆኑን ያስተምራል (2ኛ ቆሮንቶስ 6:17-18)። ጌታ ኢየሱስም ስለ ደቀ መዛሙርቱ ሲጸልይ፣ እኔ ከዓለም እንዳይደለሁ ከዓለም አይደሉምና ከክፉ እንድትጠብቃቸው እንጂ ከዓለም እንድታወጣቸው አልለምንም በማለት የዚህን መለየት ሚስጥር ገልጿል (ዮሐንስ 17:15-16)።
ቃሉ ለእኛም ከምንኖርበት ማኅበረሰብ ጋር ያለንን ግንኙነት እንድንመረምር ያደርገናል። በዘመናዊቷ ባቢሎን (በዓለም ሥርዓት) ውስጥ የሚፈጸሙ ኃጢአቶችን፣ የሙስና ልማዶችን፣ ዝሙትንና ጣዖት አምልኮን "እየኖርንበት ያለ ዘመን ነው" ብለን መላመድ የለብንም። እግዚአብሔር የሚጠራን ከዚህ ርኩሰት እንድንለይና ንጹሕ ሆነን እንድንቆም ነው። በመቅሠፍትዋ ላለመሳተፍ ዛሬ በኃጢአቷ ከመተባበር መውጣት አለብን።
መዳን ማለት ከጥፋት ሥርዓት ራስን ማግለል ማለት ነው። "የባቢሎንን ኃጢአት የሚካፈል የባቢሎንን ፍርድ አብሮ ይቀበላል፤ የእግዚአብሔር ድምፅ ግን ዘወትር የነጻነትና የቅድስና ጥሪ ነው" እንደሚባለው፣ እኛም ቃሉን ታዘን ዘወትር ከዓለም ርኩሰት ተለይተን ልንመላለስ ይገባል።