ሐዋርያው ዮሐንስ ከክርስቶስ የተቀበለውን መልእክት ሲያጠቃልል "ከእርሱም የሰማናት ለእናንተም የምንነግራችሁ መልእክት፣ እግዚአብሔር ብርሃን ነው ጨለማም በእርሱ ዘንድ ከቶ የለም የምትለው ይህች ናት" ይላል (1ኛ ዮሐንስ 1:5)። "እግዚአብሔር ብርሃን ነው" የሚለው ሐረግ የእግዚአብሔርን ፍጹም ቅድስና፣ ንጽሕና እና ሁሉን አዋቂነት የሚገልጽ እጅግ ጥልቅ የሆነ መንፈሳዊ ዘይቤ ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ ብርሃን ሁልጊዜም ከእውነት፣ ከሕይወትና ከደህንነት ጋር ይያያዛል። ጨለማ ደግሞ የሞት፣ የክፋት፣ የስህተትና የጥፋት ተምሳሌት ነው። በጥንቱ የዓለም ባህል፣ ሰዎች ብርሃንን እንደ መለኮታዊ ኃይል ያከብሩ ነበር። ዮሐንስ ይህንን ምስል ተጠቅሞ፣ እግዚአብሔር የተፈጠረ አካላዊ ብርሃን ሳይሆን፣ በመንፈሳዊው ዓለም የሞራል ፍጹምነት፣ የጽድቅ መለኪያ እና የእውነት ሁሉ ብቸኛ ምንጭ መሆኑን ያስተምራል።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ በእግዚአብሔር ዘንድ "ጨለማ ከቶ የለም" ማለት በእርሱ ባህርይ ውስጥ ምንም ዓይነት የኃጢአት፣ የክፋት፣ የውሸት ወይም የተንኮል ጠብታ የለም ማለት ነው። እርሱ ፍጹም ቅዱስ ነው። ብርሃን ሁሉን ነገር እንደሚያጋልጥና ግልጽ እንደሚያደርግ፣ የእግዚአብሔርም ፊት የሰውን ልብ ሚስጥር ይመረምራል። ማንም ሰው ከእርሱ ጋር ኅብረት ማድረግ ከፈለገ፣ ኃጢአቱን ደብቆ በጨለማ መኖር አይችልም፤ ምክንያቱም ብርሃንና ጨለማ አብረው ሊኖሩ አይችሉምና።
ይህንን ሀሳብ የሚያጠናክሩ በርካታ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች አሉ። ያዕቆብ ሲያስተምር፣ እግዚአብሔርን የብርሃናት አባት በማለት ይጠራውና በእርሱ ዘንድ መለወጥ ወይም የመመለስ ጥላ እንደሌለ ያረጋግጣል (ያዕቆብ 1:17)። መዝሙረኛውም ዳዊት፣ እግዚአብሔር ብርሃኔና መድኃኒቴ ነው፣ የሚያስፈራኝ ማን ነው? በማለት የእግዚአብሔርን አዳኝነትና ጠባቂነት በብርሃን አምሳል ይዘምራል (መዝሙር 27:1)።
ቃሉ ለእኛም ሕይወታችንን በቅድስና እንድንመራ ታላቅ ጥሪ ያቀርብልናል። አምላካችን ብርሃን ከሆነ፣ እኛም እንደ ልጆቹ የጨለማን ሥራ ሁሉ ትተን በብርሃን መመላለስ አለብን። ኃጢአታችንን መደበቅና በሁለት ማንነት መኖር ከእግዚአብሔር ጋር ያለንን ሕብረት ያቋርጠዋል። ስለዚህ ዘወትር ልባችንን ለእግዚአብሔር ብርሃን ክፍት በማድረግ በንጽሕና መኖር ይገባናል።
እግዚአብሔር የነፍሳችን የማይጠልቅ ፀሐይ ነው። "የብርሃን አምላክ ወደ ልብ ሲገባ የኃጢአት ጨለማ ስፍራ አይኖረውም" እንደሚባለው፣ እኛም ራሳችንን ለቅድስናው ብርሃን አጋልጠን በእውነትና በጽድቅ ጎዳና ዘወትር ልንመላለስ ይገባል።