ሐዋርያው ዮሐንስ ስለ ወንድማማች መዋደድ ሲያስተምር መለኮታዊ እውነትን ጣል በማድረግ "እግዚአብሔርን ያየው አንድ ስንኳ የለም፤ እርስ በርሳችን ብንዋደድ እግዚአብሔር በእኛ ይኖራል ፍቅሩም በእኛ ፍጹም ሆኖአል" ይላል (1ኛ ዮሐንስ 4:12)። እግዚአብሔርን ያየው የለም ማለት፣ እግዚአብሔር በተፈጥሮው ረቂቅ መንፈስ ስለሆነ፣ ማንም ሰው በሥጋዊ አይኑ የርሱን ፍጹም መለኮታዊ ማንነትና ክብር ሙሉ በሙሉ አይቶት አያውቅም ማለት ነው።
በታሪካዊና ሃይማኖታዊ አውድ፣ በዘመኑ የነበሩ ግሪካውያንና ሮማውያን ለአማልክቶቻቸው ምስል ቀርጸው በዓይናቸው ያዩአቸውና ያመልኩአቸው ነበር። በአይሁድ እምነት ግን እግዚአብሔር የማይታይ መንፈስ መሆኑ በግልጽ ይታወቃል። የኖስቲክ ትምህርት አራማጆች ደግሞ እግዚአብሔርን በሚስጥር ራእይ እንዳዩት ይመኩ ነበር። ዮሐንስ ይህንን የሐሰት ትምህርት በማረም፣ ማንም እግዚአብሔርን እንዳላየው፣ ነገር ግን ይህ የማይታየው አምላክ ክርስቲያኖች እርስ በርስ ሲዋደዱ በግልጽ እንደሚታይ አስተማረ።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ ይህ ጥቅስ ትልቅ ውጥረት ይፈጥር ይመስላል፤ ምክንያቱም በብሉይ ኪዳን አብርሃም፣ ሙሴና ኢሳይያስ እግዚአብሔርን እንዳዩ ተጽፏል። ሆኖም፣ እነርሱ ያዩት የእግዚአብሔርን ክብር መገለጫ እንጂ የርሱን ፍጹም መንፈሳዊ ባሕርይ አልነበረም። እግዚአብሔር የማይታይ ቢሆንም፣ ባሕርዩ የሆነው ፍቅር ግን በአማኞች ሕይወት ውስጥ በተግባር ሲተረጎም፣ ዓለም የማይታየውን አምላክ በእኛ ሕይወት ውስጥ ማየት ይችላል። የኛ ፍቅር የእግዚአብሔር መታያ መስኮት ነው።
ይህንን ሀሳብ ዮሐንስ በወንጌሉ ላይ ሲያብራራ፣ መቼም ቢሆን እግዚአብሔርን ያየው አንድ ስንኳ የለም፤ በአባቱ እቅፍ ያለ አንድያ ልጁ እርሱ ተረከው ይላል (ዮሐንስ 1:18)። ሐዋርያው ጳውሎስም ለእግዚአብሔር ያለውን ክብር ሲገልጽ፣ እርሱ ብቻውን የማይሞት ነው፣ ማንም ሊቀርበው በማይችል ብርሃን ይኖራል፤ አንድ ሰው እንኳ አላየውም ሊያይም አይቻለውም በማለት የማይታየውን የክብር አምላክነት ያረጋግጣል (1ኛ ጢሞቴዎስ 6:16)።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ ኃላፊነትን ይሰጠናል። ሰዎች "እግዚአብሔር የት አለ? እግዚአብሔርን አሳዩን" ሲሉን፣ መጽሐፍ ቅዱስን ብቻ በማንበብ ሳይሆን፣ እርስ በርስ በምናሳየው ጥልቅ መዋደድ ልንመልስላቸው ይገባል። ዓለም እግዚአብሔርን ማየት የምትችለው አማኞች በሚያሳዩት ርኅራኄ፣ ይቅርታና መረዳዳት ውስጥ ብቻ መሆኑን አውቀን፣ የፍቅሩ ማሳያ መስተዋት መሆን አለብን።
አማኞች የማይታየው አምላክ የሚታዩ ምስክሮች ናቸው። "እግዚአብሔር በሥጋዊ አይን አይታይም፣ ነገር ግን ክርስቲያኖች እርስ በርስ ሲዋደዱ የፍቅሩ ብርሃን በግልጽ ይታያል" እንደሚባለው፣ እኛም የእርሱን ባሕርይ በማንጸባረቅ ዘወትር በብርሃን ልንመላለስ ይገባል።